Monday, March 24, 2014

குக்கூ!!!



(சென்னையில் எனக்கும் கண் தெரியாத மூன்று நண்பர்கள் உண்டு (ராஜு கோபி, பொன்மலர், அய்யாகண்ணு)...இதே கோடம்பாக்கம், எக்மோர் சந்திப்பில் அவர்களிடம் கிட்டத்தட்ட 4 வருடம் பழகியிருக்கிறேன். பல நூறு மணி நேரங்கள் செலவழித்திருக்கிறேன்...!!!)

குறைகளை மட்டும் ஹைலைட் பண்ணனும்க்குற அவசியம் எனக்கு இல்லை...இன்னும் பெட்டரா இருந்திருந்தா நல்ல இருந்திருக்கும் என்கிற ஆதங்கம்தான்.

பொதுவாக நெரிசலான ரயில் பயணங்களில் இவர்களை சந்திக்ககூடும். அவர்கள் கண்பார்வை இல்லாதவர்கள் என்று அவ்வளவு ஈசியாக சொல்லிவிடமுடியாது. கண் இருப்பவர்களை விட கண்ணில்லாதவர்களை ஏமாற்றுவது மிகக் கடினம். எப்போதாவது பரிதாபத்தில் பஸ் ரூட் புக்கோ, கிரடிட் கார்ட் கவரோ இல்லை பேனாவோ நாம் வாங்குவதும் உண்டு. ஆனாலும் இவர்களுக்கும் ஒரு வாழ்க்கை இருக்கு அதில் சுகம் துக்கம் எல்லாம் இருக்கும் கூடவே அழகான காதலும் இருக்கு என்பதை சொல்லியிருக்கும் படம் குக்கூ. குயிலைப்போலவே படமும் இனிமை. நாம் இதுவரை இப்படி சிந்தித்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

கண்பார்வையற்ற இரண்டு காதலர்களின் கதை...அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை சொல்லும் படம். இறுதியில் காதல் வென்றதா இல்லையா என்பதை சுலோவான இரண்டாவது பாதியில் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர். கட்டாயம் அழுகை வரணும் என்பதற்க்காகவே இரண்டாவது பாதியில் திணிக்கப்பட்ட காட்சிகள் எனினும் நம்மை ரசிக்க வைக்கிறார் பின்னர் கலங்க வைக்கிறார்.

முக்கியமாய் படத்தின் ஹீரோ தினேஷ் அட்டகத்தியில் தன் அபார கேஷுவலான நடிப்பால் கொள்ளைக்கொண்டவர் இந்தப்படத்தில் கண்தெரியாதவராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். ராஜபார்வைக்கு சமமான நடிப்பு. சிறந்த கலைஞனை பெற்றிருப்பதில் மகிழ்ச்சி. யதார்த்த நடிப்பு இவருக்கு பக்காவாய் வருகின்றது.

நாயகி...புதுமுகம் மாளவிகா. புதுமுகமா என வியக்கவைக்கிறார். நீங்க தமிழ் சினிமாவில் நல்லா ரவுண்டு ஒண்ணு வரணும்.வாழ்துக்கள்.

முதல்பாதியில் வரும் இளையாராஜா பாடல்கள்...கதையோடு ஒன்றி நம்மை ரசிக்கவைக்கிறது. முதல்பாதியில் இடையிடையே வரும் காமெடி டயலாக்குகள், நண்பர்களின் அரட்டைகள் என கலகலப்பாக போகிறது.

ஆடுகளம் முருகதாஸ், மற்ற நண்பர்கள் என கலகலப்பான கூட்டம் மட்டுமல்லாது விஜய், அஜித்தையும் ஏகத்துக்கு கலாய்த்திருக்கிறார்கள் படத்தில்.

பத்திரிகையாளர், இயக்குனர் ராஜூ முருகன் அங்காடி தெரு பார்ட் டூ எடுக்க நினைத்திருக்கிறார். ஆனால் அங்காடித்தெருவில் இருந்த ஒரிஜினாலிட்டி இதில் இல்லை. காரணம் ஆடியன்ஸுக்கு சோகம் அதிகம் வந்து படத்தோடு ஒன்றவேண்டும் என்பதற்க்காக லாஜிக்குகளை கண்டுக்கொள்ளாமல் வேண்டுமென்றே திணிக்கப்பட்ட காட்சிகளாய் இரண்டாவது பாதி. ஆனாலும் கடைசி காட்சிகளில் நாம் கண் கலங்குவது உண்மை. காட்சியமைப்பிலும் எடிட்டிங்கிலும் இன்னும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் படம் சமீப காலங்களில் வந்த சிறந்த படங்களில் ஒன்றாக இருந்திருக்கும் என்பதில் ஐய்யமில்லை.

ஒரே ஒரு காட்சியில் பெயருக்காக நாயகன் டார்ச்லைட் விற்க்கிரார்!!!

காதலைனைத்தேடி வெறும்கையுடன் எஸ்கேப் ஆகும் நாயகிக்கு கடைசி காட்சியில் கரும் அப்பாவின் அந்த கடிகாரம் எப்படி கிடைத்தது என்று தெரியவில்லை???

மூன்று லட்ச ரூபாயை அவ்வளவு சீக்கிரம் ஒரே நாளில் ஒரு சாதாரண எலக்ட்ரிக் ரயிலில் விற்ப்பவனால் புரட்ட முடியுமா???

கண்பார்வை இல்லாதவர்களிடமும் போலீஸ் இப்படி நடந்துக்கொள்ளுமா??? அதுமட்டுமல்லாது இரவில் இப்படியா நடுரோட்டில் விட்டுவிட்டு போவார்கள்???

நாயகிக்கு நாயகனுடன் காதல் வரும் வேளை...ஏதோ அவள் நினைத்தவனுக்கு கல்யாணம் ஆகிவிட சும்மா இருக்கும் நாயகனை தேர்ந்தெடுத்ததுப்போல் மனதோடு ஒட்டவில்லை.

கண்ணில்லாதவர்களும் அடிக்கடி குடிப்பதுப்போல் காட்டியிருப்பது மனதை உறுத்துகின்றது. அப்படியே குடிப்பவர்களாய் இருந்தாலும் அதை தவிர்த்திருக்கலாம்...இதை ஒரிஜினாலிட்டி என்று சொல்பவர்கள் திணிக்கப்பட்ட கிளைமாக்ஸை என்ன சொல்வார்கள் என்று தெரியவில்லை...கிளைமாக்ஸில் நாயகனின் செய்கைகள் அப்படியே மூன்றாம் பிறையின் கிளைமாக்ஸை நினைவூட்டுகின்றன.

கண்ணிருப்பவர்களாலேயே மும்பையிலோ, பூனேயிலோ இருப்பவர்களை கண்டுப்பிடிப்பது கஷ்டமான விஷயம் இவர்கள் மட்டும் ஈஸியாய் ஒரே பயணத்தில் சந்திப்பது என்பது முடியாத காரியம். அதுவும் சுரத்தில்லாத இரண்டாவது பாதியில் கொஞ்சம் போர் அடிப்பது உண்மை.

சென்னையில் எனக்கும் கண் தெரியாத மூன்று நண்பர்கள் உண்டு (ராஜு கோபி, பொன்மலர், அய்யாகண்ணு)...இதே கோடம்பாக்கம் எக்மோர் சந்திப்பில் அவர்களிடம் கிட்டத்தட்ட 6 வருடம் பழகியிருக்கிறேன்...அவர்களின் மேனரிசங்களும், அவர்களின் செயல்களையும் நன்றாக அறிந்தவன் என்பதாலும்...இந்தப்படத்தில் பல காட்சிகளில் நாயகியின் கை அசைவுகளும் நாயகனின் முக அசைவுகளும் கொஞ்சம் அதிகமாகவே பட்டது. பொதுவாக அவர்கள் வாசத்தை வைத்து மற்றவர்களின் வருகையை கண்டுப்பிடிப்பதில்லை...(செண்ட்டு ஒரு டப்பா 150 ரூவா என்பது மட்டுமல்ல ரயில் ஒரு நாள் போய்வாருங்கள் சென்னையில் வியர்வை நாத்தம்தான் வரும்) அவர்கள் தங்களுக்கே உரித்தான சங்கேத சவுண்டுகளினாலோ அல்லது சப்தமாக பேசுவதனாலோ தங்களின் அவருகையை அறிவிப்பார்கள். கருவாட்டு குழம்பு மணம் வேண்டுமானால் பத்தடிக்கு வாசம் வீசும்.

பொதுவாக அவர்கள் பயன்படுத்தும் மொபைல் போன்கள் அவர்களுக்கென்றே பிரத்யோகமாக தயாரிக்கப்பட்டது. அதில் எந்த எண்ணை அழுத்தினாலும் அந்த எண் ஒரு பெண்குரலிலோ அல்லது ஆண்குரலிலோ ஒலியாய் கேட்கும். இந்த படத்தில் இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன விஷயங்கள் தெளிவாக காட்டப்படவில்லை.

இந்தமாதிரி சின்ன சின்ன குறைகள் இருந்தாலும் படம் நல்ல படம் எல்லோரும் பார்க்கவேண்டிய படம் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.

குக்கூ...சோகக் குயிலின் பாடல்!!!

No comments:

Post a Comment