Thursday, July 17, 2014

உண்மை காதலுக்கு ஏது முடிவு???




என்னை காதலிக்க சொல்லி 2000 ஆம் ஆண்டில் இம்சை செய்து இரண்டுமாதம் என்னை பின் தொடர்ந்தாள் ஒருவள். அவளின் காதல் வெறும் இன்பாக்ஷுவேஷன் என்பதை அறிந்து அவளுக்கு புத்தியூட்டினேன்.

ஆயிரம் முறை சொல்லியும் நான் மறுத்தும் விடாமல் துரத்தி, தன் காதலை நிரூபிக்க கையையும் கொஞ்சம் பிளேடால் அறுத்துக்கொண்டாள், கண்ணீரில் நனைந்தாள் என்முன்னே. அந்த விபரீதம் கண்டு அதிர்ந்த என்னையும்  ஒரு நாள்  "ஐ லவ் யூ" சொல்லவைத்தாள் அவள்.

அந்தக்கன்னிக்காதல் வெறும் இரண்டு வாரம்தான் நீடித்தது. முதலில் அவள் காதலை மறுத்த நான் அந்த இரண்டுவாரத்தில் என்னுள் அவளை நிரப்பினேன். எங்குபார்த்தாலும் அவள் தெரிந்தாள், என்னை முழுவதும் ஆட்கொண்டாள்.

ஒருநாள்...சட்டென்று என் காதலை அவள் முறித்துவிட காரணம் அவள் குடும்பம் என்றாள்.

மனம் குலைந்து உடல் மெலிந்தேன்.

அவள் காதலை கழட்டிவிட்டதோடு விட்டிருக்கலாம்...

ஆனால்....

நீ என்னில் இல்லை...இனி என்னுள் வரவும் முடியாது. உன்னை வெறுக்கிறேன் என் முன் நிற்காதே என்றும் சொன்னாள்.

நானும் விலகினேன். அடுத்த மூன்று மாதத்தில் என் கண் முன்னே இன்னொருவனுடன் சுற்றினாள். வேண்டும் என்றே என்னை வெறுப்பேற்றினாள்.

நானும் அவள் வாழ்க்கை சுகமாய் இருக்க பிரார்தித்தேன். ஆனால் இன்னொருவனை காதலித்தப்பின்னும் என்னை பற்றி அவதூறுப்பரப்பினாள். பொறுத்துக்கொண்டேன். அடிக்கடி என்முன்னே அவனுடன் சுற்றினாள் அல்லது நடித்தாள்.

ஒரு அதிகாலை வேளை அடையார் மலர் ஆஸ்பிடல் முன் பஸ்ஸில் வந்துக்கொண்டிருந்தேன். எனக்கு முன் ஒரு பயங்கரமான விபத்து..ஸ்கூட்டரில் போன ஒரு அப்பாவும், மகளும் பலத்த காயத்துடன் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடப்பதாய் சொன்னார்கள்.

ஓடிச்சென்று எட்டிப்பார்த்தேன் காப்பாற்றலாம் என்று எண்ணி.

அடிப்பட்டவர்களை பார்த்தப்பின் தூக்கிவாறிப்போட்டது. அது அவளும் அவளின் அப்பாவும்.

நான்குப்பேராய் தூக்கி சென்று ஆஸ்பிடலில் சேர்த்தோம். உடனடியாக ரத்தம் தேவை என்றார்கள். நண்பர்களுக்கு போன் செய்து ஆஸ்பிடலில் என்னுடன் வேலைப்பார்ப்பவள் என்று சொல்லி ஆபரேஷனுக்கு ஆவன செய்தேன். அவள் குடும்பத்திற்க்கும் தெரிவித்தேன். என் முகத்தை கடைசிவரை காட்டவில்லை. ஐசியூவில் கதவுக்குப்பின் இருந்து கலங்கினேன்.

ரத்தம் கொடுத்தேன். அதுவும் என் இரத்த குரூப்தான் அவளுக்கும். நான் ரத்தம் கொடுத்ததை அவளுக்கு சொல்லவேண்டாம் என்று நண்பர்களிடம் சத்தியம் வாங்கினேன்.

நலமுற்றாள், மீண்டும் ஆபீஸ் வந்தாள். நான் ரிசைன் செய்து வேறிடம் சென்றேன்.

என்னை வெறுத்தவள் என்னை வேண்டாம் என்றவள் என் கண் முன்னே நிற்க்காதே என்றவள், என் ரத்தத்தை சுமக்கிறாள். காலம் பூராவும் என் இரத்தத்தை சுமப்பாள். அதிலென் காதலும், அவள் மேல் நான் வைத்த அன்பும் அவளின் உடல் முழுக்க பரவி சுற்றிக்கொண்டே இருக்கும். அவள் உயிர்வாழும்வரை என் நினைவுகளாய் அதில் நானும் சுற்றிக்கொண்டிருப்பேன் அவளுக்கு தெரியாமலே!!!

ஒருநாள் என் காதல் அவளுக்குப்புரியும் அப்போது நானும், அவளும் இன்னொருவருக்கும், இன்னொருத்திக்கும் சொந்தமாயிருப்போம். காதல் மட்டும் எங்களுக்குள் ஓரமாய் துடித்திக்கொண்டிருக்கும் எங்கள் இதயத்தைப்போல்.

சத்தியமா இது கதையேதான்!!!


No comments:

Post a Comment