Monday, August 19, 2013

தலைவா - திரைப்பட விமர்சனம்



தலைவா - திரைப்பட விமர்சனம்

முகநூலில் தலைவா படத்தையும் அடுத்து மொத்தமாக விஜயையும் மைனஸ் கமெண்டுகளால் புரட்டி போட்ட புரட்சியாளர்களின் ஸ்டேட்டஸ்களின் எண்ணிக்கைகளால் எந்த வித எதிர்ப்பார்ப்பும் இன்றிதான் படத்தை பார்த்தேன்.

இப்போதுதான் புரிகின்றது அவர்கள் அத்தனை பேரும் அஜித்தின் ரசிகர்களாகவும் (அவங்க ரெண்டுபேரும் நல்லாத்தான் இருக்காங்க), அம்மாவின் அடிபொடிகளாகவும் இருக்கிறார்கள் என்று. ஆனால் பாவம் அவர்களுக்கு தெரியாது இந்த படம் தமிழ்நாட்டில் வெளியானால்  நல்ல வரவேற்ப்பு கட்டாயம் இருக்கும் என்று.

படத்தை தமிழ் நாட்டில் வெளியிட செய்யாததற்க்கு படத்தின் மூன்று வசனங்கள்....

1. நம்ம ஊர் அரசியலில் சேர எல்லா அம்சமும் வந்துருச்சு உனக்கு என்று விஜயை பார்த்து சந்தானம் சொல்வது.

2. தலைவன் பட்டம் நம்மள தேடி வர்ர விஷயம்...நாமளா தேடிப்போறதில்லை.

3. கொஞ்சம் விட்டா இன்னும் நல்லா வருவான் - வில்லன் விஜயை பார்த்து சொல்வது.

இன்னும் நிறைய இருந்தாலும் இது யாருக்கோ புளியை கரைத்திருக்கின்றது என்பது நிஜம்.

அப்படியென்றும் மோசமான கதையோ அல்லது போரடிக்கும் படமோ அல்ல என்பதுதான் நிஜம். இவர்கள் சொல்வது மாதிரி நாயகன், தளபதி, தேவர்மகன் போன்ற படங்களின் சாயல்கள் இல்லை (அப்பரண்டிஸ்களா இந்த படங்களே வெளிநாட்டு படங்களின் காப்பிதானேபா!!!). மும்பை தமிழர் வாழும் பகுதி தாதாவையோ அல்லது மக்களுக்காக தலைவனாகும் ஒருவனை பற்றிய கதையை சொன்னால் அது கட்டாயம் நாயகனின் வேலுநாயக்கரைத்தான் நம் கண் முன் நிறுத்தும் அல்லது பால் தாக்கரேயை ஞாபகப்படுத்தும். அதற்க்காக முதல் 20 நிமிடங்கள் வரும் சத்யராஜின் காட்சிகளையும், அதை தொடர்ந்து விஜயின் காட்சிகளை அந்த படங்களின் காப்பி என்றால் எப்படி???

அப்படியெனில் ரவுடிகள் எல்லோரும் கொலை செய்கிறார்கள், கஷ்டப்படுத்துகிறார்கள், கற்பழிக்கிறார்கள் அதற்க்காக ரவுடிகள் வந்தால் அதை மற்றொரு ரவுடிகளின் படத்தோடு கம்பேர் செய்வது லூசுத்தனம்.

சரி கதைக்கு வருவோம்....

நாசர் மும்பை தமிழர் பகுதியின் தலைவன். ஒரு கட்டத்தில் அவர் சாகும்போது தனக்கு அடுத்த நிலையில் இருக்கும் சத்யராஜிடம் தனது மகனை ஒப்படைத்துவிட்டு இறக்கிறார். சத்யராஜ் தலைவனாகவேண்டிய கட்டாயம், நாசரை கொன்ற இன்னொரு தாதாவின் கதையை  முடித்து அவரின் மகனை கொல்லாமல் விடுகிறார் பின்னர் கொல்லாமல் விட்ட வில்லனின் மகனால் தனது மனைவியையும் பறிகொடுக்கிறார்...இதனால் தன் மகனையும், நாசரின் மகனையும் ஆஸ்திரேலியாவில் யாருக்கும் தெரியாமல் வளர்க்கிறார். விஜய் சந்தானம் ஆஸ்திரேலியாவில் நடன டீம் வைத்து கூடவே வாட்டர் பிசினஸும் செய்கிறார்கள். விஜயிடம் நடனம் கற்க வரும் அமலாபாலை காதலிக்க தனது அப்பாவுக்கு தெரியாமல் அமலாபாலின் அப்பா சுரேஷின் கட்டாயத்தால் மும்பைக்கு வருகிறார்கள். இங்கே யாரும் எதிர்ப்பார்க்காத ஒரு முதல் டிவிஸ்ட்.... சத்யராஜ் சிறை செல்ல அந்த ஜீப்பும் வில்லனின் சதியால் வெடிக்க அவரது மகன் தலைவனாகிறான்...பின்னர் நடக்கும் கதைதான் இரண்டாவது பாதி "தலைவா".

முக்கியமாக படத்தில் வரும் இரண்டு டுவிஸ்ட்டுகள் யாரும் எதிர்ப்பார்க்காதது, அதற்க்காக இயக்குனர் விஜயை பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. இரண்டாவது பாதியின் முற்பகுதிகளில் கொஞ்சம் மெதுவாக கதை நகர்ந்தாலும் ஆங்காங்கே வரும் சந்தானத்தின் நகைச்சுவை நம்மை ரிலாக்ஸ் செய்கிறது. வேறு என்ன செய்ய மும்பை தலைவனை பற்றி கதை சொன்னால் நாயகன் சாயல்தான் வரும்...காரணம் அது இயக்குனரின் திறமையின்மை அல்ல....தலைவன்கள் போலீஸ் செய்யாததை செய்பவர்கள், மக்களுக்கு உதவி செய்பவர்கள், சில நேரங்களில் சட்டத்தை கையெலெடுப்பவர்கள் கடைசியுல் எட்டப்பன்களால் சாகடிக்கப்படுவார்கள் இதை விடுத்து வித்தியாசம் காட்ட முடியாது என்பதால் அதே பாணியில் பயணித்து இருக்கிறார் இயக்குனர் விஜய்.

தலைவா....தளபதியின் நடிப்பில் எதார்த்தம் அதிகம், மிகவும் கஷ்டப்படாமல் நடித்திருக்கிறார். முன் பாதியில் அமலாபாலுடம் ஆடும் டான்ஸிலும், பின்னர் காதலிலும். ஜாலியான விஜய் பின்பாதியில் சீரியஸ் ஆகி விடுகிறார். பின் பாதியில் கொஞ்சம் காஸ்ட்டியூம் மாற்றியிருக்கலாம்...அவ்வளவாக கதையோடு ஒட்டவில்லை.

சந்தானம் காமெடிகள் அவ்வளவாக இல்லையென்றாலும் சந்தானம் வரும் இடங்களில் சிரிக்காமல் விட்டதில்லை. அமலா பாலை காதலித்து பல்பு வாங்குவதிலும் விஜயை கிண்டலடித்து அவரின் டான்ஸ் மூவ்மெண்ட் காட்டுவதிலும் நக்கலும் நையாண்டியும் அதே.....ஆனால் சித்தார்த்துக்கு லவ் ஐடியா சொல்லும் "மோக்கியா" இந்த படத்தில் விஜயிடம் லவ் ஐடியா கேட்பது கொஞ்சம் ஓவர்.

சத்யராஜ் பால் தாக்கரேயை நினைவூட்டினாலும் அவரின் நடிப்பு சூப்பர். கொஞ்ச நேரம் வந்தாலும் கம்பீரமாய் தெரிகிறார்.

அமலாபால்....அழகான காதலி திடீரென்று போலீஸ் அவதாரம் எடுத்து படத்தில் முக்கிய திருப்பத்தை தருகிறார். கடைசியில் விஜய்க்கு பல வகையில் ஒத்தாசையாக இருந்து தலைவனை தயாராக்குவது படத்துக்கு பலம்.

முக்கிய வேடத்தில் பொன்வண்ணன். கடைசி நேரத்து அதிர்ச்சிக்கும் படத்தின் இறுதி பரபரப்புக்கும் வலுசேர்க்கிறார்.

வழக்கம் போல் வில்லன்...இந்திக்காரர் கர்ஜிக்கிறார், செத்துப்போகிறார்....

படத்தில் இன்னும் ஏகப்பட்ட நடிகர்கள்....அவர்களுக்கும் பாராட்டுக்கள்.

சரி மைனஸ்களை பார்ப்போமா???

நாசரின் வேடத்தில் இருக்கும் ஓட்டை

சத்யராஜை கொல்லவந்தவர்கள் சத்யராஜின் மனைவி குறுக்கே பாய அவளை கொன்றுவிட்டு துப்பாக்கிகளில் தோட்டாக்கள் இருந்தும் சத்யராஜை கொல்லாமல் போகிறார்கள்....அது ஏன் என்று புரியவில்லை....ஒரு வேளை தமிழ் திரைப்பட நியதியாய் இருக்குமோ???

மிகப்பெரிய தலைவனான சத்யராஜின் மனைவியின் திதியின் போது திதி செய்யும் சாமி கேட்பார் "பிண்டம் வைக்க இறந்தவங்களோட பையன் இருந்தா வர்ச்சொல்லுங்கோ"...தேவையில்லாத வசனம் இது!!! அந்த ஏரியாவின் தலைவனான சத்யராஜுக்கு வருடா வருடம் திதி செய்யும் அந்த ஏரியா சாமிக்கு தெரியாததா என்ன?

அமலாபாலின் பின்னாடி சுற்றும் வயதானவர்களை காட்டி வயதானவர்களையும், பெருசுகளையும் கேவலப்படுத்துகிறார்கள். வெளிநாட்டு வாழ் பெருசுகளையும் அசிங்கப்படுத்துகிறார்கள்.

விஜயின் அப்பா ஒரு மிகப்பெரிய தாதா என்பது விஜய்க்கே தெரியாதாம்....ஏன் சார் ஆஸ்திரேலியாவில் தமிழ் பேப்பர் கிடைக்காதா அல்லது இண்ட்டர்னெட் வசதிகள் இல்லையா??? தலைவா விஜய் அந்த அளவுக்கு கரண்ட் நியூஸ் அப்டேட் இல்லாதவரா???

அண்ணா சத்யராஜுக்கு எதிராக ஒரே இரவில் போலீஸ் கட்சி மாறுவது அபத்தம்.

பாடல்கள் அவ்வளவாக படத்தின் வெற்றிக்கு உதவவில்லை. இன்னும் கொஞ்சம் பெட்டராக இருந்திருக்கலாம்.

படத்தில் ஆங்காங்கே முன்னர் வந்த பல படங்களின் சாயல்.

தாதாக்களின் படங்களில் வரும் அதே லஞ்சம் வாங்கும் மொக்கை போலீஸ். சட்டத்தை போலீஸ் இந்த படத்திலும் கழட்டி எறிந்திருக்கிறார்கள்.


பிளஸ் :

எதிர்ப்பாராத பல திருப்பங்கள்.

விஜய் மற்றும் சந்தானம் கூட்டணி.

சத்யராஜ் மற்றும் பொன்வண்ணன்.

அதிக அரசியல் நெடி இல்லாதது படத்துக்கு பிளஸ்.

பன்ச்:

விஜய் எந்த படம் நடித்தாலும் சிலருக்கு அது புடிக்காது அது தெரிஞ்ச விஷயம். ஆனா அவர்களில் சிலர் தங்களின் முகனூல் லைக்குகளுக்காக விஜயை கலாய்ப்பது தேவையற்றது. தலைவா விஜயின் மோசமான படமும் அல்ல, மிகச்சிறந்த படமும் அல்ல. ஏமாற்றாத ஒரு எண்ட்டடெய்னர்!!!

தலைவா - இன்னும் கொஞ்சம் வருடங்கள் காத்திருந்தால் தலைவன் ஆக வாய்ப்புண்டு


மாலத்தீவு எனும் நீலத்தீவு - பயண கட்டுரை!!!



மாலத்தீவு எனும் நீலத்தீவு - பயண கட்டுரை!!!

திடீர் பயணம்...சட்டென்று அமைந்ததால் தவிர்க்க முடியாமல் போக வேண்டிய சூழ்நிலை. கிளம்பி வந்துவிட்டேன். முதலில் சென்னையிலிருந்து இலங்கை கொழும்புவிற்க்கு பயணம். ஏர் இந்தியா, கிங் ஃபிஷரை விட மிக சிறந்த கவனிக்கப்படவேண்டிய விமான சேவை. குறைந்த கட்டணத்தில் நிறைவான பயணம். முக்கியமாய் அவர்களின் விருந்தோம்பல் அதுவும் சாப்பாட்டை சொல்லியே ஆகவேண்டும்.

சூடான சாதத்துடன் கத்திரிக்காய் பொரியல் செய்து நம்மை அசத்தினார்கள். ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் தமிழையும் குழைத்து பேசியது அழகோ அழகு. ஒன்றரை மணி நேர பயணத்தில் கொழும்பு வந்தடைந்தவுடன் ஒரு முக்கால் மணிநேர காத்திருப்புக்குப்பின் மாலத்தீவுக்கு சிறிய விமானத்தில் பயணம் அதே இலங்கை விமான நிறுவனம்தான்.

மறுபடியும் சாப்பாடு இந்தமுறை கிச்சடி. சுவைக்கு பஞ்சமில்லை. அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் மாலத்தீவின் அருகே வர சன்னல் ஓரத்து இருக்கை என்பதால் கீழே பச்சை நிற நீரில் நுரைகள் தள்ளும் நீல நிறத்தீவுகள் ஆங்காங்கே கடலில் மிதக்கும் சொற்க பூமிகள். மேலிருந்து பார்ப்பது ஆனந்தம். அலைகள் குறைவான கடலும் அதில் மிதக்கும் கப்பல்களாய் தீவுகள். கிட்டத்தட்ட மாலத்தீவில் மட்டும் சுமார் இரண்டு ஆயிரத்துக்கு மேற்ப்பட்ட தீவுகள் இருப்பதாய் சொன்னார்கள். அதில் 350 கொஞ்சம் பெரிய தீவுகள் அடக்கம். கிட்டத்தட்ட பல தீவுகளில் வெறும் ரெசார்ட்ஸ் மற்றும் நட்சத்திர பிதக்கும் வாட்டர் ஹோட்டல்கள் மட்டும்தான் இருக்குமாம். அங்கு இந்தியா, இலங்கை, வங்காள தேசம், பாகிஸ்தான் மற்றும் மாலத்தீவைச்சேர்ந்த வேலையாட்கள் எல்லா நிலையிலும் இருப்பார்கள். அந்தந்த தீவுகளுக்கு செல்ல வாட்டர் ஜெட் விமானங்களும் (தண்ணீரில் தரை இறங்கும்), சொகுசு கப்பல்களும் செல்லும். அங்கிருக்கும் பணியாளர்களுக்கு வருடம் ஒரு முறை ஒரு மாத விடுமுறையும், நல்ல சம்பளமும் கிடைக்கும். ஆனால் ஒரு வருடம் அந்த தீவுக்குள் மட்டுமே இருக்க முடியும்.



சரி மாலத்தீவின் தலைநகரான மாலி வந்துவிட்டது. ஆவலாய் இறங்கினேன். சிறிய விமான நிலையம். எல்லா செக்கிங்களை முடித்துவிட்டு வெளியே வந்தால் இருபதடி தூரத்தில் கடல். விமான நிலையமே ஒரு குட்டி தீவு என்பதால் அங்கிருந்து மாலி நகருக்கு (இரண்டாவது பெரிய நகரம்- மற்றும் தலைநகரம்) சிறிர ரக கப்பலில் அனைவரையும் ஏற்றிக்கொள்கிறார்கள். ஒரு பத்து நிமிட பயணத்தில் மாலி.

அதற்க்குள் இருட்டி விட்டதால் இரவின் ஒளியில் மாலித்தீவு ஜொலித்தது ரம்மியம். எனக்காக தயாராய் இருந்தது ஹோட்டல் அறை. அசதியில் உறங்கிப்போனேன்.

அடுத்த இரண்டு நாட்களில் மாலியை சுற்றியதில் சில தகவல்கள் உங்களுக்காக....பயணம் வருபவர்களுக்கு உதவும் என்பதால்...

பொதுவாக ஒரு பத்து அல்லது பதினைந்து கிலோமீட்டருக்குள் அடங்கிவிடுகிறது மாலி. அழகான கடர்கரை காஸ்ட்லியான போட்டுகள்...வித்தியாசமான வாழ்க்கை சூழல். மிதமான வெப்பம் அவ்வப்போது திடீரென மழை பெய்யும் சூழ்னிலை.

தயவு செய்து மது பானங்களையோ, இலங்கையில் வாங்கும் ஆல்கஹால் பாட்டில்களையோ எடுத்து வரவேண்டாம். இங்கு அது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

எல்லாமே குறுகிய ரோடுகள் அதனால் தெருக்கள் கொஞ்சம் கூட்டமானதாகவே இருக்கும். சந்துகள் அதிகம் என்பதால் நமக்கு ரோடுகள் மறக்க வாய்ப்புண்டு.

முக்கியமாய் கவனித்தது மாலியில் கடைகளில் ஷட்டர்களோ இரும்பு கதவுகளோ இல்லை. கண்ணாடி கதவுகளில் சாதாரண பூட்டுகள்தான் இரவு வேளையிலும்.எப்போதும் காவலர்கள் ரோந்துகள் இருப்பதால் கொஞ்சம் பாதுகாப்பானதாகவே இருக்கின்றது.



வியாபாரம் செய்பவர்கள் அடிக்கடி நமாஸ் செய்ய கடையில் "குளோஸ்ட்" போர்டுகளை தொங்க விடுகிறார்கள்.

அடுத்து மிக மிக்கியமான விஷயம் இங்கே வியாபார ஓனர்கள் மாலித்தீவு மக்கள் மட்டுமே. வேறு நாட்டிலிருந்து வந்தவர்கள் இங்கே வியாபாரம் தொடங்க முடியாது ஆனால் வேலையாட்களாக இருக்கலாம். உண்மையிலேயே இது ஒரு சிறந்த ரூல்.

சாப்பாடு நான்வெஜ் அதிகம் முக்கியமாய் மீன்கள். காய்கறிகள், பழங்கள், பண்டங்கள் என கிட்டத்தட்ட மீன்களை தவிற எல்லாவற்றையும் இந்தியா, இலங்கையிலிருந்து மற்றும் சில முஸ்லீம் நாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்வதால் விலை கொஞ்சம் கூடுதல். ஆனாலும் பெட்ரோல், டீசல் விலை மிக குறைவே.

விஜிடேரியன் மக்களுக்கு (என்னய மாதிரி) தால், ரோட்டி, சாதம், சால் என்கிற சாம்பார் கிடைக்கிறது. எல்லா சாப்பாட்டிலும் கூடவே உடைத்த அப்பளங்களைத்தருகிறார்கள். பிரியாணிகளி அதிகமாக முந்திரி பழம் சேர்த்து சுவீட்டாய் தருகிறார்கள்.

பொதுவாக அறிமுகம் இல்லாத இடங்களிலும் கூட்டம் இல்லாத இருட்டான கடல் பகுதிகளுக்கு செல்லாமல் இருப்பது நல்லது. திருட்டுகள் அங்கே நடக்க வாய்ப்புண்டு.

ஆண்கள் சுருள் முடிகளுடனும், எப்போதும் கையில் சிகரெட்டுடனும் கொஞ்சம் பயமுறுத்தும் தோற்றத்தில் இருக்கிறார்கள். பெண்கள் தலையில் துப்பட்டா மாதிரி துணியை வித்தியாசமாக சுற்றி ஷர்ட் பேண்ட் போட்டிருப்பார்கள் அழகானவர்களும் கூட.



பொதுவாக ஆங்கிலம் எல்லோரும் பேசுவதால் மொழி பிரச்சனை இருக்காது. நிறைய மலையாளி பெண்களை பார்க்கலாம். ஆனால் உதவி ஏதும் செய்ய மாட்டார்கள். சந்தேகங்கள் கேட்பின் பட்டும் படாமல் பதில் சொல்லுவார்கள்.

கிட்டத்தட்ட 100 சதம் பணம் வெளிநாட்டு டாலரில் வருவதால் கொஞ்சம் பணக்காரத்தனம் தெரிகின்றது. அதுவும் சீனக்காரர்களின் பங்களிப்பு சுற்றுலாத்துறைக்கு பெரிய உதவியாக இருக்கின்றது. சீனர்களின் முக்கிய சுற்றுலா இடங்களில் மாலி மிக முக்கிய ஒன்று.

மொட்டைமாடிகள் கிடையாது. கட்டாயம் கூரை வைத்து மூடவேண்டும் என்பது அரசின் கட்டளை. அதே மாதிரி தண்ணீர் வீடுகளில் டேங்குகள் இல்லை பொது குழாய் மூலம் எல்லா வீடுகளுக்கும் தண்ணீர் ஒரேமாதிரியான சப்ளைதான்.

அழகழகான வலம்புரி சங்குகள், கடற் பாசிகள், அறிய பல கடல் பொருட்கள் இங்கே குறைவான விலையில். கடல் நீர் சுத்தமாக கீழிருக்கும் நிலம் தெரிவது சூப்பர்.

இந்தியா போன்ற மிகப்பெரிய இடங்களில் இருந்து வருபவர்களுக்கு மாலி ஒரு ஒரு மினியேச்சராகத்தான் தெரியும். மிதமான வெப்பம், அதிக மழை, குளிர் அவ்வளவாக இல்லாத நாடு.

வெள்ளிகிழமைகளில் 80 சதம் கடைகள் திறந்தைருக்க மாட்டார்கள். இத்தனை கேரள மக்கள் இருந்தும் ஒரு நாயர் டீ கடை இல்லை என்பது சோகம். அதுவும் தோசை, இட்லி....ம்ம்ம்ம்ம்...பார்க்கவே முடியாது!!! ஒரே ஒரு ஆத்மா பாலஸில் கிடைக்க வாய்ப்பிருக்கு.

குற்றங்கள் செய்தால் கடுமையாக தண்டனைகள் உண்டு. அதிக சத்தம் எழுப்பினாலோ, சப்தமாக டிவி பார்த்தாலோ போலீஸ் வந்து பிடித்துக்கொண்டு போகும்.

அப்பாடா அழகழகான குட்டி கார்கள் வீதியெங்கும். எல்லாமே மலேசிய இறக்குமதிகள். நிசான் மற்றும் டொயோடா கார்கள் அதிகம். குப்பைகள் அவ்வளவாக இல்லை.

மாலியில் பூனைகள் தவிற வேறு எந்த விலங்குகளையும் காணமுடியாது. மரங்களும் குறைவுதான்.

மாலியில் எங்கு சொல்ல வேண்டுமானாலும் டாக்ஸி கிடைக்கின்றது. 20 ருபியாவுக்கு ஒரு ரவுண்ட் அடிக்கலாம் மாலியை ஒருமுறை.

நான்கு பேர் கொண்ட குடும்பம் ஒரு வாரம் தங்கி சுற்றிப்பார்க்க விமான கட்டணம் உட்பட கிட்டத்தட்ட இந்திய பணத்தில் 1,00,000 செலவாகும். இந்திய பணம் 3.6 ரூபாய்க்கு மாலியின் 1 ருபியா கிடைக்கின்றது.

உங்களின் அடுத்த பட்ஜெட்டில் மாலி பயணம் இருக்க வாழ்த்துக்கள்!!!