Sunday, September 8, 2013

சொல்லிவிடாதே!!!


சொல்லிவிடாதே!!!

இறுகிப்போன உன் இதயத்திற்க்குள்
கருகிப்போன நம் நினைவுகள்.
பழகிப்போன என் கால்கள்
விலகிப்போன உன் வீதிவரை - தினமும்
கலங்கிப்போய் வந்து நிற்க்கும்!!!

கடற்க்கரை பனி
பூங்காவின் வெறுமை
மத்தியான குளிர்
மாலையின் வெயில்
இரவின் வெளிச்சம் - உன்னால்
பித்தானது என் மனம்!!!

மூன்று முறை வந்துவிட்டேன்
சன்னலோர முகம் இல்லை
மொட்டைமாடி பார்வை இல்லை
உன் வீட்டு தெருவெங்கும் - நீ
விட்டுப்போன வாசம் மட்டும்!!!

என்னை....
ஸ்கூட்டரில் கடந்துப்போன உன் அப்பா
பின் இருக்கையின் உன் இடம் காலியாய்
படபடத்த பாவி என் மனம்
இல்லாத உன்னை இருப்பதாய்
வளையில் தாண்டியபோது - தானாய்
வளையும் என் கழுத்து!!!

இனி...
எப்போதாவது சந்திக்க கூடும்
நீ உன் கணவன் குழந்தையுடன்
நான் மட்டும் தனி மரமாய்
தயவு செய்து சொல்லிவிடாதே...
உன் குழந்தைக்கு என் பெயர் வைத்ததாய்
என்னையே மறந்த உனக்கு - வீணாய்
என் பெயர் இனி எதற்க்கு???

No comments:

Post a Comment