Monday, November 3, 2014

முன்னறியிப்பு - மலையாளம்



Munnariyippu


"மற்றவர்களை நாம் வெளித்தோற்றத்தையும், அவர்களின் பேச்சையும் மட்டும் வைத்து எடைப்போடுவது நல்லதா" என்பதை வித்தியாசமாக சொல்லியிருக்கும் படம்.

சமீபத்தில் பார்த்து வியந்த உச்சக்கட்ட திரில்லர். பாடல்கள், சண்டைக்காட்சிகள், ஆராவாரங்கள், அதிசியங்கள், கவர்ச்சி காட்சிகள், பன்ச் வசனங்கள், சூப்பரான ஹீரோ என்ட்ரி என ஒன்றுமே இல்லாமல் அமைதியாக நகரும் திரில்லர் படத்தை இப்படி கொடுக்க முடியுமா? என ஆச்சர்யப்பட்டுப்போவீர்கள்.

மம்மூக்காவின் நடிப்பில் இன்னொரு மணிமகுடம். மனுஷன் அனாயசமாய் வாழ்ந்துவிட்டுபோயிருக்கிறார். முக்கியமாய் எல்லாப்படங்களிலும் நடந்த சம்பவத்திற்க்கு பிளாஷ்பேக் மூலமோ அல்லது கிளைக்கதையின் மூலமோ சஸ்பென்ஸை உடைப்பார்கள். ஆனால் இந்தப்படத்தில் படம் முடிந்து வெளியே வரும்போதும் விடைத்தெரியாமல் மனதில் ஆயிரமாறியம் சிந்தனைகளுடன் போகிறோம். அதுதான் படத்தின் மிகப்பெரிய வெற்றி. ஏன்? எதற்கு? எப்படி? என்பது அந்த டைரக்டருக்கேக்கூட தெரிந்திருக்கவாய்ப்பில்லை. நச்சென்று நம் சிந்தனைக்கே விட்டுவிடுகிறார். அதுவும் அந்த கடைசி "5 நொடி கிளைமாக்ஸ் காட்சி" நம்மை கதிகலங்க வைக்கும். எனக்குத்தெரிந்து மிகக்குறுகிய மணித்துளியில் ஒரு அட்டாகாசமான யாருமே எதிர்ப்பார்க்காத முடிவு. வாவ் அட்டகாசம்.

ஃபிரீலான்ஸ் எழுத்தாளரான அஞ்சலி அராக்கல் (அபர்னா கோபினாத்) அடுத்த மாதம் ரிட்டய்ர்ட் ஆகப்போகும் போலீஸ் அதிகாரி ராம மூர்த்தியின் (நெடுமுடி வேணு) சுயசரிதையை எழுத முன்வந்து அவரை சந்திக்கிறார். அவரின் அனுபங்களை இன்னும் சிறப்பானதாக எழுத மறக்கமுடியாத சில நினைவுகளையும், நபர்களையும் பற்றி கேட்க ராம மூர்த்தி அவர்கள் தனக்குப்பிடித்த சி கே ராகவன் (மம்முட்டி) எனும் ஆயுள் கைத்தியை அறிமுகப்படுத்துகிறார். தனது மனைவியையும், மார்வாடிப்பெண்ணையும் கொலை செய்து எரித்த வழக்கில் 14 வருடம் தண்டனைப்பெற்று தண்டனைக்காலம் முடிந்தும் வெளியே செல்லாமல் சிறையிலேயே இருக்கிறார். அவரைப்பேட்டிக்காணும் அஞ்சலி அவரின் அசாத்திய பேச்சுத்திறமையையும், ஷார்ப்பான கருத்துக்களையும் கேட்டு நெகிழ்கிறார். "நான் கொலை செய்யவில்லை" "நான் கொலை செய்யவில்லை" என அடிக்கடி ராகவன் சொல்வதை கருத்தில் கொண்டு அவரைக்காப்பாற்ற நினைக்கிறார். அவரின் டைரியில் எழுத்தியிருக்கும் சம்பவங்களைக்கண்டு அதை ஆர்டிகலாக ஆங்கில வார இதழில் வெளியிட இந்தியா முழுக்க அந்தக்கட்டுரை அதிர்வலைகளை ஏற்ப்படுத்து நல்லப்பெயரை அஞ்சலிக்கு பெற்றுத்தருகின்றது. பின்னர் ராகவனிடம் பேசி அவரின் வாழ்க்கை கதையை எழுதி புத்தகமாக வெளியிட விடுதலை செய்து வெளியே கூட்டி வருகிறாள். பெரிய கார்பொரேட் பப்ளிஷிங் கம்பெனியிடம் புத்தகத்தை வெளியிட பெரிய தொகையை அட்வான்ஸாகவும் வாங்குகிறாள்.

வெளியில் வந்த ராகவனை ஒரே மாதத்தில் எழுதி முடிக்கச்சொல்லி தங்கும் இடமும் மூன்று வேளை சாப்பாடும் கொடுக்கிறாள். ஒருக்கட்டத்தில் அஞ்சலிக்கு ராகவன் எதுவுமே எழுதாமல் இருப்பது வெறுப்பை கொடுக்கின்றது. நாட்கள் நகர நகர ராகவன் எதுவும் எழுதாதலாலும், எப்படித்தொடங்குவது என அறியாததாலும் வெறுப்பை சம்பதிக்கிறார். கார்பொரேட் பப்ளிஷிங் கம்பெனியும் அஞ்சலியை நெருக்க அஞ்சலி இறுதியாக வேறு வழியில்லாமல் ராகவணை கண்டிக்கிறாள். இன்னும் நான்கு நாட்கள்தான் இருப்பதாக சொல்ல அந்த நான்காவது நாளும் வருகின்றது. அஞ்சலி ராகவனை கோபமாக பேசி எங்காவதுப்போய் தொலையுங்கள் எனச்சொல்லி கட்டிலின் அருகில் அழுதுக்கொண்டு உட்கார. மெதுவாக வரும் ராகவன் அவளிடம் தான் எழுதிய பேப்பர்களை கத்தையாக கொடுக்கிறான். அதைப்படித்த அஞ்சலி சொல்லமுடியாத முகபாவங்களுடன் அவனை ஏறிட்டுப்பார்க்க அடுத்து நடக்கும் அதிசியத்தை தியேட்டரில் பார்த்து தெரிந்துக்கொள்ளுங்கள்.

இதில் இயக்குனர் வேணு திறமை ராகவன் கொலை செய்த காரணத்தை கடைசிவரை சொல்லாமல் காப்பாற்றுவதோடுமட்டுமல்லாமல் படம் பார்ப்பவர்களின் யூகத்திக்கு விட்டுவிடும் வித்தியாசமான முயற்ச்சியை கட்டாயம் பாராட்டியே ஆகவேண்டும். மிக மெதுவாகவும் பரபரப்பில்லாமல் நகரும் கதையில் நம்மை இறுதிவரை சீட்டின் நுனியில் பதபதப்படன் உட்கார வைக்கிறார். இந்தப்படம் கட்டாயம் சமீபத்தில் வந்த அருமையான எக்ஸ்பிரிமெண்டல் மூவி என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.

இந்தப்படத்தில் நடிக்க முதலில் ஸ்ரீனிவசனை அணுகி அவரின் தேதி பிரச்சனையால் மம்மூக்கா நடிக்க, மம்மூக்காவுக்கு அடித்தது லக். மலையாள ஹீரோக்களால் மட்டுமே முடியும்...எந்த பரபரப்புமில்லாமல், பந்தாவுமில்லாமல் கதைக்குள் தங்களை வடித்துக்கொள்ள. அதுவும் மிகப்பிர்பலாமான ஹீரோ பிரிதிவிராஜ் இரண்டே காட்சிகளில் கேமியோ ரோலில் வருகிறார். நம்ம ஊர் நடிகர்கள் இப்படியான படங்களில் நடிப்பார்களா என்பதும் மலையாளத்தில் ஏற்றுக்கொண்டதைப்போல் வெற்றியடைய செய்வார்களா என்பது கேள்விக்குறியே. மம்மூக்கா 45 வயது ரோலில் தன்னை முழுமையாக உட்படுத்தி ஷார்ப்பான சிந்திக்கத்தோன்றும் வசனங்களை கலக்கலாகப்பேசி அருமையான திரைப்படம் பார்த்த திருப்தியை தருகிறார்.

பத்திரிகையாளராக அபர்னா கோபினாத் எல்லா வித எக்ஸ்பிரஷன்களை அனாயாசமாக காட்டி அசத்துகிறார். தனது இயலாமையையும், பப்ளிஷிங் கம்பெனியின் நெருக்குதலை அறிந்து தவிப்பது யதார்த்தம்.

அமைதியான இசை, பாடல்கள் இல்லாத கதை, நேர்மையான ஒளிப்பதிவு கிட்டத்தட்ட 80 சதம் ஒரு அறைக்குள் என ஒவ்வொன்றும் படத்திற்க்கு பலம். ஒளிப்பதிவிம், இயக்கம், கதை என பல பரிமாணங்களில் முன்னாளைய கேமரமேன் இந்தப்படத்தின் இயக்குனர் வேணுவுக்கு பல அவார்டுகள் காத்திருக்கின்றது என்பது நிச்சயம். படம் உங்களின் மனதை ஒருவாரமாவது டிஸ்ட்ரப் செய்யும் என்பது உண்மை.

நல்ல படங்களை விரும்பவர்கள் இந்த படத்தை மிஸ் செய்யாமல் இந்த கிளாசிக் படத்தை பாருங்கள் என்பது ஆசை!!!



அப்போத்திகரி - மலையாளம்



Apothecary - Malayalam

மம்முட்டியின் முன்னுயிர்ப்பு பார்த்த பரவசத்திலிருந்து மீளாத எனக்கு அடுத்த பிரமிப்பும் உடனே கிடைத்தது அப்போத்தி கிரி மூலம். "மேல் விலாசம்" (http://www.bluehillsbook.blogspot.com/2014/07/address.html) என்கிற ரியல்டைம் மூவி மேக்கிங்கில் அசத்திய இயக்குனர் மாதவ் ராமதாசத்தின் அடுத்தப்படைப்பு. "அப்போத்திகரி" என்பது பழைய காலங்களில் பொது நலத்தோடு மக்களுக்காக வேலை செய்யும் மருத்துவர்களுக்கான  பாரம்பரிய பெயர்.

மருத்துவ உலகத்தில் கார்ப்பொரேட்கள் நுழைந்து வெளிநாட்டு மருந்துகளுக்காகவும், அந்நிய நாட்டு மருந்துகளின் சோதனைகளைக்காகவும் ஏழை மக்களின் உடலை உயிரோடு இருக்கும்போதே அறிவியல் கூடத்தில் சோதனைக்கு சிக்கிய எலியின் நிலையைப்போல்... இந்திய ஏழைகள் மருத்துவமனைகளின் புது மருந்துகளுக்கு பலியாகும் இன்னொரு பக்கத்தை அருமையான திரில்லர் மூலம் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர்.

பலப்படங்களில் பார்த்த சுரேஷ் கோபியின் மிகவும் அமைத்தியான மாறுப்பட்ட பாத்திரம் இந்தப்படத்தில், கேரக்டர்களுக்காக தங்களை எந்தநிலைக்கும் மாற்றிக்கொள்ளும் ஜெயசூர்யா மற்றும் ஆசிஃப் அலி என இருவரின் கூட்டணியில் படம் நம்மை அருமையான ஃபிசிகாலிஜிகல் திரில்லர் பார்த்த திருப்தி.

அப்போத்திகிரி எனும் கார்பொரேட் ஆஸ்பிடல் மிகப்பரிய கட்டடமாகவும், எல்லாவித ஐடெக் வசதிகளை கொண்டதாகவும் திறக்கப்படுகின்றது. அதில் மூளை சம்பந்தப்பட்ட மருத்துவ ஜீனியஸ் சுரேஷ் கோபி. அவரின் மனைவி அபிராமி ரீ எண்ட் ரிக்கொடுத்திருக்கும். இரு குழந்தைகளுடன் குடும்பம் இனிமையானதாகக்கழிய...படத்தின் முதல் காட்சியில் ரோட்டில் ஏற்ப்பட்ட ஆக்ஸிடெண்டால் அதே மருத்துவமனைக்கு சுரேஷ் கோபியை தூக்கிக்கொண்டு வருகிறார்கள். மருத்துவமனையின் இன்வெஸ்மெண்ட்டை திருப்பி எடுக்க வெளிநாட்டு மருந்துவகம்பெனிகளின் புதிய மருந்துகளை சோதனை செய்ய பணம் கட்டமுடியாத அப்பாவி ஏழைகளை தேர்ந்தெடுத்து ஆராய்சிகள் மேற்க்கொள்ளும் இன்னொரு முகமும் அந்த மருத்துவமனைக்கு உண்டு. நல்ல மருத்துவராக இருந்தும் சுரேஷ் கோபியும் வேறு வழியில்லாமல் அதற்க்கு துணைப்போகிறார். பின்னர் ஒரு கட்டத்தில் சுரேஷ் கோபி விபத்தால் கோமா நிலைக்கு தள்ளப்பட அவரையும் அந்த ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்த மருத்துவ நிர்வாகம் ரகசியமாய் முடிவெடுக்கின்றது. அதே வேளையில் ஜெயசூர்வாயின் அட்டகாச அறிமுகம் சுரேஷ் கோபியிடம் வரும் அவர் அவரின் கைகளைப்பற்றி உங்கள் கை "கடவுளின் கை" ஆனால் என்ன செய்ய மருத்துமனையின் சதியால் எங்களை நீங்கள் அந்த ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்தினீர்கள் என சொல்லி தனது கதைகளை சொல்ல ஆரம்பிக்கிறார்.

மூளையில் நரம்பு பிரச்சினையால் அடிக்கடி வலியால் துடிக்கும் ஏழை விவசாயியின் மகன் ஜெயசூர்யா அவளின் அன்புக்காதலி மீரா நந்தன், தாய், தந்தை, தம்பி. ஆபரேஷனுக்கு 8 லட்சம் ஆவதால் ஒரு கட்டத்தில் கட்டமுடியாமல்போக இவரையும் ஆராய்சிக்கு உட்படுத்த சுரேஷ் கோபி தள்ளப்படுகிறார், மூளைக்காய்ச்சலால் வரும் ஏழை முஸ்லிம் பெண் சகீரா, படத்தில் திடீரென்று சஸ்பென்ஸ் எண்ட்ரி கொடுக்கும் உச்சக்கட்ட நோயாளி ஆசிப் அலி. பின்னர் இவர்கள் எல்லோரும் யார்? எந்த நிலையில் இருக்குறார்கள் இறுதியில் சுரேஷ் கோபி நலமானாரா? என்பதை திரில்லராய் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர்.

இயக்குனர் பற்றி சொல்ல ஒன்றும் இல்லை காரணம் அவரின் முழு தகுதி அவரின் முழுப்படத்திலேயே தெரிந்துவிட்டது. முதல் படத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட ஜாதியின் ராணுவ வீரரின் நிலையை சொன்னவர் இந்தப்படத்தில் மருத்துவமனையின் கொடூர முகத்தை அப்பட்டமாக காட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர்.

சுரேஷ் கோபி பல வருட இடைவெளிக்கும்பின் திரும்பி வந்தாலும் 2013 மற்றும் 2014 வருடங்களில் தேர்ந்தெடுத்து படங்களில் நடிப்பது சிறப்பு. பலப்படங்களில் கர்ஜித்து போலீஸ் அதிகாரியாக நடித்தாலும் இந்தப்படத்தில் அமைத்தியான கருணை உள்ளம் கொண்ட மருத்துவராய் நடித்திருக்கிறார். தனது இயலாமையால் நம்மை கலங்கவைக்கிறார். படத்தில் முக்கால்வாசி நேரம் படுக்கையிலேயே கிடந்தாலும் கிளைமாக்ஸ் காட்சிகளில் அவரின் நடிப்பு ஏ ஒன். அவ்வப்போது தன்னால் பாதிக்கப்பட்டு உயிரிழந்த பேஷ்ண்ட்டுகளின் நினைவுகள் வந்து மிரட்டும்போது இவரின் நடிப்பு பிரமாதம். அதுவும் அந்த ஃபிரிட்ஜுக்குள்லிருந்து வரும் ஆசிப் அலியின் காட்சி ஒன்றுப்போது.

படத்திற்க்காக மொட்டைப்போட்டும் எப்படிப்பட்ட பாடி லாங்குவேஜ் செய்ய சொன்னாலும் செய்யும் ஜெயசூர்யாவும், ஆசிப் அலியும் மிகப்பெரிய ஃபேன் பேஸ் கொண்டிருந்தாலும் கதைக்காக மாற்றிக்கொள்ளும் அவர்களின் நடிப்புக்கு சரியான தீனி.

இன்னும் படத்தில் பல நடிகர்கள் தங்களின் பாத்திரத்தை உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார்கள். குறிப்பிட்டு சொன்னால் அந்த தமிழ் சிறுமி, முஸ்லிம் நோயாளியாக வரும் பெண், ஜெயசூர்யாவின் தந்தையாக வரும் காமெடி நடிகர் இந்திரன் என எல்லோரும் பாராட்டவேண்டியவர்களே. கேமரா, பிண்ணனி இசை அல்லாமே அழகு.

அறிவியலில் ஆராய்சிகள் இல்லாமல் எதுவும் சாத்தியமில்லை. மருத்துவ ஆராய்சிகள் விலங்குகள் மீதும், மனிதர்கள் மீதும் ரகசியமாய் நடந்துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றது. ஆனால் அந்த ஆராய்ச்சிகள் பணமில்லாத ஏழை நோயாளிகளிடமும், போதுமான அறிவு இல்லாத கிராமத்தினர் மீதும் அவர்களுக்கு தெரிவிக்கப்பாடாமல் செய்வது என்பது மிகப்பெரிய குற்றம். ஃபைவ் ஸ்டார் ஆஸ்பிடலுக்கு நிகராக வசதிகளைக்கொண்ட மருத்துவ உலகம் இதை செய்துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றது. அரசு தேவையான நடவடிக்கைகளை சரியானப்படி எடுக்கவில்லையெனில் மக்களின் உயிர் போய்க்கொண்டுதான் இருக்கும். போல்டாக இந்தப்படத்தை கொடுத்த இயக்குனருக்கு ஒரு சல்யூட். இதே மாதிரி தமிழில் "ஈ" படம் வந்திருந்தாலும் மையக்கரு ஒன்றுதான் என்றாலும் பிரசண்ட்டேஷன் இந்தப்படத்தில் அட்டகாசம்.

நல்லப்படம் வேண்டுவோர் கட்டாயம் பாருங்கள். உங்களின் திருப்திக்கு நான் கியாரண்டி.

அப்போத்திகிரி - நோயாளிகள் அங்கு வரும் மக்கள் அல்ல அந்த மருத்துவமனைகளே உண்மையான நோய் பரப்பும் ஆராய்ச்சிக்கூடங்கள்.
          .  

Friday, October 24, 2014

கத்தி - தமிழ்




விமர்சனம் எழுதும் முன் "வாட் ஈஸ் விமர்சனம்?" என்பதை சொல்லிவிடுகிறேன். இதை குமுதம், ஆனந்த விகடன் மற்றும் ஃபேஸ்புக் விமர்சனப்புலிகள் அனைவரும் உங்களின் மண்டையில் கத்தியைக்கொண்டு கீறி கல்வெட்டாய் பதிந்துக்கொள்ளுங்கள்.

"விமர்சனம் என்பது யாதெனில், ஒரு படத்தில் அந்த நடிகர் நடிகையினரின் கதாப்பாத்திரங்களையும், கதை அம்சத்தையும் அதனால் அவர்கள் சொல்ல வந்த கருத்துக்களை அலசி ஆராய்ந்து நம் கருத்தை சொல்வதே விமர்சனம். விமர்சனங்களில் கலைஞர்களின் நடிப்பைத்தவிர்த்து அவர்களின் சொந்தக்கதைகளை ஒப்பிடுவது விமர்சனம் அல்ல அவ்வாறு செய்தால் அது தனி மனித தாக்குதல்".

துப்பாக்கி என்கிற மாபெரும் வெற்றிப்படத்திற்க்குப்பின் முருகதாசும், விஜயும் இணைந்திருக்கும் படம் கத்தி. ஏகப்பட்ட பிரச்சனைகள், பரபரப்புகள் மட்டுமல்லாது பல இயக்குனர்களின் அதே ஹீரோவுடனான இரண்டாவதுப்படங்கள் தோல்வியிலேயே முடிந்திருக்கிறது என்கிற சென்ட்டிமெண்டுடனும் முக்கியமாய் சமந்தாவுக்கு தமிழில் இனி வாழ்வா சாவா என பலப்பல எதிர்ப்பார்ப்புகளுடன் வந்திருக்கும் படம் கத்தி.

முருகதாஸ் தன்னுடைய படங்களில் ஏதாவது சோஷியல் மெசேஜ் வைத்திருப்பார் அதையும் கமர்ஷியலாக சொல்வார். உலகத்திற்க்கு தேவையான தண்ணீர் தேவையை ஷார்ப்பாய் மக்களின் இதயங்களில் இறக்கியிருக்கிறார். லாஜிக்கெல்லாம் ரொம்பவும் ஆராய்ச்சிசெய்யாமல் படத்தோடு மீண்டும் ஒன்றவைத்திருக்கிறார். அதுவும் சினிமாவிலும் கார்ப்பொரேட் கலாச்சாரம் வந்தப்பின் அதே கார்பொரேட்களின் அடுத்தப்பக்கங்களை 70 எம்எம் ஸ்கிரீனிலும் வெளிச்சம்போட்டு ரோட்டுக்கு இழுத்திருக்கிறார். அதற்க்கும் ஒரு தைரியம் வேண்டும். அதனால்தான் இந்திய சினிமா கார்ப்பொரேட்கள் படமெடுக்க தயங்கியதால் இலங்கையின் "லைக்காவை" நாடியிருப்பாரோ??? இந்த படத்தையும் திமுக வுக்கு எதிராக ஒரு வசனம் வருவதால் சேட்டிலைட் ரைட்ஸை ஜெயா டிவி வாங்கியுள்ளதோ???

கதை: கோலா கம்பெனிக்காக பல நூறு கிராமங்களை விலைக்கு வாங்கினாலும் ஜீவானந்தம் என்கிற இளைஞனால் பூமிக்கு கீழ் நீரோட்டம் இருக்கும் "தென்னூத்து" என்கிற கிராமம் மட்டும் அவர்களுக்கு எதிராகப்போராடுகிறது. ஜீவானந்தத்தை கொல்ல கார்பொரேட் கம்பெனி ஆள் அனுப்ப ரோட்டில் சுட்டுவிட்டு செல்கிறார்கள் குண்டர்கள். கல்கத்தா சிறையிலிருந்து தப்பிய கத்தி என்கிற கதிரேஷன் (இன்னொரு விஜய்) அவரைக்காப்பாற்றி ஆள்மாராட்டம் செய்து ஜீவானந்தத்தை ஜெயில்லுக்கு மீண்டும் அனுப்புகிறார். ஜீவானந்தத்தின் ஹோல்ட் ஏஜ் ஹோமில் தஞ்சமடையும் கதிரேசன் பின்னர் உண்மையான போராட்ட பிரச்சனையைப்புரிந்துக்கொண்டு மக்களுக்கு உதவ சமந்தாவின் காதலும் இணைய, இறுதியில் அந்தக்கிராமத்தின் நிலை என்ன அவர்களின் கனவு பலித்ததா என்பதை மனம் வலிக்க சொல்லி சில காட்சிகளில் அழவும் வைத்துவிடுகிறார் முருகதாஸ்.

முருகதாஸ்: இவரைப்பார்க்க சாதாரணமாய் தெரிந்தாலும் இந்தியாவின் எதிர்ப்பார்ப்பை எகிரச்செய்யும் இயக்குனர். (மாலத்தீவு வரும் அன்று (ஜனவரி 02, 2014) இவரை நான் சென்னை ஏற்ப்போர்ட்டில் சந்தித்தேன். பாடலுக்கான லொகேஷன் பார்க்க வந்திருந்தார்). இப்போதைக்கு இந்தியாவின் அதிக சம்பளம் வாங்கும் இயக்குனர். ரமணாவில் கார்பொரேட் ஹாஸ்பிடல், கஜினியில் குழந்தைகள் கடத்தல், துப்பாக்கியில் கார்பொரேட் தீவிரவாதம், கத்திப்படத்தில் மிக முக்கியமான தண்ணீரின் தேவையையும், விவசாயத்தையும் மறந்துவிட்ட மக்களின் நெஞ்சிலும், அதை அபகரித்த ரியல் எஸ்டேட் மற்றும் கார்பொரேட் கம்பெனிகளின் பிசினஸிலும் கத்தியை ஆழமாக இறக்கி தனது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அந்த புளூபிரின்ட் எஃபக்ட்ஸ் கலக்கல். அப்பாடா...நல்ல வேளை ஜீவானந்தமும், கதிரேசனும் இரட்டையர்கள் என்று சொல்லாமல் இருந்ததற்க்காக முருகதாசை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம்.

விஜய்: ஒரே மாதிரியான டபுள் ரோல், ஜீவானந்தம் அமைதியானவர் கதிரேஷன் ஆக்ரோஷமானவர் ஜெயிலில் இருந்து தப்பிக்கும்போதும், சம்ந்தாவிடம் வழியும்போதும், பிரச்சனையைப்புரிந்துக்கொண்டு பொங்கும்போது மனதில் நிற்க்கிறார். அதிலும் விவசாயிகளின் தற்கொலையைப்பார்த்து கதறி அழும்போது நடிப்பில் மிளிர்கிறார். டான்சில் வழக்கம்போல் ஆர்ப்பாட்டம் முக்கியமாய் செல்ஃபி பாடல். சமந்தா பாவம் ஆடமுடியாமல் தவிப்பது மூவ்மெண்ட்டுகளில் தெரிகிறது. கோலாவுக்கு விளம்பரத்தில் முன்னர் நடித்திருந்தாலும் இனி நடிக்கமாட்டார் விஜய். அவரை மாற்றிய கதையில் அவர் நடித்ததும் பாராட்டவேண்டிய விஷயமே.

சமந்தா: அதிகமில்லையென்றாலும் வந்துப்போகிறார். பெரிதாக ஒன்றும் சொல்ல இல்லை.

நிதின் முகேஷ் : வழக்கமான ஸ்மார்ட் வில்லன். விஜயைக்கொல்ல ஆட்களை அனுப்பியே வேலைக்காகாமல் கடைசியில் செத்துப்போகிறார்.

சதீஷ்: அவ்வப்போது காமெடி செய்கிறார் படமுழுக்க விஜய்க்குதுணையாக வந்துப்போகிறார்.
மற்ற நடிகர்கள்: படத்தில் நான்குப்பேரைத்தவிற மற்றவர்கள் எல்லோரும் அறிமுகமில்லாத நடிகர்கள். அத்தனைப்பெரியவர்களும் படமுழுக்க பரவி தங்களது பலத்தை படத்திற்க்கு சேர்த்திருக்கிறார்கள்.

வசனம்: படத்தில் பல வசனங்கள் நம் நெற்றிப்பொட்டை அறைகின்றன. வசனகர்த்தா முருகதாஸுக்கு பிக் சல்யூட். கம்யூனிசத்திற்க்கு கொடுக்கும் விளக்கமும் அந்த ஆறு நிமிட பேட்டியும் கட்டாயம் யோசிக்க வைக்கின்றன. 

இசை: அனிருத் படத்தின் இன்னொரு தூண். முதல் இரண்டுப்பாடல்கள் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரி இருந்தாலும் அடுத்தடுத்த பாடல்களில் ஆடவைக்கிறார். பிண்ணனி இசையும் பிரமாதம்.

ஒளிப்பதிவு: வறட்சியான பூமியையும், வயதானவர்கள் மிகுந்த ஹோல்ட் ஏஜ் ஹோம்களையும் ரசிக்கும்ப்படி செதுக்கியிருக்கிறார் வில்லியம்ஸ்.

மை வியூ: கிட்டத்தட்ட பல விஷயங்களை முருகதாஸ் நம் வாழ்க்கையிலிருந்தே எடுத்திருக்கிறார். முதல் காட்சியில் இன்னொரு கைதி எப்படி தப்பித்தார் என காட்டி கதிரேஷன் தப்பிப்பதும் இந்தியாவில் நடந்திருக்கிறது. சிறைச்சாலைகளில் பல விஷயங்களுக்கு கைதிகளே போலீசுக்கு உதவுவதும் ஒரு திருடனின் கோணம் இன்னொரு திருடனுக்கும் தெரியும் என்பதும் நிஜம் என்பதால் இதை லாஜிக் மீறலாக நான் பார்க்கவில்லை. ஆனால் படத்தில் விஜய் பல பேரை அடிப்பதும் காய்ன் சுண்ட சுண்ட மெயின் ஆஃப் செய்து அடிப்பது கொஞ்சம் ஓவர். பல நேரங்கள் வில்லன் ஆள் அனுப்பிக்கொண்டே சண்டைப்போடுவது கொஞ்சம் எரிச்சலைத்தருகிறது. இதில் கொஞ்சம் வித்தியாசம் காட்டியிருக்கலாம். காரணம் கார்பொரேட்களின் டெக்னிக்குகளுக்கு முன் சாதாரண மனிதர்களால் சமாளிக்க முடியாது.
இரட்டை வேடங்களில் கொஞ்சம் வித்தியாசம் காட்டியிருக்கலாம். அது விஜயின் தவறா இல்லை முருகதாசின் அலட்சியமா என்பது தெரியாது.

இரண்டாவதாக தீர்ப்புக்கு ஐந்து நாள் இருக்கும்போது எல்லா ஏரிகளையும் அடைத்து போராடுவதென்பது இயலாத காரியம். அதேமாதிரி 2500 வெளினாட்டில் இருப்பவர்களிடம் சைன் வாங்கி கேசை இழுத்தடிப்பதென்பதெல்லாம் சினிமாவில்தான் முடியும்.

இந்தியாவைப்பொறுத்தவரை மக்கள் போராட்டமெல்லாம் முருகதாஸ் எதிர்ப்பார்ப்பதுப்போல் எல்லாம் நடந்துவிடாது. அதுவும் நகர மக்களின் பரபரப்புகளுக்கிடையே அவர்களை வெறும் ஐந்து நிமிட பேட்டியில் சேர்ப்பதென்பது நடக்காதக்காரியம். ஊழல்களும், மக்களின் வாழ்வாதாரப்போராட்டங்களும் இறுதியில் "சோறு முக்கியம்" என்பதால் அவரவர் அவர்களின் சொந்தப்பிரச்சினைகளை கவனிக்கவே நேரம் சரியாக இருப்பதால் முக்கியத்துவம் இல்லாமல் போய்விடும் என்றாலும் நல்ல பிரச்சனைக்காக மக்கள் வீதிக்கு வரவேண்டும் என்கிற எண்ணம் இனியாவது வரவேண்டும்.
ஃபைனல் வெர்டிக்ட்: முதலில் கொஞ்சம் சுலோவாக ஆரம்பித்து ஜீவானந்தத்தை கதிரேஷன் சந்திக்கும் இடத்திலிருந்து சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்து மொத்தப்படமும் பிரச்சார டாகுமென்ட்ரியாக இருந்துவிடாமல் கமர்ஷியலாகவும் ரசித்து, சிந்திக்கவைத்து தியேட்டரை விட்டு வெளியேறிப்போகும்போது கொடுத்த காசுக்கும் இடைவேளையில் கொஞ்சமேனும் கோக் குடிப்பதை யோசிக்க வைத்ததிலும், வீட்டுக்குப்போய் அரிசியில் கை வைக்கும்போது விவசாயிகளை ஒருமுறையேனும் நினைவில் வரச்செய்ததிலும் முருகதாஸின் வெற்றி நிச்சயமாக்கப்ப்ட்டுள்ளது. ஆனாலும் இன்னும் திரைக்கதையில் லாஜிக் காட்சிகளில் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் படம் இன்னும் சிறப்பாய் பேசப்பட்டிருக்கும்.

இனியாவது நம்மை வாழவைக்கும் விவசாயிகளுக்குப்பிரச்சனையெனில் நாம் ஒன்றாக இணைவோம்.

கத்தி - காய்கறிகளையும் வெட்டலாம், தவறு செய்பவர்கள் கோடீஸ்வரர்களாக இருந்தாலும் மிரட்டலாம்!!!

இயக்குனர் சுசீந்திரனுக்கு என் கேள்விகள் - ஜீவா!!!



வாழ்த்துக்கள். ஜீவா படம் நன்றாக வந்திருக்கின்றது. படத்தில் கிரிக்கெட்டின் இன்னொரு முகத்தை காட்டியிருக்கிறீர்கள். சொல்ல வந்த விஷயத்தை தெளிவாக சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அதுவும் அந்த கிரிக்கெட் விளையாட்டு காட்சிகள் மிகச்சிறப்பாய் எடுத்திருக்கிறீர்கள்.

முதலில் கபடியை கையிலெடுத்த நீங்கள் ஜீவா படத்தில் தமிழ் நாட்டு கிரிக்கெட் சங்கத்தையும் கிரிக்கெட்டையும் கையிலெடுத்திருக்கிறீர்கள்.

இதுவரை ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் ஆதிக்கம் மேலோங்கியிருப்பதாக சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அதனால் எழுந்த எனக்குள்ளான சிலக்கேள்விகள் உங்களுக்கு.

இந்திய அணிக்கு இதுவரை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வீரர்களில் 16 பேரில் 14 பேர் ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியினர் என்பது உங்களின் வாதம். அது சரி அப்படியென்றால் இதுவரை இந்திய அணிக்கு இதுவரை வெறும் 16 தமிழர்கள் மட்டுமே விளையாடியதற்க்கு என்ன காரணம் சார்? வெறும் 16 பேர்தான் தமிழ்நாட்டிலிருந்து இந்த 60 ஆண்டு கால கிரிக்கெட்டில் ஆட முடிந்ததா? இங்கே நீங்கள் குறிப்பிடும் ஒருக்குறிபிட்ட ஜாதிதான் காரணம் எனில் இந்திய அளவில் என்னக்காரணம்??? வட நாட்டவர் அதிக எண்ணிக்கையில் பங்குபெற என்ன காரணம்? விளக்கமுடியுமா???

நீங்கள் சொல்லும் பதில் எனக்குத்தெரியும் " சரியான வீரர்களை தமிழகம் அனுப்பவில்லை என்பீர்கள்". சரி நீங்கள் அப்படியே சொன்னாலும் அப்படியே செலக்ட் செய்யப்பட்ட 14 பேரும் திறமையில்லாதவர்களா? எனக்கு தெரிந்து 14 பேரில் கிட்டத்தட்ட 12 பேர் பலகாலம் ஆடியவர்கள் சிறப்பாய் செயல்பட்டவர்கள் இருவர் அல்லது மூவர் என நினைக்கிறேன் இந்திய அணிக்கு  கேப்டனாகக்கூட இருந்தவர்கள்.

நீங்கள் சொல்வதைப்படி பார்த்தால் மற்ற விளையாட்டுகளில் தமிழ் வீரர்கள் ஏன் ஜொலிக்கவில்லை? ஹாக்கியில் சிங்குகளின் ஆதிக்கம், துப்பாக்கி சுடுதலில் வட நாட்டவரின் ஆதிக்கம், ஏன் கபடியில் கூட ஒன்றோ அல்லது இரு தமிழர்கள்தான் அதுவும் அபூர்வமாக. சொல்லிக்கொள்ளும்படியாக தடகளத்தில் தமிழர்களின் பங்கு ஏதாவது இருக்கின்றதா?

பொதுவாக தமிழன் விளையாட்டில் அதிகம் ஈடுபாடு காட்டவில்லை என்பதே உண்மை. இதே பஞ்சாப், ஆந்திரா, கேரளா இப்படி பல மாநிலங்களில் பல விளையாட்டுகளில் சாதிக்கின்றனர். தமிழநாட்டில் மட்டும் அத்திப்பூத்தாற்ப்போல் அவ்வப்போது யாராவது வருவார்கள். கிரிக்கெட்டில்தான் நீங்கள் சொன்னது நிஜம் எனில் மற்ற விளையாட்டுகளில் நீங்கள் சொன்ன ஜாதியல்லாது மற்ற ஜாதியினர் ஜொலித்திருக்க வேண்டுமே. இந்திய அளவில் பிரகாசித்திருக்க வேண்டுமே??? இதோ நடந்து முடிந்த ஆசிய விளையாட்டுப்போட்டியில் எத்தனை தமிழன் சாதித்தான்? சொல்லமுடியுமா???

சென்னை கிரிக்கெட் சங்கத்தைப்பொறுத்தவரை பல காலமாக கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டு இதுதான் அதையும் தாண்டி பல வீரர்கள் வந்திருக்கிறார்கள். நேற்றுவரை பலருக்கு வாய்ப்பில்லையெனினும் இதோ இப்போதைய ஐபிஎல் போட்டிகளால் கிட்டத்தட்ட கிரிக்கெட் விளையாடும் அத்தனைப்பேருக்கும் வாய்ப்புகள் கொடுக்கப்படுகிறது, அதில் ஜெயிப்பவர்கள் கோடிகளைப்பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றனர்.

ஒருமுறை வாய்ப்பு கிடைக்காததால் கிரிக்கெட்டை மறப்பவர்களும் அல்லது டிவிஷன் போட்டிகளில் ஆடும்போது அரசு வேலைக்கிடைப்பதாலும் கிட்டத்தட்ட 60 சதவீதத்திற்க்குமேல் மற்ற ஜாதியினர் தொந்தி வளர்த்து கிரிக்கெட்டை மறப்பது உங்களுக்கு தெரியுமா??? அதற்க்கு ஆதாரம் என்னிடம் உண்டு. காரணம் நீங்கள் குற்றச்சாட்டு சொன்ன ஜாதிக்காரர்கள் எந்த வேலை செய்தாலும் அதை கடைசிவரை தொடர்ந்து செய்வார்கள் என்பதும் ஒருக்காரணம்.

நீங்கள் சொல்லும் ஒருகுறிப்பிட்ட ஜாதியினர் அதிகமாக வாய்ப்பளிக்கப்படுகிறது என்பது உண்மையெனினும் அந்த சதவீதத்தைவிட அரசு வேலைக்கிடைத்தவுடன் கிரிக்கெட்டை மறக்கும் மற்றஜாதியினரின் சதவீதம் அதிகம் என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா???

டென்னிஸ், கிரிக்கெட், ஸ்குவாஷ் என பல விளையாட்டுகள் அதிக பணம் செலவு செய்து கற்பதாலும் , கற்ப்பிக்கப்படுவதாலும் மற்ற மக்கள் அதிகம் பங்கேற்ப்பது இல்லை அல்லது பாதியில் பாதை மாறிவிடுகின்றனர். அதுமட்டுமல்லாது சென்னையில் மட்டும் கிரிக்கெட்டுக்கு கோச்சிங், மற்றும் விளையாட்டு வாய்ப்புகள் அதிகம் இருப்பதால் சென்னை வாலிபர்கள்தான் அதிகமாக கிரிக்கிட்டில் ஆர்வத்துடன் பங்கேற்கிறார்கள் என்பது உண்மை. சாதாரண கிரவுண்டுகளில் டென்னிஸ் பாலைக்கொண்டி ஆடுவதை நீங்கள் கிரிக்கெட் என நினைத்திருக்கிறீர்கள். தமிழ்னாட்டில் மற்ற இடங்களில் எத்தனை ஊரில் கிருக்கெட் பந்தைக்கொண்டு ஆடுகிறார்கள் அல்லது பிராக்டிஸ் செய்கிறார்கள் சொல்லுங்கள் பார்ப்போம், டர்ஃபில் விளையாடுபவர்கள் உள்ளார்களா என சொல்லுங்கள் பார்ப்போம்.

அரசியல் என்பது இந்தியாவைப்பொறுத்தவரை எதில்தான் இல்லை? விளையாட்டில் மட்டுமா? இன்னும் எத்தனைக்காலத்திற்க்கு ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியையே தூற்றிக்கொண்டிருப்பது? வெறும் ஒரே ஒரு சங்கத்தை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஒட்டுமொத்த கிரிக்கெட்டையும் அசிங்கப்படுத்துவது நியாயமல்ல. ஒருவரின் பெயரை வைத்தே கிட்டத்தட்ட ஜாதியை அடையாளம் காணும்போது இன்னுமா முதுகை தடவி அடையாளம் காண்கிறார்கள்???

ஆக இதற்க்கு ஒரே வழி தமிழன் கிரிக்கெட்டில் மட்டுமல்ல மற்ற விளையாட்டுகளிலும் கவனம் செலுத்தவேண்டும். இந்திய அளவில் சாதிக்கும் தமிழர்களின் எண்ணிக்கை கூட வேண்டும். அதற்க்கு ஊக்கம் கொடுக்கும் வகையில் படங்களை எடுங்கள். விமர்சிப்பதை விட்டுவிட்டு சிந்திப்போம். தமிழன் புகழ் பெற ஊக்குவிப்போம்.

மெட்ராஸ் - தமிழ்




(எங்கள் ஓவியக்கல்லூரியின் சீனியர் புருஷோத்தம் நாயகியின் அப்பா, கல்லூரி ஜூனியர் ரஞ்சித் - இயக்குனர், ஒளிப்பதிவாளர் ஜூனியர் - முரளி கோவிந்தராஜன் என பல நண்பர்கள்)

தொடர் தோல்விகளால் துவண்டு போயிருக்கும் கார்த்தி, நம்பி கதாநாயகனாக இல்லாமல் முக்கியமான பாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் படம். வடசென்னை (காசிமேடு, ராயபுரம், ஓட்டேரி அண்டு பெரம்பூர்) அவுஸிங் போர்டு அடுக்குமாடி வீடுகள் இருக்கும் இடத்தின் நடுவில் உயர்ந்து நிற்க்கும் மிகப்பெரிய சுவர்தான் இந்தப்படத்தின் கதாநாயகன். இரண்டு கட்சிகளை சேர்ந்தவர்கள் அந்த சுவற்றை தங்களின் கட்சிக்கான சின்னங்கள் வரையத்தொடங்க அதனால் ஏற்ப்பட்ட வரிசையான கொலைகளையும், நடக்கும் அசம்பாவிதங்களையும் ராவாக சொல்லியிருக்கும்படம்தான் மெட்ராஸ். மற்றப்படங்கள் போல் மெட்ராஸ் பாஷை என்று சொல்லி ஓவராக லோக்கல் பாசையை சேதப்படுத்தி குலைக்காமல் தெளிவாக மெட்ராஸ் பாஷை பேசியிருப்பது அழகு. கீழ்த்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கை முறை, வஞ்சம், வன்முறை, காதல், நட்பு, பாசம் என மொத்தக்கலவையில் கலந்தடித்திருக்கிறர் இயக்குனர் ரஞ்சித்.

காளி (கார்த்திக்), அன்பு (கலையரசன் ஹரிகிருஷ்ணன்) உயிர் நண்பர்கள். காளி பிரைவேட் ஐடி கம்பெனியில் வேலைப்பார்த்துக்கொண்டே அரசியலில் பெரிய ஆளாகும் கனவுகளுடன் இருக்கும் அன்புவுக்கு உதவுகிறார். அவர்களில் ஏரியாவில் இருக்கும் பெரிய சுவற்றில் இவர்களின் எதிர்க்கட்சிகளின் மறைந்துப்போன தலைவர் நிரந்தரமாக படமாய் உட்கார்ந்துவிட அன்புவின் கட்சித்தலைவர் அன்புவை அவர்கள் கட்சியின் படம் வரவேண்டுமென உசுப்பேத்துகிறார். அன்புவின் அப்பாவையும் அந்த சுவருக்காக காவுகொடுத்து வெறியில் இருக்கும் அன்புவும் நேரம்பார்த்துக்கொண்டிருக்க, காளியும் பக்கத்து தெருப்பெண்ணை டாவு விட முதலில் மறுக்கும் அவள் பின்னர் லவ்வத்தொடங்க பரோட்டா சால்னா கணக்காய் அவர்களின் காதலும் வளர்கிறது.

கோவக்கார காளி உதார் விட்ட அடுத்த கட்சித்தலைவரின் மகனின் (மாரி) தலையை சீவ, நேரம்பார்த்து அவர்களும் அன்புவை காலி செய்ய ஸ்கெட்ச் போட்டு கோர்ட் வளாகத்தில் காலிசெய்கிறார்கள். காளிக்கும் வெட்டுகள் விழ பின்னர் அன்புவைகொன்றது யார்? காளி, அன்புவைக்கொன்றவர்களை எப்படிக்கண்டுப்பிடிக்கிறார் என்பதை மெடராஸ் பாஷையில் சொல்லணும்னா சும்மா கலாசிருக்காங்க பா.

இரண்டாவது நாயகனில் ஒருவனாய் கார்த்தி. காளி கேரக்டரில் மெட்ராஸ் பையனாக கலக்கியிருக்கிறார். ஆனாலும் மெட்ராஸ் பாஷை கொஞ்சம் உறுத்தல். கோவக்கார டெரர் காளி கோபப்படுகிறார், காதலிக்கிறார், சண்டைப்போடுகிறார். நண்பனுக்காக உயிரையும் கொடுக்க தயங்காத நண்பேன்டா. யதார்த்தமான நடிப்பும் பக்கா மெட்ராஸ் பையானாகி படத்திற்க்கு பலம். கதைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து இரண்டு நாயகர்களின் கதையில் இவர் நடித்தது நல்ல தொடக்கம்.

இன்னொரு நாயகன் அன்பு. காதல் மனைவியை கொஞ்சுவதும் பின்னர் மிஞ்சுவதும், நண்பனுக்காக ஜெயிலுக்குப்போவதும் பின்னர் அப்பாவைப்போலவே பரிதாபமாக செத்தும்போகிறார். நடிப்பில் ஸ்கோர் செய்வதும் இவரே.

நாயகி (காத்ரின் தெரசா) புதுசு...பக்கா மெட்ராஸ். காளியை துரத்தி துரத்தி காதலிக்கிறார், சில்மிஷம் செய்கிறார், அழுகிறார் பின்னர் காளிக்கு துணை நிற்க்கிறார்.நாயகியின் அப்பாவாக என் கல்லூரி சீனியர் புருஷோத்தம். சுமாரான அப்பாவுக்கு சும்மா டக்கரா பொண்ணு(!)

பல வில்லன்கள். எல்லோரும் படு லோக்கல். முக்கியமாய் ஜானி கேரக்டர் கொஞ்சம் பைத்தியக்காரன் பாடி லாங்குவேஜில்  படபடவென பட்டாசாய் வெடித்திருக்கிறார். வாவ் செம அப்ளாஸ் அவருக்கு.  அடுத்து அந்த டான்ஸ் டீம் அன்புவின் சாவுக்கு ஆடும் ஹிஃபாப் ஆட்டம் கிளாஸ்.

இயக்குனரும் என் கல்லூரி ஜூனியருமான ரஞ்சித். பக்கா மெட்ராஸ் படத்தை ஒரு சுவற்றை மையமாய் வைத்து எடுத்திருக்கிறார். கீழ் மட்ட அரசியலின் அத்தனை அம்சங்களையும் புட்டு புட்டு வைத்திருக்கிறார். கவுன்சிலர் லெவல் அரசியலிலேயே இவ்வளுவு மேட்டர் இருக்கும்னா ஸ்டேட் லெவல்ல எம்மாம்ப்பெரிய விளையாட்டு இருக்கும். அதுவும் படத்தின் இரண்டு நிமிடத்தில் பிளாஷ்பேக்கை கச்சிதமாக காட்டி படத்தை விறுவிறுப்பாக்கியிருக்கிறார். அதிக வன்முறை, அதிக கவர்ச்சி என ஓவர் டோஸ் கொடுக்காமல் கச்சிதமாய் பயன்படுத்தியிருப்பது அழகு.

மைனஸ் எனப்பார்த்தால்...
படத்தில் கதை சொன்ன விதத்தில் புதுமையும் வித்தியாசமும் இருந்தாலும் படம் கொஞ்சம் மெதுவாகவே நகர்கிறது. இதை தவிர்த்திருக்கலாம். பல காட்சிகளில் ஹவுசிங் ஏரியாவில் ஆள்நடமாட்டமே இல்லை ஆனால் உண்மையில் நடு இரவிலும் ஜேஜேன்னு கலகலன்னு இருக்கும். மற்றபடி பெரிதாக சொல்ல எதுவும் மைனஸ் படத்தில் இல்லை.


லோயர் கிளாஸ் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை அரசியல் கலந்து ரசிக்கும்படி கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர்.
மெட்ராஸ்
செம மாஸ்!!!

ஷாப்பிங்க் செல்கிறீர்களா? கொஞ்சம் யோசிங்க மக்களே!!!




திருவிழாக்காலம். ஊரெங்கும் கொண்ட்டாட்டங்கள் ஆரம்பம். மக்களும் கூட்டம்கூட்டமாய் பொருட்கள் வாங்க, துணிகள் வாங்க, பட்டாசுகள் வாங்க சாரை சாரையாய் படையெடுக்கிறார்கள். இதில்தான் உங்களுக்கு ஒன்றை ஞாபகமூட்ட வந்திருக்கின்றேன்.

ஆமாம்...துணிகள் வாங்குவதைப்பற்றித்தான். நீங்கள் ஆடம்பரமாக துணிகள் வாங்கச்செல்லும்போது நடக்கும் கூத்துக்கள் ஓராயிரம் உண்டு. காலையில் துணிக்கடைக்குப்போய் மத்தியானம் தாண்டி ஒன்றிரண்டு துணிகளுடன் வருபவர்களும் உண்டு. பொதுவாக பெண்கள் துணிக்கடையில் செலவழிக்கும் நேரம் ரொம்ப அதிகம் என்று கணிப்புகள் சொல்லுகிறது.

அப்படி துணிக்கடைக்குச்செல்லும்முன் நான் சொல்லப்போகும் பாயிண்டுகளை கொஞ்சம் காதில் வாங்கிக்கொள்ளுங்களேன்.

காரணம் நம் திருவிழாக்காலங்களின் நம் மகிழ்ச்சிகளுக்குப்பின் பலரின் இருண்ட பக்கங்கள் உண்டு. நம் சந்தோஷத்திற்க்காக அவர்களின் சந்தோஷத்தை மறந்துவிட்டு நமக்காக வேர்வை சிந்த, 14 மணிநேர கால்வலிக்க ஓய்வின்றி அல்லல் படும் கிராமங்களிலிருந்து நகரம் வந்த ஆயிரமாயிரம் ஆண்களும் பெண்களும்தான். பலமாடி துணிக்கடைகளிளோ அல்லது நகைக்கடையிலோ மட்டுமல்லாது ரோட்டோர கடைகளிலோ தங்கள் குடும்பத்தின் வறுமைப்போக்க இந்தியாவின் பல லட்ச மனிதர்கள் சந்தோஷங்களை மறந்து பொய்யாய் முகத்தில் இன்முகம் காட்டி நமக்காக நேரத்தை செலவழித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அவர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்த கீழே எழுதியிருக்கும் நடவடிக்கைகளை மேற்க்கொண்டால் அவர்களும் மகிழ்வார்கள் நாமும் மகிழ்வோம்.

1. துணிக்கடைக்கும் போகும்முன் தயவு செய்து என்ன வாங்கப்போகிறீர்கள் என்பதை தோராய லிஸ்ட்டாகவோ அல்லது மனதிலோ வைத்துக்கொள்ளுங்கள். வரவேற்ப்பறையில் இருக்கும் மானேஜரிடமோ அல்லது சூப்பர்வசரிடமோ எது எது எங்கெங்கு கிடைக்கும் என்பதை கேட்டுத்தெளிந்துக்கொள்ளுங்கள்.

2. என்ன கலரில் துணிகள் எடுக்கலாம் என்பதை முடிவெடுத்துக்கொள்ளுங்கள். முன்னமே உங்களின் தேவையை பிரதினிதியிடம் தெளிவாக சொல்லிவிடுங்கள்.

3. அங்கிருக்கும் சேல்ஸ்பெர்சன்ஸ்களிடம் முன்னமே உங்களின் பட்ஜெட்டை சொல்லுங்கள். இல்லையெனில் நீங்கள் நல்ல டிசைன் வேண்டுமென்று 600 ரூபாயிலிருந்து ஆரம்பித்து கடைசியில் இரண்டாயிர விலையில் துணிகள் எடுக்கும்போது செலவாகும் அதிக நேரமும்,  உங்களின் முடிவெடுக்கும் சமயமும் அதிகமாகி குழப்பத்தைக்கொடுக்கும். விற்ப்பனைப்பிரதநிதிகளுக்கும் கஷ்டத்திக்கொடுக்கும்.

4. முதலில் சிறிய விலையிருக்கும் ரக துணிகளை எடுத்துவிட்டு இறுதியாக அதிக விலையிருக்கும் ரக துணிகளுக்கு நேரம் ஒதுக்குங்கள்.

5. பொதுவாக கூட்டமாக சென்றால் பலரின் விருப்பமும், தேர்வும்மாறுப்பட்டு இருப்பதால் நேரமாகி முடிவெடுப்பதில் சிக்கல் உண்டாகி விற்ப்பனைப்பிரதநிதிகளின் கோபத்திற்க்கு உள்ளாக நேரிடும்.

6. இன்முகத்துடன் விற்ப்பனை பிரதநிதியை அணுகுங்கள், அதனால் அவரோ/அவளோ உங்களுக்கு முதலிலேயே நல்ல அழகான துணிகளை காட்டும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும்.

7. மனம் ஒரு குரங்கு அடுத்தவர் ஒரு துணியை எடுத்தால் நமக்கும் அதுப்பிடிக்கும், நாம் செலக்ட் செய்ததை தவிர்க்க நினைப்போம் எனவே அந்தமாதிரி குழப்பங்களை ஏற்ப்படுத்த வேண்டாம்.

8. பொதுவாக திருவிழாக்காலங்களில் மொத்த கூட்டமும் திருவிழாவுக்கு ஒரு நாளோ இரண்டு நாளோ இருக்கும்போது போகாமல் இரண்டு வாரத்திற்க்கு முன்னமே சென்றால் நல்ல டிசைன்களையும் நல்ல தரத்துடனும் வாங்கலாம். அது மட்டுமல்லாமல் விற்பனையாளர்கள் கூட பொறுமையாக துணிகளை காட்டுவார்கள். கூட்ட நெரிசலும் இருக்காது.

9. எந்தப்பொருட்கள் வாங்கினாலும் கடைகளில் விற்ப்பனையாளர்கள் கொஞ்சம் அதிக வர்ணனை கூட்டி கொஞ்சம் அதிகப்படியாக சொல்லுவார்கள் ஆகவே பொருட்களை வாங்குமுன் நாலு இடத்திலோ அல்லது இணையத்திலோ விசாரித்து தெளிவடைந்து பொருட்கள் வாங்க செல்லலாம்.

10. எதற்க்கெல்லாமோ ஊதாரித்தனாமாக செலவு செய்துவிட்டு வாங்கும் துணிகளுக்காக பத்து கடைகள் ஏறி இறங்கவேண்டாம். ஒரு முறை அல்லது இருமுறை சென்றப்பின் எந்தக்கடையில் என்னப்பொறுட்கள் எப்படியான தரத்தில் இருக்கும் என்கிற ஐடியா கிடைத்தவுடன் அடுத்தமுறை அந்தக்கடைக்கு மட்டுமே சென்றால் நேரமும் காலமும் மிச்சமாகும். அப்படியே பல கடைகளில் விலை வித்தியாசம் அப்படியொன்று அதிகமாக இருக்க வாய்ப்பில்லை எனவே சிக்கனப்படுத்த தேவையற்ற அலைச்சல் வேண்டாம்.

11. கைக்குழந்தைகளையோ அல்லது சிறுக்குழந்தைகளையோ கூடவே அழைத்துக்கொண்டு சுற்றாமல் வீட்டில் விடலாம் இல்லையெனில் குடும்பத்தில் யாராவது ஒருவரை கடையின் முன் அறையில் கவனிக்கொச்சொல்லிவிட்டு செல்லலாம்.

12. துணிக்கடை அடைப்பதற்க்கு ஒரு இரண்டு மணி நேரம் முன்னதாக செல்லவும். இல்லையெனில் இரு பக்க அவசரத்தால் நிம்மதியாக வாங்க வாய்ப்பில்லை. கடை பிரதிநிதிகள் வீட்டுக்கு செல்லும் அவசரத்திலிருப்பதால் முன்னமே செல்வது நலம்.

திருவிழாக்காலங்களில் நமக்கு உண்டாகும் அதேயளவு மகிழ்ச்சிதான் கடைகளில் வேலைசெய்பவர்களுக்கும் இருக்கும் என்பதால் நம்முடைய மகிழ்ச்சி என்பது அடுத்தவரின் வெறுப்பிலிருந்து உண்டாவதைவிட அடுத்தவரின் மகிழ்ச்சியிலிருந்து உண்டானால் இன்னும் இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சியும், திருவிழாவின் உண்மையான அர்த்தமும் கிடைக்கும் என்பதி ஐயமில்லை.

என் கருத்தோடு உங்கள் கருத்தும் ஒன்றானால் இந்தப்பதிவை ஷேர்செய்து ஷாப்பிங் செல்பவர்களின் கண்களில் இந்தப்பதிவைக்காட்டுங்கள்.

Thursday, September 4, 2014

பயன்???



கட்டிய மனைவி
கண்வீங்க அழுகிறாள்

பெற்ற மகன்
பெரிதாய் ஓலமிடுகிறான்

அன்பு மகள்
அருகிருந்து கதறுகிறாள்

செல்ல பேரன்கள்
செய்வதறியாது முழிக்கின்றனர்

குடும்ப சொந்தங்கள்
குனிந்தப்படி நிற்கின்றனர்

வளர்த்த ஜிம்மியும்
வழியில் படுத்திருக்க

கிராமத்து பந்தங்கள்
தூரத்து சொந்தங்கள்
அலுவலக நண்பர்கள்

என
உணர்வுகளால் திகைத்திருக்க
என்னோடு உடனிருக்க

நான்
கஷ்டப்பட்டு,ஆசைப்பட்டு
சம்பாதித்து சேர்த்துவைத்து
அனுபவிக்காமல் போன
என்
ரூபாய் நோட்டுகளும்
ஆடம்பர பொருட்களும்
அளவிலா ஆஸ்திகளும்
சலனமில்லாமல் வேடிக்கைப்பார்க்கின்றன
அமைதியாய் கவனித்துக்கொண்டிருக்கின்றன
என் இறுதி ஊர்வலத்தை!!!

முகனூல் ஈகோ அரசியல் - வாங்க அலசலாம்!!!






இந்தக்கட்டுரை உங்களை விழிப்படைய வைக்கவே. யாரையும் புண் படுத்த அல்ல மற்றும் யாரையும் குறிப்பிட்டு எழுதப்பட்டது அல்ல.

நான் கடந்த 8 ஆண்டுகளாக முகனூலில் இருக்கிறேன். இன்று வரை வெறும் 2600 நண்பர்களை மட்டும் சேர்த்திருக்கிறேன் கிட்டத்தட்ட பல நூறு நட்பு அழைப்புக்களை நிராகரித்திருக்கிறேன், பலருக்கு நட்பு அழைப்பை அனுப்பாமல் இருக்கிறேன் அல்லது நட்பை ஏற்க்காமல் இருக்கிறேன். அதற்க்கு காரண மில்லாமல் இல்லை....நிற்க.

என்னுடைய நட்புப்பட்டியலில் இருக்கும் 2600 பேரில் கிட்டதட்ட ஒரு முன்னூரு பேர் வரை எனக்கு தெரிந்தவர்கள். ஊர்க்காரர்கள், நண்பர்கள், கல்லூரி தோழர்கள் அல்லது அலுவலக தோஸ்த்துகள். மற்றவர்களை வெறும் முகனூல் பதிவுகளை படிக்கும் அளவிலோ அல்லது அவர்களின் பதிவுகளை ரசிக்கும் அள்விலோ இருக்கக்கூடிய நட்புக்கள்தான். அதுவும் பெண்கள் மிக மிக குறைவே. அதிகமாக சாட் செய்வதும் இல்லை. அதுவும் சுமார் பத்து பணிரெண்டு பேர் வரை மட்டுமே. யாருடைய போன் நம்பரும் என்னிடம் இல்லை நான்கைந்து பேருக்கு மட்டுமே என் நம்பரும் தெரியும். இதற்க்கெல்லாம் காரணமில்லாமல் இல்லை.

கொஞ்ச வருடம் முன் துயர் துடைப்புக்குழு ஆரம்பித்ததால் பிரச்சனை, ஒரு கிரியேட்டிவ் ஆள் மீது சுமத்தப்பட்ட பிரச்சனை, பெண் பத்திரிகை நிருபர் மீதான பிரச்சனை, முகனூல் சந்திப்புக்கூட்டத்தால் வந்தப்பிரச்சனை, பெண் நண்பர்களால் உருவான பிரச்சனை, மற்றவர்களுக்கு உதவிசெய்கிறேன் என்று கிளம்பிய பூதம், இப்போது டிவி மீடியாவில் வருவதற்க்கான பிரச்சனை என்று முகனூலின் தடம் மாறி நட்புக்களுக்குள் நீ பெரியவன், நான் பெரியவன் என்கிற ஈகோவில் நிற்க்கிறது முகனூல் நட்பு.

ஆனாலும் பிரச்சனைகள் யாருக்கு எனப்பார்த்தால் நேற்றுவரை உயிருக்கு உயிராக பழகியவரே பிரச்சனைகளால் விலகும்போது அவர்கள் மீது பழி போடுவதும், அவரை விலக்கியவர்கள் அவர் மீது புழுதி வாறி இறக்கும்போது இரண்டு பேரையும் நட்பு வட்டத்தில் கொண்டவர்களின் நிலை அந்தோ பரிதாபம். பணப்பிரச்சனை, பெண் நட்புப் பிரச்சனை, அரசியல் பிரச்சினை என பலப்பிரச்சினைகளால் நட்ப்புக்கள் அடித்துக்கொள்கிறார்க. அவர்கள் பிரச்சனையில் தங்களின் குடும்பத்தையும் மாறி மாறி சந்தியில் இழுத்து அசிங்கப்படுத்துகிறார்கள்.

ஒருவர் விலகும்போது எழுப்பப்படும் அவதூறுகள் அவர் அவர்களுடன் இருக்கும்போது மறைக்கப்படுகின்றன இல்லையெனில் வளர்க்கப்படுகின்றன அல்லது பெரிதுப்படுத்தப்படாமல் இருக்கின்றன. அதே அவர் விலகும்போது பழைய அசிங்கங்கள் கிளறி அவரும் பதிலுக்கு அசிங்கப்படுத்தி அரசியல்வாதிகளை விட கேவலமான மட்டமான ஏன் கீழ்த்தரமான செயல்கள் முகனூலில் நடந்து வருகின்றன. பின்னர் பிரச்சனைகள் வந்தவுடன் தனி மனித தாக்குதல் இரண்டு பக்கமும் வெடிக்கின்றன. அதைப்பார்த்து இரண்டு பக்கத்து நண்பர்களும் இரண்டு பக்கமும் ஜால்ரா அடித்து நெருப்பில் பெட்ரோல் ஊற்றி வளர்க்கின்றனர்.

போட்டோஷாப்பை கண்டுப்பிடித்தவரே இவர்களின் ஸ்கிரீன் ஷாட் அவலங்களை கண்டு திக்கற்று நிற்க்கின்றார். டெக்னாலஜியை வைத்து பிளாக் மெயில் செய்யும் முகனூல் தீவிரவாதிகளின் தீவிர ஈகோ அரசியல் மிகப்பெரியது.

எதையுமே அளவோடு வைத்திருப்பது நலம். அது நட்பானாலும், முகனூலானாலும். காரணம் காரியம் ஆகும்போது காலைப்பிடிப்பதும், ஆனவுடன் தள்ளிவிடுவதும் இங்கே சகஜம். மொத்தமாக களவாணித்தனத்தை செய்துவிட்டு சில நேரங்களில் அவைகள் மாறி மாறி கைக்காட்டப்பட்டு வசைமாறி பொழியப்படுகின்றன.

முகம் தெரிந்த சொந்தங்களையே நம்ப முடியாத இந்தக்காலத்தில் வெறும் அழகான கவர்ச்சிகரமான பதிவுகளை கண்டு ஒருவரை நம்புவதென்பது முட்டாள்தனம். இங்கே இடப்படும் பதிவுகள் எல்லாம் அவரவரின் கற்பனைகளேயன்றி சொந்தக்கதைகள் அல்ல அப்படியிருக்க அந்தப்பதிவுகள் பொதுவாக மற்றவர்களை கவர்ந்து லைக் வாங்க மட்டுமே.

படித்தவர்களே இப்படி ஏமாறும்போது மற்றவர்களை எப்படிக்காப்பாற்றுவது? இப்போது புரிகிறதா...முகனூலில் நான் ஏன் அதிக நட்புக்களை வளர்க்கவில்லையென்று? இப்போது புரிகிறதா முகனூல் நட்புக்கூட்டங்களுக்கு நான் ஏன் செல்லவில்லை என்று? காரணம் இந்த இயந்திர உலகத்தில் எதிர்ப்பார்ப்பின்றி யாரும் ஏதும் உங்களுக்கு செய்துவிடப்போவதில்லை, உங்களால் அவர்களுக்கு ஏதாவது வகையில் பயன் இருந்தால் மட்டுமே நீங்கள் கவனிக்கப்படுவீர்கள்.

இதனால் பாதிக்கப்படுவது யாரெனில் உண்மையான உதவி வேண்டுவோர் அல்லது உண்மையாய் உதவிகள் தேவைப்படுவோரின் பகிர்தல்கள்தான். இவை நம் நம்பிக்கையை சோதிக்கின்றன. அதனால் அவர்களுக்கு பலன் கிட்டாமல் போகவும் வாய்ப்புண்டு.

முகனூலின் இன்னொரு பலவீனம் யார் வேண்டுமானாலும் எத்தனை பொய் ஐடிகளை உருவாக்கிக்கொள்ளலாம் என்பதே. இதனால் தன்னை விலக்கியவரின் நட்பில் இன்னொரு பெயரில் இணையலாம் அல்லது தனக்கு பிடிக்காதவர் சுவற்றில் சென்று வேறொரு ஐடியில் கவனிக்கலாம் அல்லது அவர்க்கு எதிராக பதிவிடலாம்.

எல்லோரையும் கண்மூடித்தனமாக நம்பிவிட்டு பின்னர் வருத்தப்பட்டு பயன் இல்லை. ஆகவே முகனூல் நட்புக்களை ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தில் வைக்க வேண்டும் அல்லது ஆராய்ந்து தெளிந்து அளவாய் பழக வேண்டும். தேவையில்லாத நட்பில் சிக்கி உங்களை நீங்கள் தாழ்த்திக்கொள்ள வேண்டாம். பின்னர் நட்பு முறிந்தவுடன் இருபக்கமும் வசைமாறும் பழக்கமும் வேண்டாம்.

ஆட்களை பார்த்து லைக்குகள் இடாமல் நல்ல பதிவுகளைப்பார்த்து லைக் இடுங்கள். அதற்க்காக அந்த நல்ல பதிவுகள் போடுபவரை நிஜத்தில் நம்பவேண்டும் என்கிற அவசியமில்லை. நல்ல விஷயங்களும் முகனூலில் உண்டு அதை அதிக நண்பர்கள் இருந்தால்தான் செய்யவேண்டும் என்பதில்லை. நல்லக்கருத்துக்கள் கொண்ட பதிவுகளும் உண்டு. அதை முகனூல் பிரபலங்கள் மட்டும்தான் சொல்லவேண்டும் என்பதில்லை.

முகனூல் வெறும் வெளி முகத்தின் நூலாக இருப்பதால் அதில் அகத்தை தேடுவது முட்டாள்தனம். நல்ல பதிவுகளை பாலோ செய்யலாமே தவிர அதை பதிவுடும் ஆட்களை அல்ல. இதில் ஒருமுறை உங்களின் பெயரை கெடுத்துக்கொண்டால் மறுபடியும் மீள்வது கடினம். காரணம் முகனூல் ஒரு ஒற்றைவழிப்பாதை மட்டுமே.

ஆண்களை விட பெண்கள் இங்கு இன்னும் கவனமாக இருப்பது நலம். ஃபேஸ்புக் ஒரு மாஸ்க் புக். உள்ளிருக்கும் உண்மை முகம் நமக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. கடைசியாக முகனூல் அக நூல் அல்ல!!!

முகனூலின் உண்மை பயன்பாட்டை சரியாக புரிந்துக்கொள்ளாதவர் வேண்டுமானால் முகனூல் பிரபலங்களாக இருக்கலாம். புரிந்துக்கொண்டவர்கள் முகனூலில் பிராப்ளம் இல்லாதவராக இருப்பார்!!!

ஆல் தி பெஸ்ட்!!!

சுகம்!!!



அந்தி சாயும் மாலை வேளையில்
அசதிப்போக சுடுநீர் ஷவரில் குளித்து
அவசரமாய் கொஞ்சமாய் தலை துவட்டி
ஈரக்கூந்தலுடன் அன்னமாய் நடந்து
சில்லென்று பனித்துளிகள் முகத்தில் 
நீர்த்துளிகளாய் மின்னி சிதறித்தெறிக்க
உடலின் ஈரங்கள் மெல்லிய மேலாடையை நனைக்க
பஞ்சுப்பாதங்களை சோஃபாவில் அழுத்தி ஆசுவாசமாய்...
அருகே அவனும் வைத்தக்கண்வாங்காமல் முறைக்க
அடுத்திருக்கும் டிவியில் மெலிதாய் காதல் கானம் ஓட
மெல்லிய புன்னகையை வீசிவிட்டு, காத்திராமல்
இரண்டுகைகளையும் இருப்பக்க காதில் தவழ்ந்தாடும்
தலைமுடிகளைக் மென்மையாய் தடவி வகிடெடுக்க
கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் உள்ளழுத்தி இறுக்கிப்பிடித்து
தலையை ஒருபக்கமாய் சாய்த்து கழுத்தை தடவி
கண்களை மூடியப்படி ஒருகையை கீழே கொண்டுவந்து 
வலதும் இடதும் காற்றில் தேடி கையில் தட்டுப்பட்டதும்
ஆட்காட்டி விரலையும் நடுவிரலையும் உள்ளே செலுத்தி
மேல் பரப்பை கொஞ்சமாய் விரித்து இன்னும் உள்ளே சென்று
விரல்களை சிக்கிய இரண்டை மட்டும் மெதுவாய் மேலெடுத்து
அழகாய் மேல் கொண்டுவந்து நாவினால் இதழ்களை ஈரமாக்கி
மணம் நாசியில் நுழைந்தவுடன் கீழுதடை கீழிறக்கி
கைகளில் இருக்கும் லேய்ஸ் சிப்ஸை வாயில் திணித்து...

அப்பாடா என்ன சுவை என்ன சுவை!!!

Lemonade Mouth (film) லெமனேய்டு மவுத் - ஆங்கிலம்



2011ல் வந்த இசையால் மக்களை மகிழ்வித்த டிஸ்னியின் படம். இது வரை நான் பார்த்த ஆங்கிலப்படங்களில் முத்தக்காட்சி கூட இல்லாது வந்த குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கானப்படம். படத்தின் எல்லாப்பாடல்களிலும் இழை வெகுண்டெழுந்தாளும் முக்கியாமாக அந்த மூன்றுப்பாடல்களில் இசையி கேட்கும்போது என் மயிர்க்கால்கள் குத்திட்டு நின்று ரசனையான உச்சத்தை அடைந்தது நிஜம். ஆஹா...சொல்ல வார்த்தைகள் இல்லை.

பள்ளிக்கு வரும் இளவயது ஐந்து நண்பர்கள். ஒருவள் தாயை இழந்து தந்தை சிறையிலிருப்பதால் பாட்டியிடம் வளருகிறாள், நல்ல பாடகி, இன்னொருவர் இந்திய வம்சாவளி ஆனாலும் அமெரிக்காவில் செட்டிலான இந்திய காலாச்சாரத்தை இன்னும் மதிக்கும் தம்பதிகளின் பெண் அருமையான வயலின் ஆர்டிஸ்ட் பிளஸ் பாடகர், வீட்டில் ஹோம்லி வெளியில் மார்டன். மூன்றாவது சீன வம்சாவளிப்பெண் சுதந்திரத்தை விரும்புபவள், ஆனாலும் அதை தடுக்கும் தன் தாய்மீது எப்போதும் கோபத்துடன் இருப்பவள், நான்காவது புட்பாலில் சாதிக்க வேண்டும் என பெற்றோர் நினைத்தாலும் டிரம்ஸில் ஆர்வம் கொண்டவன். கடைசியாக கீபோர்ட் வாசிக்கும் ஆர்வத்தாலும், தனது தந்தையின் இரண்டாவது கல்யாணம் பிடிக்காததாலும் வெறுப்பில் இருப்பவன் என ஐந்துப்பேர்.

இசை வகுப்பில் இவர்களிடம் ஏதோ ஒன்றைக்கண்ட ஆசிரியை இவர்களை ஊக்குவிக்க பின்னர் லெமன் ஜூஸால் இணைகிறார்கள் இவர்கள். அந்தக்கதையும் இவர்களின் குழுவுக்கு Lemonade Mouth என்று பெயர்வரக்காணமும் அழகு. அதுவும் அந்த முதல் பாடல் வரிகளும் சாதாரண பள்ளி அறைக்குள் இருக்கும் பொருட்களை கொண்டு தொடங்கும் இசையும்...உண்மையில் பல நாட்களுக்குப்பின் பாடல் கேட்டு புல்லரித்தது உடல்.

பள்ளி இசைக்கு முக்கியதுவம் கொடுக்காமல் விளையாட்டுக்கு கொடுக்க பள்ளியில் இன்னொரு இசைக்குழு சிறப்பானதாய் இருக்க அவர்களின் போட்டியை சமாளித்து எப்படி வெல்கிறார்கள் என்பது மீதிக்கதை. இடையில் வரும் செண்ட்டிமெண்ட், மெல்லியக்காதல் கொஞ்சம் காமெடி என படத்தில் நவரசங்களும் உண்டு காமத்தை தவிர.

ரொம்ப நாள் கழித்துப்பார்த்த டீஸண்ட்டான ஆங்கிலப்படம். குழந்தைகளையும் இளைஞர்களையும் இசை, பாடல்களால் மட்டுமல்ல கதையாலும் மகிழ்விக்கும் படம்.

இயக்கம் பாட்ரிக் ரிக்கன், கிரிஸ்டோபர் லென்னிர்ட்ஸ். இதேப்பெயருடன் வெளிவந்த மார்க் பீட்டரின் புத்தகத்தின் திரைப்படமாக்கம் இது.

இசை ரசிகர்களுக்கு சரியான விருந்து இந்தப்படம் என்பதில் வேறுக்கருத்து இல்லை.

உங்களுக்காக பாடல்களின் வரிகள்...படம் பார்க்க நேரம் இல்லையெனினும் இந்தப்பாடல்களையாவதுக்கேளுங்கள்.

1. "Turn Up the Music" Adam Watts, Andy Dodd Bridgit Mendler
2. "Somebody" Lindy Robbins, Reed Vertelney Bridgit Mendler
3. "And the Crowd Goes" Jeannie Lurie, Aris Archontis, Chen Neeman Chris Brochu
4. "Determinate" (featuring Adam Hicks) Niclas Molinder, Joacim Persson, Johan Alkenas, Charlie Mason, Ebony Burks, Adam Hicks Bridgit
5. "Here We Go" Ali Dee, Vincent Alfieri, Zach Danziger Cast of Lemonade Mouth
6. "She's So Gone" Matthew Tishler, Shane Stevens, Christensen Naomi Scott
7. "More Than a Band" Jeannie Lurie, Aris Archontis, Chen Neeman Cast of Lemonade Mout
8. "Don't Ya Wish U Were Us?" Tom Leonard[disambiguation needed], Lindy Robbins, Reed Vertelney Chris Brochu
9. "Breakthrough" Bryan Todd, Maria Christensen, Shridhar Solanki, Adam Hicks Cast of Lemonade Mouth
10. "Livin' on a High Wire" Windy Wagner, Ken Stacey, David Walsh, Joleen Belle, Adam Hicks Cast of Lemonade Mouth

Song Link!!!

http://www.allmusic.com/album/lemonade-mouth-mw0002107402

திருவிழா!!!



திருவிழா!!!

தீபாவளி இல்லை என்பதால்
பட்டாசும் இல்லை
சப்தமும் இல்லை

பொங்கல் இல்லை என்பதால்
கரும்பும் இல்லை
பொரியும் இல்லை

விநாயகர் சதுர்த்தி இல்லை என்பதால்
கொழுக்கட்டையும் இல்லை
சுண்டலும் இல்லை

ஆனாலும் மகிழ்ச்சிதான்
நான் வெளி நாட்டிலிருந்தாலும்
நம் நாட்டில் இருக்கும்
என் குடும்பம் சந்தோஷமாய்...

அவர்களின் மகிழ்ச்சியும்
என் மகிழ்ச்சியே!!!

ஹவ் ஹோல்ட் ஆர் யூ?



மிகப்பெரிய எதிர்ப்பார்ப்புடன் 90களில் மலையாள சினிமாவை திருப்பிப்போட்ட நாயகி மஞ்சு வாரியாரின் கிராண்ட் எண்ட்ரி, அதுவும் திலீபின் விவாகரத்திற்க்குப்பின் வந்து சக்கை போடு போட்டப்படம். பெண்மையை மையமாக வைத்து எப்போதாவது வரும் படங்களில் இதுவும் ஒன்று.

கல்லூரியில் படிக்கும்போது அறிவிலும், புதுமைகளிலும் சிறப்பாக இருந்து கல்யாணம் ஆனப்பின் அரசாங்க உத்யோகம், குடும்பம் என குண்டுச்சட்டிக்குள் குதிரை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கும் 36 வயது குடும்பத்தலைவி தன் மகளின் பள்ளிக்கு வந்த ஜனாதிபதியிடம் அம்மா எதேச்சையாக கேட்ட ஒரு விஷயத்தை கேள்வியாக மகள் அவரிடம் கேட்க, பிரமித்துப்போன ஜனாதிபதி உன் அம்மாவை பார்க்கவேண்டும் என அழைக்க, ஜனாதிபதியை சந்திக்கும்போது பயத்தில் மயக்கமடைந்து ஃபேஸ்புக்கிலும், ஊரிலும் நகைப்புக்கு உள்ளாக தன் கல்லூரி நண்பியின் உந்துதலின் பேரில் அவள் செய்யும் ஒரு காரியம் மீண்டும் அவளை ஜனாதிபதியின் முன் நிறுத்துகிறது. அது எதனால்? அவளின் கேள்வி என்னவாக இருந்தது என்பதே கதை.

குடும்பத்தலைவியாக மஞ்சு வாரியர் கிட்டதட்ட பல வருடங்களுக்குபின் ரீ எண்ட்ரி. அழகான மற்றும் திறமையான நடிகையை இழந்துவிட்டோம் என்பதும் இந்தப்படத்தில் கிட்டத்தட்ட எல்லாத்திறமைகள் இருந்தும் குடும்பம் என்று ஆனப்பின் தனது கனவுகள் எப்படி தொலைந்துப்போகின்றன என இரண்டுமே கிட்டதட்ட ஒரே நேர்க்கோட்டில் இருப்பவை. மஞ்சுவாரியாருக்கு வயது ஆனாலும் இன்னும் நடிப்பு குறையவில்லை. துள்ளலான நடிப்பிலும் ஜனாதிபதியைக்கண்டு மயக்கமாவதிலும் அதனால் மற்றவர்கள் கிண்டலை பொறுக்கமுடியாமல் ஓடி ஒளிவதும், மகளுக்காக ஏங்குவதிலும் கணவனின் அன்புக்காக தவிப்பதிலும் ஸ்கோர் செய்கிறார்.

ஆனால் படத்தின் மிகப்பெரிய மைனஸ் மஞ்சுவாரியாரின் கணவராக வரும் குஞ்சாகோ போபன் மஞ்சுவுக்கு தம்பி மாதிரி இருக்கிறார். அவர்கள் இருவருக்குமான கெமிஸ்ட்ரி ஒட்டவேயில்லை. ஆனால் படத்தில் மஞ்சுவுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் என்பதால் மற்ற நடிகர்கள் நடிக்க தயங்கியிருக்கலாம். எனக்கென்னமோ ஜெயராமோ அல்லது முகேஷோ நடித்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன். செல்ஃபிஷ் கணவராக போபன், அயர்லாந்துப்போக முயல்வதும் எதிர்ப்பார்க்காமல் ஆக்ஸிடண்ட் ஆக விசா பிரச்சனைக்காக மஞ்சுவை வண்டி ஓட்டியதாக பொய் சொல்லச்சொல்வதும், பின்னர் மஞ்சுவை இந்தியாவியில் தனியாக விட்டுவிட்டு மகளுடன் அயர்லாந்துப்போவதும் கிட்டதட்ட படத்தின் வில்லனாகவே இருக்கிறார் கடைசிக்காட்சி வரை.

மகளாக அம்ரிதா அனில் கொஞ்சம் வித்தியாசமான மகள், அம்மாவை தவிக்க விட்டுவிட்டு அப்பாவுடன் இப்படி செல்வார்களா என்பது சந்தேகம். ஆனாலும் ஜானதிபதியிடம் மயக்கமான அம்மாவை எல்லோரும் கிண்டல் செய்ய அம்மாவை இவளும் அதிகமாக வெறுப்பது கொஞ்சம் அதிகம்தான். ஆனாலும் கடைசியில் மகள் உணர்வது சிறப்பு.

துணைப்பாத்திரங்களில் மஞ்சுவோடு வேலை செய்யும் வினய் ஃபோர்ட், மஞ்சுவின் பழைய கல்லூரி நண்பியாகவும், மஞ்சுவை ஊக்குவிக்கும் நண்பியாஅகவும் கனிகா படத்திற்க்கு பலம்.

இயக்குனர் ரோஷன் ஆண்ட்ரூஸ் ஒவ்வொரு காட்சியையும் செதுக்கியிருக்கிறார், சின்ன சின்ன குறைகள் இருந்தாலும் இந்த நாட்டில் பெண்களுக்கான முக்கியத்துவம் குறைவே என்பதை நச்சென்று புரியவைத்திருக்கிறார். அதுவும் அந்தக்கேள்வி "
WHO DECIDES THE EXPIRY DATE OF A WOMEN DREAM?" உண்மையிலேயே கவனிக்கப்படவேண்டியதுதான். கிட்டதட்ட இதுவரை 14 பிரதமர்களில் ஒரு பெண், 15 ஜனாதிபதிகளில் ஒரே ஒரு பெண் இப்படி பெண்கள் குறைவாக உயர்பதவிகளில் பெண்களின் பங்களிப்பு குறைவத்ற்க்கு என்ன காரணம் என்பதை கிட்டதட்ட தெளிவான முடிச்சுகளுடன் காட்டியிருக்கிறார். அதுவும் மஞ்சு தேர்ந்தெடுக்கும் தொழில் இன்னும் சிறப்பானது நாமும் கவனிக்கவேண்டியது.பெண்மையின் சிறப்பை ஒரு சமூக அக்கறையோடும் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர். டைட்டில் கார்டில் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் இயக்குனர் நடிக்க சொல்லித்தருவது அவரின் நுணுக்கமான இயக்கத்திற்க்கு சான்று.

இறுதியில் போடும் டைட்டல் கார்டில் இதுவரை சாதித்த பெண்களின் படங்கள் ஒவ்வொன்றாய் வர கடைசியில் வரும் போட்டோவில் முகமில்லாமால் கேள்விக்குறியுடன் முடிகிறது படம்.

பெண்களை போற்றுவதோடு மட்டுமல்ல அவர்களும் ஆண்களுக்கு நிகராக சமூகத்தில் சாதிக்க வேண்டும் என்பதே படத்தின் மையக்கரு. வாருங்கள் பெண்களை மதிப்போம் அவர்களையும் ஊக்குவிப்போம்!!!

கட்டாயம் பாருங்கள்.

சலீம் - தமிழ்



சலீம் - தமிழ்

விஜய் ஆண்டனி நடித்த முதல் படத்தின் இரண்டாவது பாகம். அதே டாக்டர் வேடம் அதே மெதுவான வசன உச்சரிப்பு மிக மெதுவான நடிப்பு.

பெயரைவைத்தோ, ஒருவரின் மதத்தைவைத்தோ யாரையும் எடை போடாதீர்கள் என்பதே மையக்கரு.

முதல் பாதியில் கதை எப்போதுதான் வேகமெடுக்குமோ என ஏங்கும்போது வரும் இடைவேளை பின்னர் படம் கொஞ்சம் வேகம் எடுக்கிறது விஜய் ஆண்டனியும் வேகம் எடுக்கிறார். இஸ்லாம் மதத்தை சேர்ந்த டாக்டரான விஜய் ஆண்டனி பொறுமையின் சிகரமாகவும், நல்லவராகவும் உதவும் குணம் கொண்டவராகவும் வாழ்கிறார். தனக்கு பார்த்திருக்கும் கொஞ்சம் குண்டான மைதா மாவுக்கலரில் இருக்கும் பெண்ணை கதலிக்கிறார். அவளும் ஒவ்வொரு சந்திப்பிலும் விஜய் ஆண்டனிக்காக காத்திருக்க விஜயின் பொதுச்சேவைக்குணத்தால் பார்க்கமுடியாமல் காலத்தாமதமாக வெறுப்பின் உச்சியில் கல்யாணத்திற்க்கு நோ சொல்கிறாள். பல காமுகர்கள் ஒரு பெண்ணை கற்பழித்து தூக்கிவீசிவிட்டுப்போக அவளை காப்பாற்றி ஆஸ்பிடலில் சேர்த்தபின் அவளும் கடத்தப்படுகிறாள். அதே வேளையில் மருத்துவ மனையின் ஓனர் விஜயின் காசுப்பார்க்காத குணத்தைக்கண்டு ஹாஸ்பிடலுக்கு வருமானம் குறைந்ததால் இவரை பார்ட்டியில் அவமதித்து வேலையை விட்டு தூக்குகிறார். வாழ்க்கையில் நல்லவனுக்கு அடி மேல் அடி விழ செய்வதறியாது தவிக்கிறார்.

இரண்டாவது பாதியில் திடீரென்று நட்சத்திர ஹோட்டலுக்கு வரும் விஜய் ஆண்டனி அமைச்சரின் மகனையும் அவர்களின் மூன்று நாண்பர்களையும் கடத்திவைத்து அந்தப்பெண்ணின் சாவுக்கு காரணமான அவர்களை எப்படி தண்டிக்கிறார் அத்துடன் ஹோட்டலில் இருந்து எப்படி தப்பித்து மூன்றாவது பாகத்திற்க்கு அடி போடுகிறார் என்பதுதான் சலீமின் மீதிக்கதை.

சாது மிரண்டால் என்னவாகும் என்பதை கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாக சொல்லமுயன்றிருக்கிறார்கள். அதற்க்காக அவர் சாது என்பதால் நடிப்பிலும் டயலாக் டெலிவரியிலும் அவ்வளவு சாதுவாக மிக முதுவாக செயல்படவேண்டுமா என்ன? ஆனாலும் முதல் பாகத்தைவிட இதில் விஜய் ஆண்டனி கொஞ்சம் பரவாயில்லை. குடித்துவிட்டு நடு ரோட்டில் உளறுவதிலும், காதலியின் பின் லோ லோ வென அலைவதிலும் மற்றும் கடைசி காட்சிகளில் நன்றாகவே செய்திருக்கிறார். ஆனாலும் டான்ஸ் மற்றும் எக்ஸ்பிரஷனில் இன்னும் கவனம் தேவை.

இவரை ஹீரோயினாக எதற்க்குப்போட்டார்கள் எனதெரியவில்லை. கொஞ்சம் புசு புசுன்னு குண்டாக இருப்பதால் தமிழ் ரசிகர்களின் மனதை கொள்ளைக்கொள்ளுவாள் என நாயகி ஆக்கியிருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். நடிக்கவும் வரவில்லை, ஆள்தான் வெயிட் பட்... பாத்திரம் வெயிட்டானதாகவும் இல்லை.

கற்பழித்தது அமைச்சரின் மகன் மற்றும் அவரின் கூட்டாளிகள்தான் என்பது விஜய் ஆண்டனிக்கு எப்படி தெரிந்தது என்பதற்க்கான காட்சியில் பலம்  இல்லை. இன்னும் கொஞ்சம் சிந்தித்திருக்கலாம். இறுதிக்காட்சிகளில் லாஜிக் மீறல் இருப்பதும், கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் வெறும் சிறிய துப்பாக்கியை கொண்டு தப்பிப்பதும் கொஞ்சமும் நம்பும் படியாக இல்லை. அதுவும் பல நூறு காவலர்கள் துப்பாக்கியுடன் புடை சூழ இருக்க அமைச்சர் மகனை காரில் கடத்தி செல்வது... என்பதெல்லாம் சுத்த ஹம்பக். ஆனாலும் கிளைமாக்ஸ் கொஞ்சமும் எதிர்ப்பார்க்காத திருப்பம்.

இயக்குனர் நிர்மல் குமார் தனக்கான வாய்ப்பை சரியாக செய்திருக்கிறார். இன்னும் கொஞ்சம் திரைக்கதையில் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம். மிக நல்ல திரில்லரை கொடுத்திருக்கலாம். கொஞ்சம் தவறவிட்டுவிட்டார் என்றே தெரிகிறது. இரண்டு பாடல்கள் அருமை. இசையில் குறைவில்லை. ஆனால் படத்தின் மிகப்பெரிய மைனஸ் கதாநாயகியின் ஒட்டாத கெமிஸ்ட்ரியும் நாயகியின் பாத்திர அடைப்புமே.

ஒரு முறைப்பார்க்கலாம்...அப்படியொன்றும் போரடிக்கவில்லை. ஆனால் படம் சுமார்தான். 

Tuesday, August 19, 2014

முகனூல் ஈகோ அரசியல் - வாங்க அலசலாம்!!!




இந்தக்கட்டுரை உங்களை விழிப்படைய வைக்கவே. யாரையும் புண் படுத்த அல்ல மற்றும் யாரையும் குறிப்பிட்டு எழுதப்பட்டது அல்ல.

நான் கடந்த 8 ஆண்டுகளாக முகனூலில் இருக்கிறேன். இன்று வரை வெறும் 2600 நண்பர்களை மட்டும் சேர்த்திருக்கிறேன் கிட்டத்தட்ட பல நூறு நட்பு அழைப்புக்களை நிராகரித்திருக்கிறேன், பலருக்கு நட்பு அழைப்பை அனுப்பாமல் இருக்கிறேன் அல்லது நட்பை ஏற்க்காமல் இருக்கிறேன். அதற்க்கு காரண மில்லாமல் இல்லை....நிற்க.

என்னுடைய நட்புப்பட்டியலில் இருக்கும் 2600 பேரில் கிட்டதட்ட ஒரு முன்னூரு பேர் வரை எனக்கு தெரிந்தவர்கள். ஊர்க்காரர்கள், நண்பர்கள், கல்லூரி தோழர்கள் அல்லது அலுவலக தோஸ்த்துகள். மற்றவர்களை வெறும் முகனூல் பதிவுகளை படிக்கும் அளவிலோ அல்லது அவர்களின் பதிவுகளை ரசிக்கும் அள்விலோ இருக்கக்கூடிய நட்புக்கள்தான். அதுவும் பெண்கள் மிக மிக குறைவே. அதிகமாக சாட் செய்வதும் இல்லை. அதுவும் சுமார் பத்து பணிரெண்டு பேர் வரை மட்டுமே. யாருடைய போன் நம்பரும் என்னிடம் இல்லை நான்கைந்து பேருக்கு மட்டுமே என் நம்பரும் தெரியும். இதற்க்கெல்லாம் காரணமில்லாமல் இல்லை.

கொஞ்ச வருடம் முன் துயர் துடைப்புக்குழு ஆரம்பித்ததால் பிரச்சனை, ஒரு கிரியேட்டிவ் ஆள் மீது சுமத்தப்பட்ட பிரச்சனை, பெண் பத்திரிகை நிருபர் மீதான பிரச்சனை, முகனூல் சந்திப்புக்கூட்டத்தால் வந்தப்பிரச்சனை, பெண் நண்பர்களால் உருவான பிரச்சனை, மற்றவர்களுக்கு உதவிசெய்கிறேன் என்று கிளம்பிய பூதம், இப்போது டிவி மீடியாவில் வருவதற்க்கான பிரச்சனை என்று முகனூலின் தடம் மாறி நட்புக்களுக்குள் நீ பெரியவன், நான் பெரியவன் என்கிற ஈகோவில் நிற்க்கிறது முகனூல் நட்பு.

ஆனாலும் பிரச்சனைகள் யாருக்கு எனப்பார்த்தால் நேற்றுவரை உயிருக்கு உயிராக பழகியவரே பிரச்சனைகளால் விலகும்போது அவர்கள் மீது பழி போடுவதும், அவரை விலக்கியவர்கள் அவர் மீது புழுதி வாறி இறக்கும்போது இரண்டு பேரையும் நட்பு வட்டத்தில் கொண்டவர்களின் நிலை அந்தோ பரிதாபம். பணப்பிரச்சனை, பெண் நட்புப் பிரச்சனை, அரசியல் பிரச்சினை என பலப்பிரச்சினைகளால் நட்ப்புக்கள் அடித்துக்கொள்கிறார்க. அவர்கள் பிரச்சனையில் தங்களின் குடும்பத்தையும் மாறி மாறி சந்தியில் இழுத்து அசிங்கப்படுத்துகிறார்கள்.

ஒருவர் விலகும்போது எழுப்பப்படும் அவதூறுகள் அவர் அவர்களுடன் இருக்கும்போது மறைக்கப்படுகின்றன இல்லையெனில் வளர்க்கப்படுகின்றன அல்லது பெரிதுப்படுத்தப்படாமல் இருக்கின்றன. அதே அவர் விலகும்போது பழைய அசிங்கங்கள் கிளறி அவரும் பதிலுக்கு அசிங்கப்படுத்தி அரசியல்வாதிகளை விட கேவலமான மட்டமான ஏன் கீழ்த்தரமான செயல்கள் முகனூலில் நடந்து வருகின்றன. பின்னர் பிரச்சனைகள் வந்தவுடன் தனி மனித தாக்குதல் இரண்டு பக்கமும் வெடிக்கின்றன. அதைப்பார்த்து இரண்டு பக்கத்து நண்பர்களும் இரண்டு பக்கமும் ஜால்ரா அடித்து நெருப்பில் பெட்ரோல் ஊற்றி வளர்க்கின்றனர்.

போட்டோஷாப்பை கண்டுப்பிடித்தவரே இவர்களின் ஸ்கிரீன் ஷாட் அவலங்களை கண்டு திக்கற்று நிற்க்கின்றார். டெக்னாலஜியை வைத்து பிளாக் மெயில் செய்யும் முகனூல் தீவிரவாதிகளின் தீவிர ஈகோ அரசியல் மிகப்பெரியது.

எதையுமே அளவோடு வைத்திருப்பது நலம். அது நட்பானாலும், முகனூலானாலும். காரணம் காரியம் ஆகும்போது காலைப்பிடிப்பதும், ஆனவுடன் தள்ளிவிடுவதும் இங்கே சகஜம். மொத்தமாக களவாணித்தனத்தை செய்துவிட்டு சில நேரங்களில் அவைகள் மாறி மாறி கைக்காட்டப்பட்டு வசைமாறி பொழியப்படுகின்றன.

முகம் தெரிந்த சொந்தங்களையே நம்ப முடியாத இந்தக்காலத்தில் வெறும் அழகான கவர்ச்சிகரமான பதிவுகளை கண்டு ஒருவரை நம்புவதென்பது முட்டாள்தனம். இங்கே இடப்படும் பதிவுகள் எல்லாம் அவரவரின் கற்பனைகளேயன்றி சொந்தக்கதைகள் அல்ல அப்படியிருக்க அந்தப்பதிவுகள் பொதுவாக மற்றவர்களை கவர்ந்து லைக் வாங்க மட்டுமே.

படித்தவர்களே இப்படி ஏமாறும்போது மற்றவர்களை எப்படிக்காப்பாற்றுவது? இப்போது புரிகிறதா...முகனூலில் நான் ஏன் அதிக நட்புக்களை வளர்க்கவில்லையென்று? இப்போது புரிகிறதா முகனூல் நட்புக்கூட்டங்களுக்கு நான் ஏன் செல்லவில்லை என்று? காரணம் இந்த இயந்திர உலகத்தில் எதிர்ப்பார்ப்பின்றி யாரும் ஏதும் உங்களுக்கு செய்துவிடப்போவதில்லை, உங்களால் அவர்களுக்கு ஏதாவது வகையில் பயன் இருந்தால் மட்டுமே நீங்கள் கவனிக்கப்படுவீர்கள்.

இதனால் பாதிக்கப்படுவது யாரெனில் உண்மையான உதவி வேண்டுவோர் அல்லது உண்மையாய் உதவிகள் தேவைப்படுவோரின் பகிர்தல்கள்தான். இவை நம் நம்பிக்கையை சோதிக்கின்றன. அதனால் அவர்களுக்கு பலன் கிட்டாமல் போகவும் வாய்ப்புண்டு.

முகனூலின் இன்னொரு பலவீனம் யார் வேண்டுமானாலும் எத்தனை பொய் ஐடிகளை உருவாக்கிக்கொள்ளலாம் என்பதே. இதனால் தன்னை விலக்கியவரின் நட்பில் இன்னொரு பெயரில் இணையலாம் அல்லது தனக்கு பிடிக்காதவர் சுவற்றில் சென்று வேறொரு ஐடியில் கவனிக்கலாம் அல்லது அவர்க்கு எதிராக பதிவிடலாம்.

எல்லோரையும் கண்மூடித்தனமாக நம்பிவிட்டு பின்னர் வருத்தப்பட்டு பயன் இல்லை. ஆகவே முகனூல் நட்புக்களை ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தில் வைக்க வேண்டும் அல்லது ஆராய்ந்து தெளிந்து அளவாய் பழக வேண்டும். தேவையில்லாத நட்பில் சிக்கி உங்களை நீங்கள் தாழ்த்திக்கொள்ள வேண்டாம். பின்னர் நட்பு முறிந்தவுடன் இருபக்கமும் வசைமாறும் பழக்கமும் வேண்டாம்.

ஆட்களை பார்த்து லைக்குகள் இடாமல் நல்ல பதிவுகளைப்பார்த்து லைக் இடுங்கள். அதற்க்காக அந்த நல்ல பதிவுகள் போடுபவரை நிஜத்தில் நம்பவேண்டும் என்கிற அவசியமில்லை. நல்ல விஷயங்களும் முகனூலில் உண்டு அதை அதிக நண்பர்கள் இருந்தால்தான் செய்யவேண்டும் என்பதில்லை. நல்லக்கருத்துக்கள் கொண்ட பதிவுகளும் உண்டு. அதை முகனூல் பிரபலங்கள் மட்டும்தான் சொல்லவேண்டும் என்பதில்லை.

முகனூல் வெறும் வெளி முகத்தின் நூலாக இருப்பதால் அதில் அகத்தை தேடுவது முட்டாள்தனம். நல்ல பதிவுகளை பாலோ செய்யலாமே தவிர அதை பதிவுடும் ஆட்களை அல்ல. இதில் ஒருமுறை உங்களின் பெயரை கெடுத்துக்கொண்டால் மறுபடியும் மீள்வது கடினம். காரணம் முகனூல் ஒரு ஒற்றைவழிப்பாதை மட்டுமே.

ஆண்களை விட பெண்கள் இங்கு இன்னும் கவனமாக இருப்பது நலம். ஃபேஸ்புக் ஒரு மாஸ்க் புக். உள்ளிருக்கும் உண்மை முகம் நமக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. கடைசியாக முகனூல் அக நூல் அல்ல!!!

முகனூலின் உண்மை பயன்பாட்டை சரியாக புரிந்துக்கொள்ளாதவர் வேண்டுமானால் முகனூல் பிரபலங்களாக இருக்கலாம். புரிந்துக்கொண்டவர்கள் முகனூலில் பிராப்ளம் இல்லாதவராக இருப்பார்!!!

ஆல் தி பெஸ்ட்!!!




இடைவெளி



மெதுவாய் கட்டியணை அன்பே
நமக்கிடையில் சுற்றும்
காற்றுக்கு மூச்சு முட்டிவிடப்போகிறது!!!
இனிப்பு

உனக்கு 
கொடுத்த முத்தம் 
என் உதட்டில் 
மிச்சமிருந்ததால்...

சாப்பிடும் பாகற்காய்
சர்க்கரையாய் 
வாயில் கரைகிறதே!!!

கால் தடம்





இந்த முறையும்
சின்ன கண்ணனின்
கால்தடங்களை நாமே
அழித்து துடைத்தாகிவிட்டது.

இனி அடுத்த
வருடம் வரை
காத்திருக்க வேண்டும்.

அப்போதாவது
வரைந்த கால்தடங்கள்மேல்
அளவை சரிபார்க்க
குறும்புக்கண்ணன் வருவான்
என நம்புவோம்!!!

சுதந்திரம்





என்
அன்பு அம்மாவின் ஓரடி
கருவறைக்குள் மிதந்தபோது
இருந்த சுதந்திரம்

வெளியில்
பலகோடி தூரங்கள்
சுற்றியப்பின்னும்
கிடைக்கவேயில்லை!!!

பயன்???




கட்டிய மனைவி
கண்வீங்க அழுகிறாள்

பெற்ற மகன்
பெரிதாய் ஓலமிடுகிறான்

அன்பு மகள்
அருகிருந்து கதறுகிறாள்

செல்ல பேரன்கள்
செய்வதறியாது முழிக்கின்றனர்

குடும்ப சொந்தங்கள்
குனிந்தப்படி நிற்கின்றனர்

வளர்த்த ஜிம்மியும்
வழியில் படுத்திருக்க

கிராமத்து பந்தங்கள்
தூரத்து சொந்தங்கள்
அலுவலக நண்பர்கள்
என
உணர்வுகளால் திகைத்திருக்க
என்னோடு உடனிருக்க

நான்
கஷ்டப்பட்டு,ஆசைப்பட்டு
சம்பாதித்து சேர்த்துவைத்து
அனுபவிக்காமல் போன
என்
ரூபாய் நோட்டுகளும்
ஆடம்பர பொருட்களும்
அளவிலா ஆஸ்திகளும்
சலனமில்லாமல் வேடிக்கைப்பார்க்கின்றன
அமைதியாய் கவனித்துக்கொண்டிருக்கின்றன

என் இறுதி ஊர்வலத்தை!!!

மனம் - தெலுங்கு விமர்சனம்



ரொம்ப நாளுக்குப்பிறகு ஒரு தெலுங்கு படம். கொஞ்சம் வித்தியாசமான படம். நாகார்ஜுனா, அவரின் தந்தை நாகேஷ்வரா ராவ், நாகார்ஜுனாவின் மூத்த மகன் நாக சைதன்யா, இளையமகன் அக்கினேனி அகில், மனைவி அமலா என மொத்த குடும்பமும், ஷ்ரேயா, கியூட் சமந்தா, கௌரவ வேடத்தில் அமிதாப், பிரம்மானந்தம் போன்ற சீனியர்கள் என படம் களைகட்டுகிறது.

2013 ல் கதை நடந்தாலும் 1920களின் பிளாஷ்பேக் படம் முழுக்க பாஸிடிவ் அலைகள். இன்னொரு சுவாரஸ்யமான விஷயம் படத்தில் ஒரிஜினல் மகன் அப்பாவாகவும், அப்பா மகனாகவும், தாத்தா பேரனாகவும் நடித்திருப்பதே. படத்தில் நடித்து முடித்தவுடன் நாகார்ஜுனாவின் தந்தை நாகேஷ்வரராவ் அவர்கள் இறந்துப்போனது வருத்தமான விஷயம்.

மகனின் பிறந்தநாள் விழாவில் ஆரம்பிக்கும் கதை அப்பா நாக சைதன்யா, அம்மா சமந்தா இவர்களுக்குள் அண்டர்ஸ்டாண்டிங் பிரச்சினை ஒரு கட்டத்தில் மகன் அடிப்பட்ட விஷயம் அறிந்து வேகமாக கார் ஓட்ட விபத்தில் இருவரும்  இறக்கிறார்கள். அந்த மகன் வளர்ந்து நாகார்ஜுனாவாக பெரிய பிஸினஸ் மாக்னட் ஆகிறான்.

ஏதேச்சையாக விமானத்தில் போகும்போது தனது தந்தை சைதன்யாவைப்போல் ஒரு இளைஞசனைப்பார்க்க அவனை தன் அன்புப்பிடிக்குள் கொண்டுவருகிறார். அதேமாதிரி தன் அம்மாவைப்போல் இருக்கும் சின்னப்பெண் சமந்தாவை அம்மா அம்மா என்று அன்புக்காட்டி சைதன்யாவுக்கும், சமந்தாவுக்கும் காதல் வர பிளான் போடுகிறார்.

நாகார்ஜுனா காரில் போகும்போது ரோட்டில் ஆக்ஸிடண்ட் ஏற்ப்பட்டதைப்பார்க்க அதற்க்குல் ஷிரேயா வந்து அந்தப்பேரியவரை காப்பாற்ற சொல்லி இவரின் காரில் ஆஸ்பிடல் எடுத்துச்செல்கிறார்கள். அங்கு குணமடையும் பெரியவர் நாகார்ஜுனாவையும், ஷ்ரேயாவையும் பார்த்து இவர்கள் தன் இறந்துப்போன அப்பா, அம்மா மாதிரி இருப்பதை பார்த்து மகிழ படம் 1920ந் பிளாஷ்பேக்குக்கு செல்ல இறுதியில் இவர்கள் அனைவரும் இணைந்தார்களா என்பதை கடைசி 5 நிமிட பரபரப்பில் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர் விக்ரம் குமார் (சிம்புவின் அலை, மாதவனின் யாவரும் நலம் இயக்குனர்).

படத்தில் நாகார்ஜுனாவின் மொத்தக்குடும்பத்தையும் தாத்தாவை பேரனாகவும், அப்பாவை மகனாகவும், மகனை அப்பாவாகவும் காட்டி வயிறு வலிக்க நகைச்சுவையுடன் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர். இன்றைய தேதிக்கு தெலுங்கில் வந்து பலனூறு கோடிகளை அள்ளியிருக்கும் பிரமாண்ட வெற்றிப்படம்.

படத்தில் சமந்தாவின் கியூட் எக்ஸ்பிரசன்கள் சூப்பர். கொஞ்சலிலும், சிணுங்களிலும் அசத்தியிருக்கிறார். மெச்சூர்டான வேடத்தில் நாகார்ஜுனா, சைதன்யா ரோமியோ கேரக்டர் என படத்தில் சுவைக்கு பஞ்சமில்லை. 1920களின் ஆர்ட் டைரக் ஷனும், படமாக்கலும் சிறப்பு.

ஆபாசம் இல்லை, அசிங்கமான டேன்ஸ் மூவ்மெண்ட் இல்லை, கவர்ச்சி இல்லை, ஃபீல் குட் கதை பார்த்து ரசிக்கலாம் வாங்க.

மனம் - உங்கள் மனங்களை கொள்ளைக்கொள்ளும்.

ஆன்மா சாந்தி அடையட்டும்!!!



மரணம் நிச்சயிக்கப்பட்டதுதான் எனினும் அது எப்போது வரும்? யாருக்கு வரும்? எப்படி வரும்? என்று தெரியாதிருப்பதுதான் வாழ்வின் சுவாரஸ்யம்.

அப்படித்தான் போன வாரம் என் குடும்பத்தில் இருந்த நெருங்கிய சொந்தத்தில் ஒருவர் அனாதைமாதிரி ரோட்டில் மதுவுடன் விஷம் அருந்தி தற்கொலை செய்துக்கொண்ட செய்தி கேட்டு அதிர்ந்துப்போனேன். தற்கொலைசெய்தது என்னமோ முட்டாள்தனமான கோழை செயல் எனினும் தற்கொலை செய்துக்கொண்டவர் யார் என அறிந்தப்பின்னர் என் மனம் என்னில் இல்லை.

ஒரு பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை கோடீஸ்வரர் இளைய மகனாய் இருந்தாலும் தன் ஏழெட்டு தங்கைகளையும் அவர்களின் குடும்பத்து வாரிசுகளையும், அண்ணன்களையும் அவர்களின் சொந்தங்களையும் கரையேற்றி அவர் அப்போதுதான் வாழ்க்கையை ஆரம்பித்திருந்தார். சட்டென்று காலம் மாற தங்கைகள் அவரின் சொத்தில் பங்குகேட்டு வந்து நின்றவுடன் எல்லாவற்றையும் பிரித்துக்கொடுத்து ஒரே மாதத்தில் கோடீஸ்வரர் சுமாரான பணக்காரரானார். சொந்தங்களும் அவரையும் குழந்தைகளையும் மறந்தனர்.

பாவம் அவரின் குழந்தைகள்தான் இவராவது தனது 40 வயதுவரை செல்வந்தராக வாழ்ந்துவிட்டார் ஆனால் இவரின் குழந்தைகள் சிறுவயது முதலே கஷ்டங்களை சந்திக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். அந்த குழந்தைகளை நான் பார்த்து பல வருடங்கள் ஆனாலும் அவர்களின் அழகு முகம் என் கண்ணில் இன்னும் நின்றுக்கொண்டிருக்கின்றது.

இதுவரை எல்லா வற்றையும் அனுபவித்து செல்வசெழிப்போடு வாழ்ந்தாலும் அவரின் சொந்தங்கள் அவரை மறந்தது, மனம் நொந்து இருந்ததையெல்லாம் குடியில் இழந்தார். அவ்வளவு பெரிய மனிதர் அவ்வப்போது மற்றவர்களிடம் கையேந்தினார்.

பல வருடம் கழித்து அவரை ஊரில் சந்தித்தப்போது மொத்த உருவமும் மாறி அடையாளம் தெரியாதவரானார். அவரை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கக்காரணம்...ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இப்படியான அண்ணனோ, தம்பியோ அல்லது அக்காவோ தன் உடன் பிறப்புகளுக்காக வாழ்க்கையை கொடுத்தவர்களாகவோ, தொலைத்தவராகவோ இருக்கக்கூடும்.

பணம் மட்டும்தான் வாழ்க்கை என்றாகிப்போனப்பின் மனிதன் இங்கே மனிதனாக இல்லை. சின்ன வயதுகளில் அவர் வருவதைப்பார்க்கவே ஆசையாய் இருக்கும் அந்த கம்பீரமும், அவர் கொண்டுவரும் தின்பண்டங்களும் என்னால் மறக்க முடியவில்லை. வருடம் இருமுறை பழனிக்கும், குருவாயூருக்கும் எங்கள் மொத்தக்குடும்பமும் செல்லும்போது அத்தனை செலவுகளை கணக்கில்லாமல் செய்வார். அவரின் மகன் மகளுக்கு செய்யும் அதே செலவுகளை எங்களுக்கும் செய்வார்.

நடுத்தர குடும்பமாக இருந்த எங்களிடம் அவர்காட்டிய அன்பு அபரிமிதமானது. அவரின் முடியு எனக்கு அவர்மேல் கோபம் ஏற்ப்படவைத்தாலும், அவரை மறந்த சொந்தங்களை நினைத்து நான் கூனிக்குறுகி நிற்க்கிறேன்.

அவரின் ஆன்மா சாந்தியடையவும், அவரின் மனைவி சாந்தி ஆண்டிக்கு இறைவன் பலத்தை தரவும் வேண்டுவதைத்தவிற இந்த கையாலாகதவனுக்கு வேறு வழியில்லை. இந்தப்பதிவை அவரின் சொந்தங்களும் படிக்கக்கூடும்..அவர்களுக்கும் புரியட்டும்...பணத்தை தாண்டிய வாழ்க்கை ஒன்று உண்டென்று!!!

குடும்பத்திற்க்காக உழைப்பவர்களுக்கும், குடும்பத்திற்க்காக வாழ்வை தொலைத்தவர்க்கும் இந்த பகிர்வு மனநிம்மதியை தரட்டும்.





Sunday, August 10, 2014

கிட்ஸ் - ஆங்கிலம் (1995)


கிட்ஸ் - ஆங்கிலம் (1995)

KIDS - English Movie

1990 களிலேயே ஆரம்பித்துவிட்டார்கள் அமெரிக்க குழந்தைகள். 14 வயதுக்குள் செக்ஸ், டிரக்ஸ், ஆல்கஹால் என அவர்களின் வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒருவார நிகழ்வுகளின் கதைதான் இந்தப்படம்.

14 வயதை நெருங்கும் இரண்டு நண்பர்கள் அதில் ஒருவன் தனது 13 வயது கேர்ள் ஃபிரண்டுடன் உடலுறவு கொள்கிறான். உறவுக்கொள்ள அவளிடம் பல பொய்களை அவிழ்த்துவிட்டு அவளை மயக்குகிறான். இன்னொருவன் வெளியில் காத்திருக்க...உறவு முடிந்தவுடன் அவன் நண்பனுடன் நடந்ததை ஷேர் செய்கிறான். பின்னர் அவர்கள் வயதை ஒத்த நண்பர்களின் வீட்டுக்கு சென்று குடிக்கிறார்கள், பேசுகிறார்கள், கும்மாளமிடுகிறார்கள்.

அதே வேளை அதே வயதை ஒத்த பெண் பிள்ளைகளின் அறையில் அதே செக்ஸ் சம்பந்தமான சம்பாஷனைகள் கூடவே சிகரெட்டும் மதுவும். பின்னர் அதில் இரண்டு பெண்கள் மருத்துகரிடம் செல்கிறார்கள். தங்களது இரத்த மாதிரியை பரிசோதனை செய்ய...

முதல்காட்சியில் நண்பனுடன் உறவுக்கொண்ட நாயகிக்கு இதுவரை அவனுடன்தான் முதல் முறையாக உடலுறவுக்கொளிகிறாள். அதுவும் ஒரே ஒரு முறை. தனது நண்பியோ கிட்டதட்ட 10 ஆண்களுடன் பலமுறை உடலுறவு கொண்டவள். ஆனால் பரிசோதனையில் பலமுறை உறவுக்கொண்ட நண்பிக்கு எச்ஐவி நெகடிவ்வாகவும், ஒரே ஒரு முறை உறவுக்கொண்ட இவளுக்கு பாஸிடிவ்வாக ரிசல்ட் வர உடைந்துப்போகிறாள். அவனை தேடி அலைகிறாள்.

அதற்க்குள் அவனும் இன்னொரு நண்பியை உஷார் செய்ய தீவிரமாக இறங்குகிறான். கஷ்டப்பட்டு அவளை சம்மதிக்க வைத்து ஒரு வீட்டிற்க்கும் அழைத்துச்செல்கிறான். இவளும் அவனைத்தேடி வீதி வீதி யாக தாங்கள் பழகிய இடத்திற்க்கெல்லாம் செல்கிறாள். கடைசியில் அவன் இருக்கும் வீட்டிற்க்கு மிட்நைட்டில் செல்ல அங்கே சிறுவர்களும், சிறுமிகளும் பல கோலங்களில் திளைத்திருக்க, அவனும் இன்னொரு நண்பியுடன் படுக்கையில் கிடப்பதைப்பார்த்து மத்தியானம் தன் நண்பன் கொடுத்த மாத்திரையில் மயக்கமாகி ஷோஃபாவில் விழுகிறாள். அங்கே எச்ஐவி உள்ள நண்பன் இன்னொருவளுடன் உறவுக்கொள்ள எச்ஐவி பாதித்து மயக்கமாய் கிடக்கும் இவளையும் இவளின் பாய்ஃபிரண்டின் நண்பன் இவளின் மயக்க நிலையிலும் உறவுக்கொள்கிறான்...காலையில் எழுந்து "என்ன நடந்துச்சு?" என்கிற வசனத்துடன் படம் முடிகிறது.

படம் வந்த வேளையில் மிகப்பெரிய விமர்சனத்திற்க்கு உள்ளாகி படத்திற்க்கு சென்சார் கொடுக்க முடியாமல் அன் ரேட்டட் மூவியாய் வெளிவந்தப்படம். பலரின் பாராட்டுதலையும் கதைக்காக அவார்டுகளை குவித்தாலும் படத்தில் அமெரிக்க குழந்தைகளின் அவலத்தையும் கேவலத்தையும் சரியாக சொல்லியிருக்கும்படம்.

படத்தில் அதிக கவர்ச்சி காட்சிகள், காதில் கேட்கமுடியாத வசனங்கள் என சிறு வயது குழந்தைகளின் நிலையைப்பார்த்தால் நமக்கு பகீர் என்கிறது. சோஷியல் நெட்வர்க்குகளும், மொபைலும் இல்லாத அந்தக்காலத்திலேயே குழந்தைகள் இப்படி இருந்தபோது இன்றையை நிலையை நினைத்துப்பார்க்கவே பயமாய் இருக்கின்றது.

இந்தப்படம் குழந்தைகள் பார்க்கும் படமில்லையெனினும் குழந்தைகளுக்காக பெற்றோர்கள் பார்க்கவேண்டியப்படம். இந்தியாவிலும் கிட்டதட்ட இந்த மாதிரியான செக்ஸ் கலாச்சாரம் பெருகி விட்டமையால் பெற்றோர்கள் கண்டிப்பாக இந்தப்படத்தைப்பார்த்து குழந்தைகளை பாதுகாக்கவேண்டும். அப்படியே உடலுறவு கொள்ளும்பட்சத்தில் பாதுகாப்பான நடவடிக்கைகளை மேற்க்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தவேண்டும். செக்ஸ் கல்வியின் அவசியம் இன்றையக்காலத்திற்க்கு கட்டாயம் அவசியம்.

பேங்களூர் டேய்ஸ்!!!




பேங்களூர் டேய்ஸ்!!!

ஆக்சுவலா பெங்களூரு டேய்ஸ் என்று பெயர் வைத்திருக்கணும். பேங்களூர் பெங்களூரு ஆகி பல வருடம் ஆகிவிட்டது.
விதவிதமான கனவுகள் கொண்ட கேரளத்து மூன்று கஸின்களின் பெங்களூரு வாழ்க்கை பதிவு. துல்கர் சல்மான், நிவின் பவுலி மற்றும் நஸ்ரியா என மூன்றுபேரும் சின்ன வயதுகளில் ஒன்றாய் சுற்றித்திரிந்தவர்கள் பெங்கலூருவில் வாழவேண்டும் என ஆசைப்பட்டவர்கள். திடீரென நஸ்ரியாவுக்கு திருமணம் நிச்சயமாக கலகலவென  கல்யாணப்பாடலுடன் ஆரம்பிக்கின்றது படம். நிவினுக்கும் பெங்களூருவில் வேலை கிடைக்க, நஸ்ரியாவின் கணவர் பஹத் பாஸிலும் பெங்களூருவில் உயர் பதவியியில் இருக்க துல்கர் மட்டும் கொஞ்சம் பொறுப்பில்லாமல் பைக்கே கதியென இருக்கிறார்.

கல்யாணத்திற்க்கு பின் பெங்களூருவில் சந்திக்கும் இந்த மூன்றுப்பேருக்கும் பலபலப்பிரச்சனைகள். நஸ்ரியாவின் கணவர் அன்போடு இல்லை ஆபீஸ் வேலையே கதியாய் கிடக்கிறார், நிவினுக்கு ஹேர் ஹோஸ்டஸ் இஷா தல்வார் பிரண்ட் கிடைக்கிறாள், துல்காருக்கு ஆர் ஜே பார்வதி கிடைக்கிறாள். ஆனால் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருவிதமான கிளைக் கதைகள் பஹத் பாஸிலுக்கு முன்னாள் காதலியின் (நித்யா மேனன்) மறைவு, நிவிகனுக்கு ஹேர் ஹோஸ்டஸ் ஏமாற்றம், துல்காரின் ஆர் ஜே காதலி ஆஸ்திரேலியாப்பயணம் என ஒரு கட்டத்தில் அனைவரும் பிரச்சனைகளில் தவித்து பின்னர் சுபமாகிறதா என்பதே மீதி கதை.

ஃபிரஷ்ஷான கதைக்களம் கூத்தும் கும்மாளமுமாய் கதைப்பாத்திரங்கள், ரொம்பவும் கேஷுவலாய் பின்னியெடுத்திருக்கிறார்கள். சமீபத்திய மலையாளப்படங்களில் இந்த அளவுக்கு பல கேரக்டர்களை விவரிக்க முடிந்ததா என்பது தெரியவில்லை. பல கேரக்டர்களுக்கு சரியான நேரத்தை ஒதுக்கி ஒவ்வொன்றையும் தெளிவாக சொல்லி பாராட்டைப்பெறுகிறார் இயக்குனர். அதுவும் அத்தனைப்பேருக்கும் முக்கியதுவம் கொடுப்பதென்பது சாதாரண காரியமா? அதையும் தெளிவாக கொடுத்திருக்கிறார். கூடவே அதில் மென்மையான இரண்டு காதல்கள் தடாலடியாய் முடிந்துப்போகும் இருக்காதல்கள்.

இயக்குனரின் நகைச்சுவை ரசனைக்கு இந்த ஒரு காட்சி போதும் "வீட்டை விட்டு ஓடிப்போகும் அப்பாவின் கடித்ததை சோகமாகப்படித்து வருத்தப்படும் நிவின் பவுலி பின்னர் துல்கார் சொன்னப்பின் விவரமறிந்து அதேக்கடித்ததை சந்தோஷமாகப்படித்துக்காட்டும் இடம்" அட அட அற்ப்புதம்.

பஹத் பாசிலின் மௌனத்திற்க்கான காரணம், ஆர் ஜே பார்வதி மேனனின் (பூ நாயகி) ஆக்சுவல் நிலை, பஹத் பாஸில் தன்னை மாற்றிக்கொண்டு பழக வரும்போது ஏற்ப்படும் தடங்கல்கள் என ஆங்காங்கே டைரக்டர் டச்.

ஆனாலும் படத்தில் கொஞ்ச நேரம் வரும் நித்யா மேனன், தட்டத்து மறையத்து படத்தின் சூப்பர் ஜோடி நிவினுக்கு இஷா தல்வாரை வில்லிமாதிரி காட்டியிருப்பதும் கொஞ்சம் நெருடல். எல்லாவற்றையும் விட பூ நாயகி பார்வதியா என ஆச்சர்யம்படும் வகையில் ஆர் ஜேவாக்கியிருப்பது கிளாஸ். இசை கோபி சுந்தர் மூன்று பாடல்கள் பிரமாதம், மற்ற இரண்டும் ஓகே ரகம்.

அஞ்சலி மேனன் மலையாளத்தின் சிறந்த இயக்குனர் என்பதற்க்கு அவர்களின் முந்தைய மூன்று படங்களே சாட்சி. கேரளா கஃபே, மஞ்சாரக்குடு, உஸ்தாத் ஓட்டல் இப்போது பேங்களூர் டேய்ஸ். அசாத்திய திறமைக்கொண்ட பெண் இயக்குனர். இந்திய திரை உலகில் பெண் இயக்குனார் இருப்பது எவ்வளவு கஷ்டம் என்பது எனக்குத்தெரியும்.

பேங்களூர் டேய்ஸ் - எல்லாவித கலாச்சாரத்தையும் கலவையாய்க்கொண்ட பெங்களூரைப்போலவே எல்லா வித அம்சங்களையும் கொண்ட அழகான கலவை இந்த பேங்களூர் டேய்ஸ். தவிர்க்காமல் பாருங்கள்.



Thursday, July 24, 2014

பிறவி பயன்!!!





நனைந்தது போதும்
உள்ளே வந்துவிடு
பேரழகிப்பெண்ணே

அப்போதுதான்...

நாளையும் வருவான்
உன் ஸ்பரிசம் தொட்டு
பிறப்பின் பயனை அடைந்து
கரைந்துப்போகப்போகும்
மழைக்கள்ளன்!!!

வேலையில்லாப் பட்டதாரி - தமிழ்



மூன்று சுமாரான படங்களுக்குப்பின் தனுஷ் நிமிர்ந்திருக்கும் படம். நம் வீட்டில் இருக்கும் இரண்டு மூன்று பேரில் ஒருத்தராவது படித்துவிட்டு வேலையில்லாமல் இருப்பார். அந்தமாதிரி திறமை மிகுந்த பட்டதாரியின் வாழ்க்கையில் நடக்கும் சம்பவங்களின் கதை.

அன்பான அம்மா சரண்யா, கொஞ்சம் கண்டிப்பான அப்பா சமுத்திரக்கனி, அம்மாஞ்சி தம்பிக்கு ஐடி கம்பெனியில் நல்ல சம்பளத்தில் வேலை, ஆனால் அண்ணன் தனுஷுக்கு தனக்கு பிடித்த கன்ஸ்ட்டரக்க்ஷன் துறையில் (சிவில் எஞ்சினியரிங்) வேலை கிடைக்காதலால் மூன்று வருடமாக வீட்டில் பொறுப்பற்றத்தனமாக சுற்றித்திரிகிறார். பக்கத்து வீட்டில் புதிதாய் குடிவரும் அழகான அமலாபால் குடும்பம். தனுஷின் ஏதோ ஒன்று அமலாபாலை கவர இரண்டுபேரும் லவ்வுகிறார்கள். அப்படி லவ்வும்போது தனுஷின் அம்மாவிடமிருந்து போன் வர இரண்டு நாளுக்கு மேல் சிறிய பிரச்சினையால் அம்மாவிடம் பேசாமல் இருப்பதால் போனை அட்டெண்ட் செய்யாமல் போக மாரட்டைப்பால் இறந்துப்போகிறார் அம்மா சரண்யா.

திடீரென ஏற்ப்பட்ட இழப்பால் குடும்பம் தவித்துப்போக அம்மாவின் உடல் உறுப்பு தானத்தால் பிழைத்த பெண்ணின் அப்பா கன்ஸ்ட்ரக்க்ஷன் துறையில் தனுஷுக்கு வேலை கொடுக்க சில மாதங்களில் தனுஷ் வேலையில் மிளிர அவருக்கென்று கவர்ன்மெண்ட் பிராஜக்ட் டெண்டரில் கிடைக்க வேலையில் மும்முறமாகிறார். ஆனால் அதை எதிர்ப்பார்த்து ஏமாந்த அடுத்த பில்டர் (இள வில்லன்) தனுஷின் புராஜக்டை முடக்க அவருடன் கூட்டு சேரும் அரசியல்வாதி கிரண் என இரண்டாவது பாதியில் அதை தனுஷ் எப்படி முறியடிக்கிறார் என்பதே கதை.

அதில் இறுதியில் சோஷியல் நெட்வர்க்கிங் சைட் ஃபேஸ்புக் மூலம் இள எஞ்சினியர்களை திரட்டி சக்ஸஸ்ஃபுல்லாக புராஜக்டை முடிக்கிறார். வில்லனையும் சமாதானப்படுத்துகிறார். சரியான நேரத்தில் முகலிவாக்க கட்டிட விபத்தையும் எடிட்டிங்கில் சேர்த்திருப்பது சிறப்பு.

கிளைமாக்ஸுக்கு அரை மணி நேரம் முன் ஜாலியாக நகரும் படம் இறுதியில் கொஞ்சம் சீரியஸாகி சுபமாகிறது. வழக்கமான அம்மா சரண்யா, சீரியஸான அப்பாவாக சமுத்ரகனி, பக்கத்து வீட்டு அமலா பாலின் தமிழ் பட கலாச்சாரத்தை மீறாத வேலைக்குபோகாத பொறுக்கிப்பய்யனை காதலிக்கும் பெண்ணாகவும், இருபது நிமிடங்களே வரும் விவேக் அமைதியாய் பின்னுகிறார், அதே மாதிரி தமிழ் பட நியதிகளை மீறாத அழகான வில்லன் மற்றும் என் நண்பர் முரட்டு வில்லனாக கிரண் என நடித்தவர்கள் அனைவரும் சிறப்பாக செய்திருக்கிறார்கள். நல்லவேளை அம்மாவின் உறுப்புக்களை தானம் பெற்ற பெண்ணும் தனுஷை காதலித்து படம் வழக்கமான முக்கோணக்காதலை காட்டாமல் போனது நல்லது.

கதையில் மைனஸ் எனப்பார்த்தால் அவ்வளவு பெரிய புராஜக்டை வேலைக்கு சேர்ந்து ஆறுமாதமே ஆன தனுஷுக்கு கொடுப்பதும், இரண்டு ஃபுளோர் கட்டிய பிறகு இது என் பிளான் இல்லை என சொல்லி இடிப்பதும், முகனூல் மூலம் வந்தடையும் பல நூறு இள எஞ்சினியர்களைக்கொண்டு சடனாக பிராஜக்டை கட்டமுடியுமா என்பதும், ஒரே மாதிரியான டேன்ஸ் மூவ்மெண்ட், பாடல்களில் தனுஷின் சுமாரான ஆதிக்கம்...கடைசியில் வரும் மொக்கையான சிக்ஸ்பேக் சண்டை...இப்படியான சில மைனஸ்கள்.

இயக்குனர் வேல்ராஜ் தனக்கான வாய்ப்பை நன்றாகவே பயன்படுத்தியிருக்கிறார். வாழ்த்துக்கள்.

இந்தப்படம் நன்றாக ஓடுவதற்க்கு காரணம் படித்துவிட்டு வேலை கிடைக்காத தமிழ்நாட்டு எஞ்சினியர்கள்தான் என நினைக்கிறேன். வீட்டில் வெட்டியாக இருப்பதால் அவர்களுக்கான படத்தை வீக் டேய்சிலும் பார்த்து படத்தை நல்லாவே ஓட்டுகிறார்கள் தியேட்டர்களில். தனுஷ் மாதிரியான நல்ல எஞ்சினியர்களை இந்தியா இன்னும் எதிர்ப்பார்க்கிறது.

வேலை யில்லாப்பட்டதாரி - வாய்ப்பு கிடைத்தால் ஜமாய்க்கும் திட்டதாரி!!!