Wednesday, February 29, 2012

முப்பொழுதும் உன் கற்பனைகள் - விமர்சனம்.




 முப்பொழுதும் உன் கற்பனைகள் - விமர்சனம்.

வித்தியாசமான கொலைவெறி காதலை சொல்ல நினைத்திருக்கிறார் இயக்குனர் மற்றும் தயாரிப்பாளர் எல்ராட் குமார். கொஞ்சம் யோசித்து பார்த்தால் செல்வராகவனின் 7 ஜி ரெயின்போ காலனியின் இரண்டாவது பாகம்தான் இந்த படம். கொஞ்சம் தவறியிருந்தாலும் படம் குழப்பங்களின் குவியலாய் போயிருக்கும், நல்ல வேளை இயக்குனர் கதையின் ஓட்டத்தை தனது திறமையான திரைக்கதையால் குழப்பங்களை குறைத்திருக்கிறார்.

படம் விளம்பரத்திற்க்காக கோடிகளை கொட்டியவர்கள் கொஞ்சம் கதையிலும் வித்தியாசத்தை காட்டியிருக்கலாம். புதுமையான கதை என நினைத்து புதுமையாக சொன்ன விதம் எடுபடவில்லை என்பது உண்மை. கேட்பதற்க்கு நன்றாக இருக்கும் கதை எடுக்கபட்ட விதத்தில் நன்றாக உதை வாங்கியிருக்கிறது.

அம்மாவின் தீவிர அன்பில் வளர்க்கப்பட்ட அப்பா இல்லாத கதாநாயகனான அதர்வா ஐடி கம்பெனியில் வேலைக்கு செல்கிறார். சென்னையிலிருந்து புராஜக்ட் விஷயமாக பெங்களூர் அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும் அமலா பாலுடன் இணைந்து பிராஜக்ட் செய்கிறார். அம்மாவின் அன்பை போலவே கிடைக்கும் அமலா பாலின் அன்பில் மயங்கும் அதர்வா காதலிக்க தொடங்குகிறார். திடீரென்று பெரிய இடத்து வில்லன்களால் தாக்கப்படும் அதர்வா சுயநினைவை இழக்கிறார். அமலாபால் அமெரிக்க சென்றுவிட அவள் தன்னுடன் இருப்பதாக நினைத்து வாயில் நுழையாத பெயர் கொண்ட நோயில் வாடும் அதர்வா, அமலா பாலை மீண்டும் சந்தித்தாரா இல்லையா என விளக்கும் இரண்டாவது பாதிதான் மீதிக்கதை.

அதர்வா ஐடி கம்பெனியில் வேலைசெய்யும் மார்டன் பையனாக வலம்வருகிறார். நடிப்பில் அப்படியொன்றும் ஸ்கோர் செய்யவில்லை எனினும் சண்டை காட்சிகளில் பின்னுகிறார். இன்னும் கூட நடிப்பில் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம்.

அமலா பால் எல்லாரையும் கட்டி பிடிக்கிறார், அதர்வாவுடன் நெருக்கமாய் நடிக்கிறார், மற்றபடி சொல்லும்படியாக ஒன்றும் இல்லை.

ஃபிளாஷ்பேக்கில் சொல்லும் கதை கொஞ்சம் புதுமை. அதர்வாவின் அம்மாவாக வருபவர் கனகச்சிதம்.

அய்யோ பாவம்....நாசர் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். ஆனாலும் அய்யர் வேடத்தில் நாசர் ஏ ஒன்.

டாக்டராக வரும் ஜெயப்பிரகாஷ் இரண்டாவது பாதியில் படமுழுக்க வருகிறார். நிறைவாய் செய்திருக்கிறார். 

அமெரிக்க வில்லன்கள் இந்திய ரோடுகளில் பெரிய பெரிய வண்டிகளை ஓட்டுகிறார்கள். பட்ட பகலில் கார்களை நொறுக்குகிறார்கள். லாஜிக் உதைக்கிறதே டைரக்டர் சார்!

விழுந்து விழுந்து காதலிக்கும் அதர்வாவின் காதல் கடைசிவரை நம் மனதில் ஒட்டவில்லை. அதர்வாவை காதலிக்காத அமலா பாலும் அதர்வாவிடம் மனைவியை விட நெருக்கமாய் இருக்கிறார்.

கலர்ஃபுல்லான படத்தில் பாடல்கள் மனதில் நிற்கவில்லை. பெங்களூரின் அழகு கேமரா பார்வையிம் இன்னும் அழகாய் இருக்கிறது.

நிஜத்தில் நடக்காத கதையை திரையில் காட்டியதை கொஞ்சம் ரசிக்கலாம்.

மொத்தத்தில் முப்பொழுதும் உன் கற்பனைகள் - கற்பனைக்கு எட்டாத கனவுகள்! 



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Muppozuthum Un Karpanikal - movie review.

Director cum part time producer tried to say something new diehard love story, If you think for while you can knew that this story seems to be the second part of the selvaragavan's "7G Rainbow colony". If he would have missed this script this film would have full of confusions. But certainly director have scored with his good screen play and reduce the confusions a bit.

Producers spent crores of money for the promotion but he could have given importance to the story. It sounds good to hear but not suitable to watch on screen.

Hero Atharvaa who works in an IT company who has no father grows with the mother’s affection. Atharva goes to Bengaluru for a project, enters the Heroine Amala Paul she works with Bengaluru branch both joined together to finish the project. Atharva cherished the mother's love from Amala and he is started to fall in love. Suddenly villain’s enters and attacks Atharva he lost in consciousness. Thinking that Amala Paul is with him blabbering some think that have rare disease but Amala has been to America for her marriage. Will he meet Amala Paul again or not? Second half will give you the answer.

Atharva is a modern guy who works for IT Company. He doesn’t score much in acting but he scores in action sequences. He should have concentrated much in acting.

Amala hugs everyone, acts close to Atharva nothing else to say.
Flashback story is different one. And the mother’s character suits well for the story.

Oh God....Naser the perfectionist is not been utilized properly But he have done his small roll perfectly.
Jayaprakash as Doctor who shares screen space in second half, scores well.

American Villon’s who drives big vehicles in Indian roads, and crushing cars! There is no logic.
Atharva who loves Amala deeply till the end but this love does not touch our heart.

Music has not scored much in this colorful movie. Bengaluru's beauty well shown.

The story will not happen in reality but in screen we can enjoy bit.

Totally Muppozuthum Un Karppanaigal - Unimaginable dreams.


Sunday, February 26, 2012

தமிழ்நாட்டு மின்சாரமும் தலைவலிக்கும் பின்சோகமும்.



தமிழ்நாட்டு  மின்சாரமும் தலைவலிக்கும் பின்சோகமும்.

இந்தக் கட்டுரை எழுதும்போது மூன்றுமுறை மின்சாரம் கட் ஆனது. ஆனாலும் எப்படியாவது எழுத வேண்டும் என முடிவெடுத்தேன்.

என்ன தலைபோற பிரச்சனை என்கிறீர்களா?

மின்சாரமும் சம்சாரமும் ஒன்றுதான், அடிக்கடி கோபித்துகொண்டு ஓடிவிடுகிறார்கள். சம்சார பிரச்சனை பேசினால் தீரும். இந்த மின்சார பிரச்சனை லேசில் தீராது.

ஆழ்ந்து யோசித்தால் மின்சாரம் இப்போதைக்கு ஒரு பிரச்சனையே அல்ல(என்ன ஷாக் ஆய்ட்டீங்களா?)
அமாம் உண்மைதான்.

இஸ்திரி கரிப்பெட்டிகள் ஆயர்ன் பாக்ஸ் ஆனது, மண் சட்டிகள் எலக்ட்ரிக் ரைஸ் குக்கரானது, வெள்ளாவி துணிகள் வாஷிங் மெஷினானது,தென்றல் பாய்ந்த படுக்கை அறைகள் ஏசி குளிர்பாய்ந்தது...இப்போது குத்துதே குடையுதேன்னா எப்படி?

தொடர்ந்து படியுங்கள் ஷாக் அடிக்கும் பல விஷயங்களை சொல்கிறேன்.

கடந்த மூன்று, நான்கு  வருடங்களாக மட்டும் ஏன் இந்த மின்சார பிரச்சனை.

புரியும்படி சொல்கிறேன்....தமிழ்நாட்டுக்கு 100 யூனிட் மின்சாரம் வேண்டும் என வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

சுமார் 45 சதவீதம் தமிழ்நாட்டில் தயாரிக்கப்படுகிறது, 25 சதவீதம் மத்திய அரசு தருகிறது, 20 சதவீதம் வெளி மார்க்கெட்டிலிருந்து வாங்கப்படுகிறது. 10 சதவீதம் பற்றாக்குறை நிலவுவதாக சொல்லப்படுகிறது.

ஏன் இந்த பற்றாக்குறை.

1. பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு கொடுக்கப்படும் இலவச மற்றும் குறைந்த கட்டண மின்சாரம்.

2. திரை அரங்குகள், மல்டிஃபிளக்ஸ் அரங்குகள், அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் அரசு விழாக்களில் வீணாக்கப்படும் மின்சாரம்.

3. விவசாயத்திற்க்காக இலவசமாய் கொடுக்கப்படும் மின்சாரத்தை வீணடிப்பதால் வரும் இழப்பு.

4. பெரிய பெரிய தொழிற்சாலைகளாலும், கிராமத்து மின் கம்பிகளிலும், சிறுதொழில் நிறுவனக்களாலும் திருடப்படுவதால் இழக்கும் மின்சாரம்.

5. மின் தயாரிப்பில் புதுமைக்கு மாறாத பழைய இயந்திரங்களால் ஏற்ப்படும் இழப்பு.



எப்படி தடுப்பது இழப்பை?

1. சரியான சட்டத்தின் மூலம் தண்டனைகள் கடுமையாக்கப்படவேண்டும்.

2. மின் திருட்டை தடுக்க பறக்கும் படை உருவாக்கப்படவேண்டும்.(இப்போது பெருநகரங்களில் மட்டுமே பறக்கும் படை உள்ளது).

3. பழுதாகிப்போன ட்ரான்ஸ்பார்மர்கள், எரியாத தெரு விளக்குகள், பழயதை நீக்கி புதிய ரக இயந்திரங்களை மாற்றவேண்டும்.

4. மின்சாரத்துக்கு பதிலாக மாற்று வழி ஆராய்ச்சிகளை ஊக்குவித்தல் அவசியம். தெருவிளக்குக்கள், கோயில்கள், பொது இடங்களில் சூரிய ஒளி மின்சாரத்தை கட்டாயமாக்கவேண்டும்.

5. இயற்கை மூலம் மின்சாரம் தயாரித்தல்  அதிகப்படுத்த வேண்டும். சூரிய ஒளி மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்துக்கு மானியம் கொடுத்து ஊக்கப்படுத்துதல் அவசியம்.

6. மரங்களை அதிகம் வளர்த்து காற்றோட்டமான வீடுகள் கட்டுவதால் மத்தியான நேரத்து மின்சாரத்தை குறைக்கலாம்.

7. அதிகமான பணத்தை கொடுத்து வெளி சந்தையில் மின்சாரத்தை வாங்குவதை தடுக்க வேண்டும்.

அம்பானி புதிதாய் கட்டிய வீடுக்கு இரண்டு மாதத்தில் சுமார் 7 லட்சம் ரூபாய்க்கு மின்சார பில் கட்டினாராம். அதனால் அவருக்கு 50,000/- ரூபாய் தள்ளுபடி கொடுத்தார்கள் என்று பேப்பரில் படித்ததாய் ஞாபகம். பணம் இருப்பவர்களுக்கு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் மின்சாரம் அளிக்கலாம் என்கிற நிலை மாறி அளவு கட்டுப்பாடுகள் விதிக்க வேண்டும்.

ஆயிரம் கோடிகளுக்கு மேல் பணத்தை கொட்டி கூடங்குளத்தில் மின்சாரம் தயாரிக்க முடியவில்லை. அணு உலை ஆபத்து என்றும், அணு உலை செயல்படவில்லை எனில் தமிழகம் இருளில் மூழ்கும் என இன்னொரு கூட்டமும் புலம்பிக்கொண்டிருக்கின்றன. (உண்மையை சொன்னால் கூடங்குளத்தில் கிடைக்கும் கொஞ்சம் மின்சாரத்தால் தமிழ்நாட்டுக்கு எந்த பயனும் இல்லை என்பது உண்மை நிலை. இப்படி அடிக்கடி மின்சாரத்தை "ஆஃப்" செய்தால் ...கூடங்குள போராட்டம் "ஆஃப்" ஆகும் என்பது அரசின் புது கணக்கு என்பது எத்தனை பேருக்கு தெரியும்!).

மின்சாரத்தை திருடும் மக்கள் திருந்த வேண்டும். வீட்டு உபயோகத்துக்கான மின்சாரத்தை கடைகளுக்கும், பிரவுசிங் செண்டருக்கும், விவசாய மோட்டாருக்கும், சிறு கம்பெனிகளுக்கும் உபயோகப்படுத்துவதை தவிர்க்கவேண்டும்.

ஆளில்லாத வீடுகள், செயல்படாத நிறுவனங்களின் மின் இணைப்புகளை உடனே துண்டிக்க வேண்டும்.

போன ஆட்சியையும், வீணாய் போன அரசியலையும் குற்றம் சொல்வதில் பயனில்லை. படிக்கும் பிள்ளைகள், சிறு தொழிற்சாலைகள், விவசாயிகள் எல்லோரும் இதனல் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். கோடிகளில் நஷ்டத்தை சந்திக்கும் மின்சார வாரியம் திவாலாகாமல் இருந்தால் சரி.

இலவசமாய் கிடைக்கும் லேப்டாப்புக்கும், கிரைண்டர் மிக்சிக்கும் அலையும் மக்களே...அதை பயன்படுத்த மின்சாரத்தை யார் தருவார்?

இதனால் அனைவரும் மின்சாரத்தை சிக்கனமாக பயன் படுத்தி.....சாரி மின்சாரம் போய்விட்டதால் தொடர்ந்து எழுத முடியவில்லை....மன்னிக்....



Thursday, February 23, 2012

என்கவுன்ட்டர் எனும் சுலப வேலை!


என்கவுன்ட்டர் எனும் சுலப வேலை!

நேற்று காலையில் கிடைத்த அதிர்ச்சி, வங்கி கொள்ளையில் ஈடுபட்ட வடநாட்டை சேர்ந்த 5 வாலிபர்கள் சுடப்பட்டனர் என்று.

எனக்குள் எழும் ஆயிரம் கேள்விகள்.

முதலில் என்கவுன்ட்டர் என்றால் என்ன? எப்படிபட்ட தருணங்களில் என் கவுன்ட்டர்கள் நடத்தப்பட வேண்டும்.தமிழ்நாட்டில் குறுகிய காலங்களில் நடைபெறும் பல என் கவுன்ட்டர்கள். ஏன் இந்த அவசர கொலைகள்? உண்மையிலேயே வேறு வழியில்லாமல் இந்த கொலைகள் நடைபெறுகின்றனவா? அல்லது வேண்டுமென்றே கொல்லப்படுகிறார்களா?

ஆராயப்பட வேண்டிய விஷயம்.

எப்போது என்கவுன்ட்டர்கள் நிகழ்த்தப்பட வேண்டும்?

1. தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலைகளில் பொது மக்களின் உயிர்களுக்கு ஆபத்து ஏற்ப்படும் போது நிகழ்த்தலாம்.

2. அரசாங்கத்துக்கு எதிரான காரியங்களில் ஈடுபடுபவர்கள், சற்றே எல்லை மீரும்போது என் கவுன்ட்டர் நிகழ்த்தலாம்.

3. மிகப்பெரிய தீவிரவாதிகள்/குற்றவாளிகள் காவல்துறையை எதிர்த்தோ, ராணுவத்தை எதிர்த்தோ தாக்குதல் நிகழ்த்தும்போது என் கவுன்ட்டர் நிகழலாம்.


 ஆனால் என் கவுன்ட்டர் என்பது தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலையில் வேறு வழியில்லை என்கிற கடைசி தருணத்தில் சரியான காரணத்தை நீதி துறையின் அனுமதிப்பெற்று நிகழ்த்தப்பட வேண்டும்.

என் கவுன்ட்டர் நிகழ்த்துவதற்க்கு இதுமாதிரி பல சட்ட சிக்கல்களை தாண்டி மனித உரிமையை காக்கப்பட வேண்டிய உயிர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்.

இந்த உலகத்தில் யாருடைய உயிரையும் பறிக்க யாருக்கும் உரிமை இல்லை( நம் உயிரை எடுக்க நமக்கே உரிமையில்லை). ஏன் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிக்குக்கூட நிறைய கட்டுபாடுகள் உண்டு.

மரண தண்டனையை பல நாடுகள் மறந்துவிட்ட இந்த நேரத்தில் நம்ம பாரத பூமியில் இப்படிப்பட்ட இரக்கமற்ற நிகழ்வுகள் நிகழ்வது சரியா?

76000 ஆயிரம் கோடிகளை ஏப்பம் விட்டவர்கள், பத்து பெண்களை ஏமாற்றி கல்யாணம் செய்தவர்கள், பல பெண்களை கற்பழித்தவர்கள் மற்றும் நாட்டை காட்டிக்கொடுத்தவர்கள் என பலரும் சுதந்திரமாய் சுற்றிவரும்போது வெறும் சில லட்சங்கள் பறிபோனதற்க்காக இப்படி 5 உயிர்கள் அநியாமாக கொல்லப்பட வேண்டுமா?

கொள்ளையடித்தவர்களை உயிரோடு பிடித்தால் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பணத்தில் 95% வரை கைப்பற்றலாமே!

கொள்ளையடித்தவர்களை உயிரோடு பிடித்தால் கொள்ளைக்கான காரணங்களை ஆராய வாய்ப்பு கிடைக்குமே!

கொள்ளையடித்தவர்களை உயிரோடு பிடித்தால் அவர்கள் முன்னால் ஈடுப்பட்ட கொள்ளைகள் கூட துப்பு துலங்குமே!

கொள்ளையடித்தவர்களை உயிரோடு பிடித்து சரியான தண்டனை கொடுப்பதின் மூலம் அவர்களும் வாழ்க்கையில் திருந்த ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கும் அல்லவா?



5 பேரை கொலை செய்த பின்னரும் மற்ற நால்வர் பற்றி காவல் துறை அதிகாரிகளுக்கே தெரியவில்லை.நால்வரில் ஒருவராவது இந்த குற்றங்களில் ஈடுபடவில்லை என்றால் அவரின் குடும்பத்திற்க்கு காவல் துறை என்ன பதில் சொல்ல போகிறது?

கொள்ளையடிக்கப்பட்ட வங்கிகள் மட்டும் ஒழுங்கா என்ன?

10 ஆயிரம் லோன் வாங்கியவர்களை பாவம் பார்க்காமல் பத்திரிக்கைகளில் போட்டோக்கள் போட்டு மனங்களை மிதித்தவர்கள்.

நடிகர்கர்களுக்கு விளம்பரத்திற்க்காக கோடிகளை கொட்டும் இவர்கள் பல ஆயிறங்கள் செலவில் பாதுகாப்பை செய்ய ஏன் தவறினார்கள்?

சர்வீஸ் முடித்த முன்னாள் ராணுவ வீரர்களுக்கு ஏன் பாதுகாப்பு பணியும் நியாயமான சம்பளமும் கொடுக்க மறந்தார்கள்?

கந்து வட்டிகளை விட கேவலமான வட்டிக்கு விடும் வங்கிகள், வசூல் செய்ய குண்டர்களை வைக்க தெறிந்த வங்கிகள்    பாதுகாபுக்கு தேவையான ஒன்றையுமே செய்ய மறந்தது ஏன்?

இதற்க்காக கொள்ளையடித்தவர்கள் நல்லவர்கள் என்று நான் சொல்லவில்லை. மக்களின் பணத்திற்க்கு பாதுகாப்பு கொடுக்காத வங்கிகளும், கொள்ளையடிக்க தூண்டிய சமூகத்தையும் யார் தண்டிப்பது?

இரண்டு வங்கிகளிலும் கொள்ளையடித்த போது பொம்மை துப்பாக்கிகள் வைத்திருந்ததாக பார்த்தவர்கள் சொன்னார்கள்.
ஆனால் காவல்துறை கொள்ளையர்கள் தங்களை துப்பாக்கியால் சுட்டதாக சொன்னார்கள்.

அக்கம் பக்கத்து வீடுகளில் இருந்தவர்கள் இந்த என் கவுண்ட்டர் நடை பெற்றது இரவு 10.30 மணிக்கு என்கிறார்கள். ஆனால் காவல் துறையோ அதிகாலை 1.30 மணிக்கு நடந்ததாக கூறுகிறார்கள்.

சிறிய சந்துக்குள் உள்ள வீட்டிலிருந்த்து கொள்ளையர்கள் தப்பிக்க வழியேயில்லை என்கிற போது காவல்துறை சற்று நிதானமாக சிந்தித்து செயல் பட்டிருக்கலாம். உயிர்களை அழிக்காமல் கைது செய்திருக்கலாம்.

என் கவுண்ட்டர் செய்யப்பட்ட பின் கொள்ளைக்காரர்களிடமிருந்து எந்த வித பயங்கரமான ஆயுதங்களும் கைப்பற்ற படவில்லை. ஒரே ஒரு டைரியியை தவிர.

அநியாமாக வாலிபர்கள் 5 பேரின் உயிரை எந்த வித முக்கியமான காரணங்கள் இன்றி பறித்தது எந்த விதத்தில் நியாயம்?

அந்த இரவு நேரத்தில் கொள்ளையர்களால் பக்கத்து வீட்டில் இருந்தவர்களுக்கு கூட பிரச்சனைகள் ஏதும் இல்லாத போது இந்த அநியாய சம்பவம் தேவையா?

காவல்துறைக்கு கடமை முடிந்தது. 40 குழுக்களாக இனி தேட வேண்டாம். அரசும் என் கவுண்ட்டர் செய்த அதிகாரிகளுக்கு மார்பில் ஸ்டார் குத்தி பரிசளிப்பார்கள்.

பல உயிர்களை பறித்த அஜ்மல் கசாப், பார்லிமெண்டை கலங்கடித்த அஃப்சல் குரு இவர்களெல்லாம் சுகமாய் இருக்க அவசரமாய் இவர்களை அழித்தது நியாயமா?






கொள்ளையடித்த இளைஞர்களின் குடும்பம் இனி வாழ்நாள் முழுதும் கூனிகுறிகி வாழும். 5 பேரின் மகன் களில் யாராவது வருங்காலத்தில் கொள்ளையனாகவோ, சமூகத்தை மதிக்க மறந்தவனாகவும் வளருவதற்க்கு இந்த சமூகம் காரணமாய் இருக்கப்போகிறது என்பது நிஜம்.

மாடுகளுக்கும், ஆடுகளுக்கும் ஆதரவாய் பேசும் இந்த மக்கள் மனித வதைகளை எதிர்ப்பது எப்போது?


  

Tuesday, February 21, 2012

"காதலில் சொதப்புவது எப்படி" Review



"காதலில் சொதப்புவது எப்படி"

எப்போதாவது சில படங்கள் வித்தியாசமான கதையம்சத்துடன் வருவதுண்டு...சில படங்கள் வித்தியாசமாக கதையே இல்லாமல் வருவதுண்டு. இந்தப் படமும் அப்படித்தான்.

ஆனால்....வித்தியாசமாக சொல்ல நினைத்த இயக்குனர் வித்தியாசமாகவே சொல்லியிருக்கிறார். வித்தியாசம் வெற்றிப்பெற்றதா? பொறுத்திருந்துதான் பார்க்கவேண்டும்.

சில கதைகளை எபிசோடுகளாக எடுக்க முடியும், சில கதைகள் திரைப்படமாக எடுக்க முடியும். ஆனால் பல எபிசோடுகளை இணைத்து ஒரு முழுநீள படத்தை கொடுத்திருக்கிறார் இந்த இயக்குனர்.

நாளைய இயக்குனர்கள் போட்டியில் வெற்றிப்பெற்ற இந்த ஐந்து நிமிட கதை 2 1/2 மணிநேரமாக ஜவ்வுமாதிரி இழுக்கப்பட்டுள்ளது.

கதையே இல்லாமல் என்னதான் இருக்கு இந்தப் படத்தில்?

பெண்களை புரிந்துகொள்வது கஷ்டம்(அதுவும் காதலிப்பது ரொம்ப கஷ்டம்),பெண்களை நம்பாதே என்கிற இரண்டு மிகப்பெரிய தத்துவத்துடன் வெளி வந்திருக்கும் படம்.

இரண்டு காதலர்களுக்குள் ஏற்ப்படும் சண்டையில் ஆரம்பிக்கிறது படம். அப்புறம் குட்டி குட்டி ஃபிளாஸ்பேக், கடைசியில் இருவரும் இணைகிறார்களா என்பதே மீதிக்கதை. இரண்டு வருடங்களில் நடக்கும் கதையாக சொல்லப்பட்டுள்ளது.

இந்த படம் மிகப்பெரிய வெற்றிப்படமாக வரும் என்று நம்பி சித்தார்த்தும், நீரவ் ஷாவும் இணைந்து தயாரித்து இருக்கிறார்கள். ஒரு கல்லூரி வளாகம், இருபது புதுமுக இளைஞர்கள் ஒரு வாரம் பாண்டிச்சேரி டூர் படத்தை மிக குறைந்த செலவில் முடித்தே விட்டார்கள்.

படம் முழுக்க புலம்பிகொண்டே இருக்கிறார் சித்தார்த், காதலியை சமாதானம் செய்வதிலும், கெஞ்சுவதிலுமே நேரம் சரியாய் இருக்கிறது. பக்கம்பக்கமாக வசனங்கள் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார் சித்தார்த்.



அமலா பால் கொஞ்சம் கூட இந்த கதைக்கு ஒத்துவராத முகம். கோபப்படும் இடங்களில் கொஞ்சம் அழகு.
அமலாவின் அப்பாவாக வரும் சுரேஷின் நடிப்பு ஒகே. ஆனால் அவர்களின் கிளைக்கதை மனதில் ஒட்டவில்லை.

பாண்டிச்சேரியில் தண்ணி பார்ட்டியில் நடக்கும் கூத்துகள் ரசிக்கலாம்.

படத்தின் ஒரே ஆறுதல் நீரவ் ஷாவின் கேமரா மற்றும் சுரேஷின் எடிட்டிங்.

தமனின் இசை கேட்கும்படியாக ஒன்றும் இல்லை. தமன் - தெலுங்கில் காட்டும் முக்கியத்துவத்தை தமிழிலும் காட்டுங்க சார். 

முதல்பாதியில் இருக்கும் கதையின் தொய்வு இரண்டாவது பாதியில் இல்லாமல் செய்தது இயக்குனர் பாலாஜியின் திறமை,

இயக்குனர் பாலாஜி 80 சதவீத படத்தை வசனங்களிலேயே எடுத்திருக்கிறார். நல்ல வசனகர்த்தாவாக வருவார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

என்ன ஆனாலும் இந்தக்கதை இளைஞர்களுக்கும் காதலர்களுக்கும் கட்டாயம் பிடிக்கும். காதலர்கள் தியேட்டருக்கு போனால் பேசுவதற்க்கு நிறைய நேரம் கிடைக்கும். A சென்டர் ஆடியன்ஸ்களையும் கவரலாம்.

படத்தை பார்த்து இரண்டு நாட்களாகிவிட்டது. ஆனாலும் இன்னும் என் காதுகளில் சித்தார்த் புலம்பல் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.


ஃபைனல் கமெண்ட் :

காதலில் சொதப்புவது எப்படி - நல்ல கதையை சொதப்பலாம் இப்படி!





"kaathalil sothappuvathu eppadi"

Sometimes few films comes with different story. But few films comes without story.This film lies under second category.

Some stories suitable for episodes, few stories suitable for movies. But this films is taken with combining many episodes together and made full length movie by the director.

This film won the award in “Naalaya iyakkunar” 5 min short film competition, now they drag it to 2 ½ hours full length movie.

Without story what’s rolling in this movie?

Reading the minds of women and to be loved is impossible! Don’t believe in girls these are the two quotes are main knots of this film.

The movie start with two lovers quarreling and after few small small flashbacks, the movie deals whether both gets joined or not. The story happens in two years.

Sidhaarth and Neerav Sha have produced this film with much confident. A college campus, around 20 new artist and one week Pondicherry tour, they completed this film with low budget.

Sidhaarth always blabbering in this movie, getting compromise and begs with the lover. So many pages of dialogue for Sidhaarth in this movie, he always talks much.

Amala paul doesn’t suit for this film. She looks beautiful in some places.
Actor suresh  as Amala Paul’s father acted ok. But their relationship is not touched.

Pondicherry drinks party scenes are enjoyable.

Nirav’s Camera and Suresh’s editing is only satisfied.

Thaman’s music is not up to the expectation. He could have concentrated more in Tamil as he proved in Telugu.

There is lack of speed in the first off, Second off director Balaji showed his talent to overcome the speed of the story.

Director Balaji has handled 80% of the film with dialogues. There is no doubt that he would become a good dialogue writer. 

Whatever happens this film is loved by all youngsters and the lovers. This move only for A center audience.
Almost two days completed watching the film still I am hearing Sidharth’s blabbering in my ears.


Final Comment:

 How to screw up love - Good story can be screwed up like this!

Friday, February 17, 2012

"Dhoni" Movie Review

"தோனி" திரைப்பட விமர்சனம்.



சென்னையில் 9 வது படிக்கும் மாணவன் தனது டீச்சரை கத்தியால் குத்தி கொலை செய்த இந்த நேரத்தில் வந்திருக்கும் சரியான படம் இந்த தோனி.

எப்போதுமே நல்ல படங்களுக்கு உதவிசெய்யும் பிரகாஷ்ராஜ் மற்றும் டூயட் மூவிஸின் அடுத்த படைப்பு இந்த தோனி.
முதன் முறையாக டைரக்டராகவும் தன்னை நிலைநிறுத்தி இருக்கிறார், வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார்.

சமீபகாலமாக இந்திய கல்விமுறையை தாக்கி வந்திருக்கும் மூன்றாவது படம் இது. தாரே ஜமீன் ஃபர், 3 இடியட்ஸ் படங்களை தொடர்ந்து இந்த தோனி.

மற்ற இரண்டு படங்களைவிட இதில் யதார்த்தம் அதிகம்.




கதை :

மனைவியை இழந்து இரண்டு குழந்தைகளின் வளர்ப்புக்காக பாடுபடும் ரிஜிஸ்தார் ஆபீஸில் வேலை செய்யும் அப்பாவி மிடில்கிளாஸ் அப்பா ப்ரகாஷ்ராஜ் (கூடவே ஊறுகாய் தொழில் வேறு). அப்பாவுக்கு மகன் MBA படிக்க வேண்டும், ஆனால் மகனுக்கு தோனி, கிரிக்கெட் என்றால் உயிர். சுட்டுபோட்டாலும் படிப்பு வரவில்லை. வட்டிக்கு பணம் வாங்கி மகனின் படிப்புக்கு செலவழிக்கும் பிரகாஷ்ராஜ் படிப்பு வரவில்லை என்று மகனின் பள்ளியிலிருந்து பிரகாஷ்ராஜை கண்டிக்க கோபப்பட்டு மகனை அடிக்க தவறுதலாய் படாத இடத்தில் பட்டு மகன் உணர்வை இழந்து மயக்கமாகிறான் (கோமா நிலை). பிரகாஷ்ரஜுக்கு மேல் வீட்டு சூழ்நிலை விபச்சாரியும், கந்துவட்டி காரரும் உதவி செய்ய பின்னர் நடக்கும் உணர்ச்சிபூர்வமான இரண்டாவது பாதியே மீதி கதை.

இந்திய கல்விமுறைக்கு இந்த படம் கொடுக்கும் சாட்டையடி வலிமையானது. பந்தய குதிரைகளாகிவிட்ட இந்த சுமைதூக்கும் மாணவர்களின் நிலையை இயக்குனர் நன்றாகவே சொல்லியிருக்கிறார். பள்ளிகள் இதை புரிந்துக்கொள்ளுமா?

அரசு ஊழியர்கள் அரசாங்கத்திற்க்கு எதிராக செயல்பட்டால் ஏற்ப்படும் விபரீதத்தை கடைசி டுவிஸ்ட்டில் சாமார்த்தியமாக சொல்லியிருக்கிறார். ஆனால் இது அரசு ஊழியர்களின் அவலம்.

மிகப்பெரிய பலம் பிரகாஷ்ராஜ். மிடில்கிளாஸ் அப்பாவாக வாழ்ந்திருக்கிறார். இயலாமை அதனால் சமூகத்தின் மீது வரும் கோபம், மொட்டைமாடி அரட்டைகளில் அவரின் நடிப்பு ஏ ஒன்.

சூழ்நிலைகளால் வழிமாறிப்போன விபச்சாரி ராதிகா ஆப்தேயின் நடிப்பு சூப்பர். அப்பப்பா....ராதிகாவின் கண்கள் கவிதை. டைரக்டர்கள் கவனிப்பார்கள் என நினைக்கிறேன்.

கிரிக்கெட் வெறியனாக வரும் ஆகாஷ் நடிப்பு கவனிக்கத்தக்கது.இயல்பாக செய்திருக்கிறார்.

வட்டிக்காரர் முரளி ஷர்மாவின் தெனாவெட்டு நடிப்பும் கடைசியில் தடாலடியாக நல்லவராக மாறுவதும் கொஞ்சம் உறுத்தல்.

சின்ன சின்ன வேடங்களில் பலரின் அனுபவமான நடிப்பு படத்துக்கு பெரிய பலம். பிரபுதேவாவின் ஒரு பாடலுக்கான சிறப்பு தோற்றம் அழகு.

பின்னணி இசையில் சிக்சர் அடித்திருக்கும் இளையராஜா பாடல்களில் அவ்வளவாக ஜொலிக்கவில்லை.

படம் முழுக்க இழையோடும் நகைச்சுவை, குகனின் கேமரா, கிஷோரின் எடிட்டிங்கும் படத்தை தூக்கி நிறுத்தும்.

ஆங்காங்கே சில குறைகள்....

அர்த்தமற்ற தனமாய் காட்டும் அரசாங்க அலுவலகம்.
இரண்டாவது பாதியின் ஆமை வேகம்.
கல்வியை வெறுக்கும் மாணவர்களுக்கு விளையாட்டு ஒன்றுதான் சாப்பாடு போடுமா? கல்விமுறையை சாடும் இந்த படம் அதற்க்கு பதிலாக சரியான தீர்வை சொல்லவில்லை என்பது நிஜம்.
வெறும் 4 சதவீத மக்கள் பார்க்கும் விஜய் டிவியின் ஐந்து நிமிட பேச்சால் இவ்வளவு பிரபலம் கிடைக்குமா? எனக்கு தெரியவில்லை.
அவ்வளவு சுலபமாக முதலமைச்சரை பார்த்து பேசிவிட முடியுமா?

ஃபைனல் கமெண்ட் :

தோனி - கடைசி பந்தில் தேவைப்பட்டது இரண்டு ரன்கள், ஆனால் இந்த தோனி அடித்தது சிக்சர்.







"Dhoni" film review.

9th standard student who have killed his teacher stabbed by a knife, this timely released film have been released in a correct time named Dhoni.

prakaashraaj's duet movies always support the best movies and this venture Dhoni and he has directed himself. He won his first attempt as a director.

Recently this is the third movie regarding the Indian educational systems loops and following Thare zameen par, 3 Idiots.

Compare to other two movies this movie shows its reality.

Story:

Innocent and middle class prakaashraaj is the father of two children working as a clerk in the registrar office who lost his wife and works hard to bring his children to high level in education (doing pickles as side business). Father wants son to do his MBA but son wants to become cricketer like Doni and he dies for cricket. He wants his children to get the best of education. But his son (Aakash) is interested in cricket and is not able to cope with his academics. Things get to a point when his school unceremoniously decides to sack Aakash. Prakaashraj in a fit of rage does something, that has devastating consequences and life isn't the same anymore for him and his kids. It is only now that Prakaashraj realizes that the fault was not with his son but rather with the education system itself. Prakaashraaj was helped by the prostitute and pawn broker in the second off story.

This film as given a big wip hit for the Indian education system. Students are victim as Horse race with loads. And director has elaborated their situations clearly. Will these schools knew this?

Govt officers who work against the government come across wave problems, described in the last twist. And this might be the govt staff's fate.

It is one-man show for Prakash Raj who is brilliant as Subbu as he carries this film completely on his shoulders. He delivers a mature and sensitive performance, adding those little touches that make a difference.

Radhika Apte playing a pivotal character, she acted as prostitute. Rathigaa's eyes like poetry. Will Tamil directors notify this?

Aakash as the young boy is spontaneous, cricket Monomaniac. Done his roll naturally.

murali sharma's assault acting skills and at last he as changing character as a pessimist.

Small small characters and some remarkable acting from the character artist are plus. Prabhudevaa's special appearance for one song is beautiful.

Ilayaraajaa'a as scored sixes in his Background music. But he failed to impress in songs.

The Comedy is moving along with the scenes. Guhan's Camera, Kishore's Editing have taken film to the next level.

There are few loop holes...

The places of Govt office are not worthy in this movie.
Second off moves tortoise speed.
Students who hate education - is it that sports alone will be only the solution? Movie shows about the failure of Indian education system but they have not given proper solution to solve this issue.
Vijay TV watched by only 4% of the people, just by five minutes speech will we get the popularity? i couldn’t understand.
Is that we can meet the CM very easily?

Final Comment:

Dhoni - Two runs needed from the last ball, but the Dhoni struck sixes.

Wednesday, February 15, 2012

"பள்ளி ஆசிரியை கொலை ஒரு அலசல் கட்டுரை"


சமீபத்தில் ஒரு அதிர்ச்சி இந்தியாவையே உலுக்கியது.

பள்ளி வளாகத்தில் ஆசிரியை ஒருவரை 15 வயது மாணவன் சரமாரியாக குத்திகொன்றான் என்பதுதான்.
சம்பவம் என்னவோ மிகக் கொடுமையானதுதான், தவிர்க்கப்பட வேண்டியதும் கூட.

ஆனால் இதில் குற்றத்தைத்தாண்டி உளவியல் பிரச்சனையும் இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன்.





யார் மீது குற்றம்?

மேலோட்டமாக பார்த்தால் மாணவன்தான் மாபெரும் குற்றம் செய்தவன்.ஆனால் இந்தக் குற்றத்தை செய்யத்தூண்டிய சமூகத்தை என்ன சொல்வது?

இந்த சமூகம் அப்பாவியான பெண் ஆசிரியையும், ஆத்திரத்தில் யோசிக்காமல் கொலை செய்த மாணவனுக்கும் என்ன பதில் சொல்ல போகிறது.

முதலில் மாணவர்கள் :

1. ஒரு படத்தை பார்த்து கொலை செய்வதை கற்றுக்கொண்டதாக சொன்னான். படங்களில் நல்ல விஷயமும் கெட்ட விஷயமும் இருக்கத்தான் செய்யும்.ஆனால் அதை எப்படி மாணவர்களும் சிறுவர்களும் அறிந்துக்கொள்வது?
2. சரியான மதிப்பெண்கள் வாங்கவில்லை,படிப்பு வரவில்லை...பள்ளியில் படிக்கும் அத்தனை மாணவர்களும் முதல் மதிப்பெண் வாங்குவத்து சாத்தியமா?
3. தனக்கு எது வரும் எது வராது என்று மாணவனால் சொல்லப்படுவதை இந்த பெற்றோர்களும், ஆசிரியர்களும் மற்றும் பள்ளியும் ஏற்றுக்கொள்ளுமா?
4. படிக்கும் மாணவர்களுக்கு ஏற்ப்படும் உளவியல் சார்ந்த பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வளிக்க எந்த பள்ளியாவது நினைத்ததுண்டா?
5. மாணவர்களும் தங்களை தாங்களே சுய பரிசோதனை செய்யவேண்டியது மிக அவசியம்.

அடுத்து ஆசிரியர்கள்:

1. நன்றாக படிக்கும் மாணவர்களுக்கு கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை பின் இருக்கை மாணவர்களுக்கு எப்போது தரப்போகிறீர்கள்?
2. சக மாணவர்கள் முன்பு மற்ற மாணவர்களை விமர்சிப்பதை நிறுத்தவேண்டும்.
3. அடித்து திருத்துவதை விட்டுவிட்டு அன்பால் அணைத்து திருத்துவதை கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.
4. வாழைப்பழம் சிக்கி உயிரை விட்ட மாணவனுக்கு முதலுதவி அளிக்க தவறிய ஆசிரியர் கூட்டம் கற்பித்தலைத்தாண்டி இன்னும் கற்க நிறை இருப்பதை உணரவேண்டும்.
5. பெற்றோர்களை விட ஆசிரியர்களே கூடுதல் நேரம் மாணவர்களுடன் இருப்பதால் மாணவர்களின் மனங்களையும் படிக்க பழகவேண்டும்.


இப்போ பெற்றோர்கள் :

1. பையன் படிக்கிறானா என்பதை பெற்றோர்கள் கவனிக்கவேண்டும்.
2. மாதம் ஒருமுறையாவது பள்ளி ஆசிரியர்களை சந்தித்து மகன்களைப் பற்றி அறிந்துக்கொள்ளவேண்டும்
3. 100 ரூபாய் பாக்கெட் மணி கொடுக்க தெரிந்தவர்களுக்கு அதை அவன் எப்படி செலவு செய்கிறான் என்பதை பார்க்கவும், அவ்வப்போது புத்தக பைகளை சோதிக்க பழகவேண்டும்.
4. மனம் விட்டு பேச வேண்டும்...நல்ல நண்பர்களாய் பழகவேண்டும் பெற்றோர்கள்.
5. முதல் மதிப்பெண் வாங்கிய பலரைவிட படிக்காத பலபேர் சொந்த தொழில்களிலும், மற்ற வேலைகளிலும் சிறந்து விளங்குவதை புரிந்துக்கொள்ளவேண்டும்.
6. வேலை, பிசினெஸ் மற்றும் TV க்களைத்தாண்டி பிள்ளைகளுடனும் நேரத்தை செலவிட தயாராகவேண்டும்.

இந்த பள்ளிகள் :

1. வியாபாரமாகிவிட்ட இந்த இந்திய கல்விகள் இனியாவது இழந்ததை மீட்குமா?
2. மாணவர்களை பந்தய குதிரைகளாக்கிய பள்ளிகள் இனி யதார்த்தத்தை மதிக்குமா?
3. மூளையை சலவை செய்யும் இந்த பள்ளிகள் மனங்களை நல் சலவை செய்யுமா?
4. திறமையான ஆசிரியர்களுக்கு தகுதிக்கேற்ப்ப ஊதியம் கிடைக்க வழி செய்யுமா?
5. தவறு நடந்தபின் வறுந்துவதைவிட நடக்கும் முன்பே தடுக்க பழகுமா?
6. 8வது வகுப்புவரை பெயிலாக்காமல் பாஸ் செய்துவிட்டு 9வது வகுப்புமுதல் திடீரென்று மாண்வர்களை இருக்கி பிடித்தால் எப்படி?

கடைசியா நம்ம சமூகம் :

இந்த இடம் இதை படிக்கும் உங்களுக்காக....உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லுங்கள்!

மெரினா - Tamil Movie Review


மெரினா



 பசங்க மற்றும் வம்சம் படங்களை அடுத்து பாண்டிராஜின் அடுத்த சொந்த படைப்பு இந்த மெரினா.

கடல் – மணலும் மணலை சார்ந்த இடமும் – இதுவே மெரினா.

 பசங்க படத்தில் குழந்தைகளை வைத்து தேசிய விருதை வாங்கிய பாண்டிராஜ் இந்தப்படத்திலும் குழந்தைகளை வைத்து கல்வி அவசியம் என்பதை எடுத்துள்ளார்.


எதிர்பார்ப்புடன் படம் பார்த்த எனக்கு….மிகப்பெரிய ஏமாற்றம். காரணம் பீச்சையும் முக்கியமாக பெண்களையும் மிகவும் கேவலப்படுத்தி அதை குழந்தைகளுக்கான படம் என்று விளம்பரப்படுத்தி இருக்கிறார். மெரினா என்றால் காதலித்தலும்,கஷ்டப்படுதலும்,சுண்டல் விற்றலும் மட்டும்தானா?
சத்தியமாக இப்படி ஒரு படத்தை பாண்டிராஜிடம் எதிர்ப்பார்க்க வில்லை.

        
 கதை என்று ஒன்றும் பெரிதாக இல்லை! நிறைய கிளைக்கதைகளை இணைத்து ஒரு முழு நீள டாக்குமெண்ட்டரியாக  2 1/2 மணிநேரத்துக்கு கொடுத்திருக்கிறார்.

ஊரை விட்டு ஆமர் ஊர்தியில் சென்னைக்கு வரும் கதாநாயகன் அம்பிகாபதி(பாண்டி) என்கிற 14 வயது சிறுவன் கடைசியில் மெரினா பீச்சில் தஞ்சம் அடைகிறான்.வயிற்று பிழைப்புக்காகவும், படிப்பை மீண்டும் தொடரவும் பீச்சில் தண்ணீர் பாக்கெட் விற்கிறான். இதற்கு பிச்சைக்காரர் தாத்தா உதவிசெய்கிறார். முதலில் அம்பிகாபதியை வெறுக்கும் சிறுவர்கள் பின்னர் இன்னொரு நண்பன் மூலம் ஒன்றிணைகிறார்கள். பீச்சில் ஏற்ப்படும் அன்றாட நிகழ்வுகள் தான் மீதி கதை.

பீச்சில்….மருமகளால் துரத்தப்பட்ட பிச்சைக்காரர் தாத்தா(சுந்தர ராஜன்), பாட்டு பாடி பிழக்கும் பெண் குழந்தையின் அப்பா (ஆறுமுகம்), போஸ்ட் மேன் அங்கிள் (ஜித்தன் மோகன்), பாண்டியின் நண்பன், குதிரைக்காரர், கதலிக்கும் செந்தில் நாதன் (சிவகார்திகேயன்), காதலியான சொப்பன சுந்தரி (ஓவியா), மனநலம் சரியில்லாதவர் மற்றும் ஜெயப்பிரகாஷ் ….இன்னும் நிறையப்பேர்.

பிச்கைக்காரரும்,மனநலம் சரியில்லாதவரும் முறையே….பெரியாரையும், செ கியூவாரா(che guevara) நினைவுறுத்துவதுப்போல் இருக்கிறார்கள். உண்மையா பாண்டிராஜ்?

மைனஸ் :

ஏகப்பட்ட நடிகர்கள் நிறைய கிளைக்கதைகள் மற்றும் நாடகத்தனம்.
சிவா, ஓவியாவின் காதல் காட்சிகளில் நகைச்சுவை அதிகம் இருந்தாலும் எல்லாமே பெண்களை மிகவும் மட்டமாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. காதலையும் கொச்சைப்படுத்தி உள்ளனர்.

சுண்டல்/தண்ணீர் விற்ப்பவர்கள் எல்லாரும் அனாதைகள் தானா? பீச்சில் சோகம் மட்டும் தானா? எத்தனை நாளுக்குத்தான் ஏழ்மையை இப்படி வியாபாரமாக்கப் போகிறார்கள்?

டைட்டில் பாடல், பொங்கும் கடல் தவிர மற்றபாடல்கள் மனதில் நிற்கவில்லை( இசை கிரிஷ்).

முதல்பாதியில் காமெடி காட்சிகள் நிறைய இருப்பதால் இரண்டாவது பாதியின் கதையும், சோகங்களும் மனதில் ஒட்டவில்லை.

மெரினா பீச்சில் மட்டுமே கேமரா இருப்பதால் ஒரே வறட்சி.

மகன் குட்டுவதற்க்காக குற்றவாளியைத் தேடும் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் (பயங்கரமாய் பில்டப் கொடுத்து கடைசியில் நல்ல காமெடி).

பிளஸ் :

நனநல பாதிக்கப்பட்டவர், பிச்சைக்காரர், தபால்காரர் மற்றும் பாண்டியின் நடிப்பு.

சிவ கார்த்திகேயனின் டைமிங்க் காமெடி சென்ஸ்.

கடைசியில் வரும் குதிரை ரேஸ்.

“குழந்தை தொழிலாளர் ஒழிப்பு” எனும் நல்ல கருத்தை வலியுறுத்திய பாண்டிராஜ்.

ஃபைனல் கமெண்ட் : 

சென்னை மெரினாவுக்கு போனால் டைம் பாஸாகும்,
மெரினா திரைப்படத்துக்கு போனால் டைம் லூஸாகும்.



Merina

 

After Pasanga and Vamsam Pandiraaj is back with his own production Merina.
Sea – Sand and places of sand is called Merina.
Director Pandiyaraj has won his National Award for his film pasanga which deals only with children. In his next venture titled merina, he has showed the importance of Education with the help of children.



I watched the film with much expectation, but it was a big shock. Because this film deals mainly on beach and demeaned ladies a lot but the trailer looks like a children’s film. Merina means falling in love, feeling sad, and selling of chickpeas!!!!!
We did not expect such kind of film from the director Paniyaraj.

 

Having said that the film maker could have worked more to avoid the documentary feel the film gives for the most part. It is due to this very reason the film struggles to sustain the interest of the audience completely.
But sadly the film falls flat and has a documentary feel to it. You can predict in the first ten minutes more or less how the entire movie will play out. It is a gritty, clichéd tale of a bunch of people- old, young and kids who make a living at the famous beach by selling water packets and peanuts and has a story of their own to tell.
Ambikarathy(Pakoda Pandian) an orphan who comes to Chennai, the friendly kind-hearted postman (Jithan Mohan), an old man (Sundararajan) abandoned by his children, a singer(Arumugham) , Senthilnathan (Sivakarthikeyan) and his lover Swapnasundari (Oviya), a horseman are some of the characters in the beach.
Credible characterization is a positive element in Marina and all the artists fit in perfectly with their respective roles, with Pandiraj picking some of the real life beach vendors. The director has so finely tuned all his characters that actors on the fringe too manage to make a mark like the Old man beggar, the horse jockey, postman, girl’s dad, Siva, Oviyaa, Mentally ill man and Jayaprakash .
The beggar’s, mentally ill people respectively… is it that Pandiyaraj is resembles Periyaar and Che guevara….


Minus:


Many actors, many episodes and the Drama.
There is more comedy in Shiva and Oviya’s love scenes even tough ladies have shown very badly. They have given the wrong definition for love.
Is it that all chickpeas seller, water bottle seller, are orphans only????? For how long will these directors will show cast the poverty and advertising them.
Except Title song, and “Pongum kadal” no other song humming in our mouths (Music-Krish).
First half is full of comedy scenes so that the second half’s story and sadness doesn’t fix to our heart.
Since the whole film is dealing with marina beach there is no colour full scenes, full of dry.
A big comedy is that the police inspectors are in search of a accused, So that his son could hit him in his head. (Horrible build-up).


Plus:


Mentally ill man, beggar, postman and pandi’s acting.
Shiva Karhikeyan’s timing comedy sense.
Horse race at the end.
Pandiyaraj has insisted a good point “Child Labor”.


Final Comment:

If we go to Merina beach it will be a Time pass.
But if we go to merina movie it will be a Time loose.

Tuesday, February 7, 2012

"திருப்பதி திருமலா ஒரு பயணக் கட்டுரை!"

"திருப்பதி திருமலா ஒரு பயணக் கட்டுரை!"





36 வருடத்து எதிர்ப்பார்ப்பு போனவாரம் தான் நிறைவேறியது!

ஆமாம் கடைசியில் திருப்பதி சென்று கோவிந்தாவை கண்டுகொண்டேன்.

இதுவரை பயணக் கட்டுரைகள் எழுதியதில்லை...ஆனால் முதன் முதல் இந்த திருப்பதி பயணம் என்னை எழுத தூண்டியது.காரணம்...(முதல் முறை திருப்பதி பயணம் போகுபவர்களுக்கு இது உதவலாம் என்பதால்..!)

சென்னையிலிருந்து நான்கு மணி நேர பஸ் பயணம் நான் என் மனைவி மற்றும் என் ஐந்து வயது மகன் ஆர்வத்துடன் பயணித்தோம்.
கோயம்பேடு பஸ் நிலையத்தில் பயங்கர கூட்டம்....எல்லா பொருட்களிலும் மூன்று முதல் 10 ரூபாய் வரை கூடுதல் விலையில் பாட்டில் ட்ரிங்க்ஸ் மற்றும் சிப்ஸ் பாக்கெட்டுகள்.

நல்ல நேரம்  பஸ்ஸில் முன்னிருக்கையில் இடம் கிடைத்தது.
கெட்ட நேரம் என் மகனுக்கு அரை டிக்கெட் கிடையாதாம்.

மூன்று மணிக்கு பஸ் புறப்பட்டது. ஆறரை மணிக்கு திருப்பதி போனோம். கீழ் திருப்பதியிலிருந்து திருமாவுக்கு 30 நிமிட பஸ் பயணம்.( ஒரு டிக்கெட் 37 ரூபாய்....ரொம்பவே அதிகம்தான்!). கூடவே பாதுகாப்பு சோதனையும்...

ஏழு மணிக்கு மேல் திருப்பதி போய் சேர்ந்தோம். முதன் முறை செல்வதால்....ஒன்றுமே புரியவில்லை. பக்கத்து வீட்டு தாத்தாவிடமும் நண்பர்களிடம் எல்லாம் பெறப்பட்ட தகவல்கள் வீணாய் போனதுதான் மிச்சம்! காரணம் கூட்டம்....எங்கும் கூட்டம்.....எதிலும் கூட்டம்!

திருப்பதி போனா காசே செலவாகாதுப்பா....எல்லாம் அவர்களே ஃபிரீயா கொடுப்பார்கள் என்று தாத்தா சொன்னதை நம்பி பர்சில் நிறைய பணம் எடுத்து செல்லவில்லை. புரியர மாதிரி சொல்லனும்னா....செலவாகாது....ஆனா செலவு ஆகும்!

தங்குவதற்க்கு ரூம்பிற்க்கு 350 ரூபாய் ரீஃபண்டபிள் அட்வான்ஸ், ரூம் கொடுத்தவரும் விடுதி காபாளரும் தலையை சொறிந்துக்கொண்டு சாரு....டமில்நாடா....என்று கேட்டதால்....அவர்கள் பாக்கிட்டில் தலா நூறு ரூபாய் திணித்தேன்.
நல்ல மழை மற்றும் கட்டுக்கடங்காத கூட்டத்தால்....நல்ல அறை கிடைக்க வில்லை,,,ஏதோ டி பிளாக்கில் கொடுத்த அறையில் தண்ணீர் சொட்டியது....

கம்பளி....தலையணை அடுத்த கடையில் வாடகைக்கு கிடைக்கும் மொத்தம் 140 ரூபாய் என்றதால்...500 ரூபாய் அட்வான்ஸ் கொடுத்து அதையும் வாங்கினேன்.

இரவு சாப்பாட்டை முடித்து.... மனைவி மகனை அறைக்கு அனுப்பி மொட்டைபோட கிளம்பினேன்.

அங்கும் கூட்டம்.....கையில் ஒரு சீட்டையும் ஒரு பாதி பிளேடையும் கொடுத்தார்கள். ரொம்ப சந்தோஷமாய் இருந்தது...ஃபிரீயாய் மொட்டை போட பிளேடூம் கொடுக்கிறார்கள் என்பதால். பின்னர் என் எண்ணுக்கு உள்ள மொட்டை அடிப்பவவரிடம் சென்றால்....பக்கத்தில் தண்ணி பக்கெட்டுக்கு பதில் பண பக்கெட் வைத்திருந்தார். அவருக்கு பத்து ரூபாய் கொடுத்தால் வேகமாய் அரைகுறையாய் மொட்டைஅடிப்பார்...சாரூ....தமிழா.....கவனிங்கோ சாரூ....என்றார்......நான் 20 ரூபாய் கொடுத்தேன்....சந்தோஷமாய் பொறுமையாய் மொட்டைஅடித்தார்.

மொட்டைஅடித்தபின் குளிரில் ஒரு அவசர குளியல்.ரூமிற்க்கு வந்தேன். காலை நாலுமணிக்கு தரிசனம் பார்க்க கிளம்ப வேண்டும்.

மறுநாள் காலை....

மூண்று மணியெல்லாம் எழுந்து குளித்து....கிளம்பிவிட்டோம். ஈ கோ ஃபிரண்ட்லி பஸ்சில் 5 நிமிட பயணம். முதல் கேட்டில் நுழைந்தோம்..பயங்கரமான பாதுகாப்பு சோதனைகளை தாண்டி (நல்ல வேளை மொபையில் ஃபோனையும், கேமராவையும் ரூம்பிலேயே வைத்துவிட்டேன்).

அவ்வப்போது....யாரோ ஒருவர் கோவிந்தா....என்று சொல்ல கூட்டமே உடனே கோவிந்தா சொல்வது அழகு!

கைதிகளைப்போல் ஒரு பிளாக்கில் சுமார் ஆயிரம் பேர் கூட்டத்தை அடைத்துவிட....இதுமாதிரி ஏழு எட்டு பிளாக்குகள் உள்ளனவாம்...வரிசையில் நிற்க்க ஆரம்பித்தோம். ஆனால் தமிழ் பக்தர்களே அதிகம்.

திடீரென்று....வலபக்கம் கூட்டம் நகர்கிறது...கோவிந்தா....கோவிந்தா....மொத்தக்கூட்டமும் தள்ளிகொண்டு வலப்பக்கம் நகர்கிறது. திடீரென்று....இடப்பக்கம் கூட்டம் நகர்கிறது...கோவிந்தா....கோவிந்தா....மொத்தக்கூட்டமும் தள்ளிகொண்டு இடப்பக்கம் நகர்கிறது.கடைசிவரை இரும்புக்கதவுகள் திறக்கவே இல்லை.

காலை மணி ஏழானது....
சூடான காப்பி கொடுத்தார்கள்.

காலை மணி எட்டானது....
சூடான கிச்சடி கொடுத்தார்கள். இரண்டுமே சுவையில் அருமை.

காலை மணி பத்தானது....
அங்கங்கே வேர்க்கடலை....கோகோகோலா, பாப்கார்ன்....சுண்டல்.....பிஸ்கட்டுகள்...விற்க்க ஆரம்பித்தார்கள். எனக்கு கொஞ்சம் சந்தேகமும் வந்தது...நான் இருப்பது திருமலாவிலா? இல்லை தியேட்டரிலா? (என் அம்மா என்னை கை கால், முகம் வாய்களை கழுவி சுத்த பத்தமாக சாமி கும்பிட சொல்வார்கள்)

பையனுக்கு கோக்....பிஸ்கெட் மனைவிக்கு சுண்டல்...எனக்கு சிப்ஸ்...செலவு!

காலை பதினோரு மணிக்கும் கதவுகள் திறந்தபாடில்லை. கொஞ்சக் கூட்டம் 12 மணிக்கு திறப்பார்கள் என்றார்கள். கொஞ்ச பேர் 3 மணிக்கு திறப்பார்கள் என்றார்காள். கோவிந்தாவுக்குத்தான் வெளிச்சம்.

மனைவியின் நச்சரிப்பால்....வெளியே வந்தோம். ஏதோ வி ஐ பி தரிசனமாம் சீக்கிரம் சாமியை பார்த்துவிடலாம்...என்று பக்கத்தி வீட்டில் ஆண்டி சொன்னார்களாம். ஆளுக்கு முன்னூறு ரூபாய் வீதம் ஸ்பெஷல் தரிசன டிக்கெட் வாங்கி அங்கே போனால்....அங்கும் ஏகப்பட்ட கூட்டம்.

எறும்பு மாதிரி கூட்டம் மெதுவாய் நகர்ந்தது......நின்றது...நகர்ந்தது.....காரணம் யாரோ....வி.ஐ.பி. கள் விசிட் செய்கிறார்களாம்.

மாலை நான்கு மணி.....இன்னொரு வெயிட்டிங் ரூமில் அடைத்தார்கள்.....கடைசியாய் 6 மணிக்கு ஒரு வழியாய் கோயில் அருகில் சென்றோம்.இன்னும் அரை மணி ஊர்தலுக்குப்பின் கிட்டத்தட்ட கோவிந்தாவை நெருங்கிவிடோம்.

அப்போதுதான் கவனித்தேன் காலையில் எங்களுடன் இருந்த ஃபிரீ தரிசன நண்பர்கள்....எங்களை தாண்டி இன்னொரு வரிசையில் முந்தி சென்றார்கள். இடை கவனித்த என் மனைவி என்னிடம் பேச்சு கொடுக்காமல் கூரையை பார்த்தாள்!.

கால்கள் வலித்தது....பசி வேறு....ஆனாலும் கோவிந்தாவை பார்க்கும் ஆர்வத்தில் மக்கள் வெள்ளம்....வரிசையாய்.....

பரபரப்பு அதிகமானது.....ஜரகண்டி....ஜரகண்டி....சப்தம் காதில் ஒலித்தது....கூட்டம் கோவிந்தா....வெங்கட ரமணா....கோபாலா......எங்கும் ஒலித்தது.

ஒருநாள் முழுக்க...காத்திருந்து,,,,இதோ கர்பக மூலத்தில் வீற்றிருக்கும் ஏழுமலையானை கண்டோம்.....அப்பாடா...என்ன ஒரு ஒளி....தங்க நகைகளாலும் மலர் அலங்காரங்களாளும் ஜொலிக்கிறார். என் 36 வருட வாழ்க்கைப்பயனை இன்றுதான் அடைத்ததுப்போல் ஒரு புதிய அனுபவம்.

ஜரகண்டி....ஜரகண்டி..என்ற காக்கிகள் அரை நொடியில் எங்களை வெளியே பிடித்து தள்ளினார்கள். கோவிந்தா....கோவிந்தா....கோவிந்தா....!
அரை நொடிகள் பார்ப்பதே அதிகம்.

வெளியே வந்தபோது கண்ணாடி அறைக்குள் கோடிகளை எண்ணிகொண்டிருந்தார்கள்.ஏன்ன்

அடுத்து மனைவி சொல்லிவிட்டாள்...மொத்தம் அவள் கனக்குக்கு ஆறு லட்டுகள் வாங்க வேண்டும்.இந்த ஸ்பெஷல் டிக்கெட்டுக்கு மூன்று லட்டுகள் கிடைத்தது.இன்னும் மூன்று முண்டியடித்துக்கொண்டு வாங்க முக்கால்மணி ஆனது.

அடுத்ததாய் ஷாப்பிங்.....

ஊருக்கு கிளம்ப ரெடியானோம்.ரூம் கீயை திருப்பி கொடுத்தவுடன் ரீஃபண்டபில் டெபாசிட்டை பேங்க் கவுண்டரில் வாங்க சொன்னார்கள். அவருக்கு டிப்ஸ் போக மீதியை வாங்கிகொண்டேன்.

கம்பளி, தலையணை கொடுத்து மீதியை காசையும் வாங்கிகொண்டேன். கோவிந்தாவுக்கு குட்பை சொல்லிவிட்டு கீழே இறங்கினோம்.

சில பிள்ஸ் :

அருமையான கோயில் மற்றும் நல்ல கிளைமேட்.

கோயிலிக்குள் கிடைக்கும் ஃபிரீ உணவுகள் உண்மையிலேயே அருமை.

வெங்கடாச்சலபதியின் கம்பீரமும் அழகும் வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது.

கோயிலுக்குள் கிடைக்கும் மனத்திருப்தி.

திட்டமிட்டு முன்னேற்பாடாய் செல்பவர்களுக்கு கிடைக்கும் நிம்மத்தியான அனுபவம்.
கூடுதல் தகவல்களுக்கு : http://www.tirumala.org/Advance%20Booking.htm

வார இறுதி நாட்களில் செல்லாமல் வார நாட்களில் போவது நலம்.

தேவஸ்தான குழுமத்தின் மக்களுக்கான நலத்திட்டங்கள்.



சில மைனஸ் :

கூட்டம்......ரொம்ப கூட்டம்....கட்டுக்ககங்காத கூட்டம்.

விஐபி களால் சாதாரண பக்தர்கள் நாட்கணக்கில் தரிசனத்திற்க்கு காத்திருக்கும் அவலம்.

பணக்காரர்களுக்கு அளிக்கப்படும் ஸ்பெஷல் கவனிப்பு.

ஹோட்டல்களில் தரமற்ற உணவுகள்.

எல்லாத்துக்கும் டிப்சை எதிர்ப்பார்க்கும் தேவஸ்தான அலுவலர்கள்.

வியாபார தனம்/மையம் ஆகிவிட்ட கோயில் சுற்றுபுரம்.

புதிதாய் செல்பவர்களுக்கு தேவஸ்தான அலுவலர்களின் அலைகழிப்பு பதில்கள்.

பக்கத்து கோயில்களுக்கு அழைக்கும்/ இம்சை கொடுக்கும் டிரைவர்கள்.


ஃபைனல் கமெண்ட் :

கோடி கோடியாய் கொட்டும் கோயிலில் இன்னும் வசதிகளை அதிகப்படுத்தி பக்தர்களை மகிழ்விக்கலாம்.
காசு செலவாகாத மாதிரி தெரியும் ஆனா செலவாகும்!

உயிரின் எடை 21 அயிரி


 உயிரின் எடை 21 அயிரி
சில நேரங்களில் சில அதிசயங்கள் நடப்பதுண்டு….அப்படித்தான் இந்த படமும். படம் வெளி வந்ததே பலபேருக்குத்தெரியாது. அப்படித்தான் எனக்கும்!
இந்தப்படத்தை பார்க்க போனதற்க்கு இன்னொரு காரணம் உண்டு. தணிக்கை சான்றிதழ் பெறப்பட்ட போது சுமார் 42க்கு மேல் காட்சிகள் வெட்டப்பட்டு, தணிக்கை செய்யப்பட்டு வெளிவந்தப் படம் என்பதால்…என் எதிர்ப்பார்ப்பை தூண்டியது!

தியேட்டர் காலியாய் இருந்தது.வேண்டா வெறுப்பாய் நானும் படம் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால் எனக்கு கிடைத்தது இன்ப அதிர்ச்சி. முழுக்க முழுக்க திரைப்பட மாணவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட படம். விளம்பரம் இல்லாததால் ஒரு நல்ல படம் வெளிவந்ததே தெரியாமல் போய்விட்டது.
சரி கதைக்கு வருவோம். திரைப்படத்தனம் இல்லாத வன்முறை அதிகம் உள்ள, கூர்மையான வசனங்களில் எடுக்கப்பட்ட நிழல் உலக அடியாட்களின் வாழ்க்கையை ரத்தத்துடன் சொல்லும் தைரியமான படம். அது என்ன “உயிரின் எடை 21 அயிரி” ரொம்ப துளாவியதில் “உயிரின் எடை 21 கிராம்” என்பது புரிந்தது.
முதல் பாதியில் அச்சா என்று அழைக்கப்படும் தாதா மலையாள நடிகர் விஜயனின் நம்பிக்கையான அடியாள் ஈஸ்வர், அச்சாவின் மகன் பாலூ என்கிற சீனு அச்சாவின் அடுத்த வாரிசாகவேண்டும் என்ற பேராசையால், ஈஸ்வரால் கொல்லப்பட்ட இன்னொரு குட்டி தாதாவின் தம்பி பாண்டியை கைகோர்த்து ஈஸ்வரை அறிவாளால் கண்டம் துண்டமாய் வெட்டி ஆற்றில் வீசிவிடுகிறார்கள்.
விதவை மருமகள், பேத்தியுடன் வாழ்ந்துவரும் ஒரு இயற்கை கிராமத்து மருத்துவரால் காப்பாற்றப்படும் ஈஸ்வர் உண்மையான பாசத்தை அறிந்து இவர்களுடன் வாழ நினைக்கிறார். எப்படியோ ஈஸ்வரின் இருப்பிடத்தை கண்டுபிடித்து அச்சா அவரை மீண்டும் அழைத்துவருகிறார். அச்சாவுடன் பேசி அடிதடிகளை விட்டு நல்ல மனிதனாய் திருந்தி வாழவும் மருத்துவரிடம் திரும்பி போக சம்மதம் பெறுகிறார் ஈஸ்வர். ஈஸ்வரை கொண்டுபோய் விட கூடவே செல்லும் அச்சாவின் மகன் சீனுவும் அவனின் இன்னொரு உதவியாளனும் ஈஸ்வரை என்ன செய்கிறார்கள் என்பதை படபடப்பாய் சொல்லும் கலங்கவைக்கும் கடைசி கிளைமாக்ஸ்.
முதல் பாதி வேகமாய் நகர்ந்தாலும் இரண்டாவது பாதியில் அதிக தொய்வு. அச்சாவாய் வரும் திலகன் கலக்கி யிருக்கிறார். அவரின் அனுபவம் ஒவ்வொறு காட்சியிலும் மிளிர்கிறது.
ஈஸ்வராக நடித்திருக்கும் படத்தின் இயக்குனர் முதல்பாதியில் நன்றாக நடித்திருக்கிறார். ஆனால் மெதுவாய் நகரும் இரண்டாவது பாதியில் கதையில் வலுவில்லாதலால் அவரின் மேல் பரிதாபம் எழவில்லை.மருத்துவரின் மருமகளாக வரும் நாயகிக்கு நடிக்க அதிக வாய்ப்பில்லை.
வைத்தியர், குழந்தை, சீனுவின் நடிப்பு மற்றும் ஆட்டு காமெடி என அங்காங்கே இன்னும் சில பிளஸ். வசனங்கள் மிகவும் அருமை.
” என் கண்ணீர்- கண்ணாடிக்கும்,கட்டிலுக்கும் மட்டும் தெரியும்” ” முன்னால் செய்த கருமங்களை நினைத்து வருந்துபவன் மனிதன், வாய்ப்பு கிடைத்தும் திருந்தாதவன் மிருகம்” இப்படி பல…
ஜெ.பி,ராஜின் ஒளிப்பதிவு இருட்டையும், ரத்தத்தையும் மற்றும் கிராமத்தின் அழகையும் இன்னும் அழகாய் காட்டியுள்ளது. ஜி.கார்த்திகாவின் எடிட்டிங் 42 வெட்டுகளைத்தாண்டி படத்தை தூக்கி நிறுத்தியிருக்கின்றது. ஏகனின் இசையும் சண்டைகாட்சிகளில் பரபரப்பை கொடுக்கின்றது.
மொத்தமாக திரை தொழில் நுட்பத்தில் நல்ல படம் ஆனால் அதிக வன்முறையும்,ந்நாடகத்தனமான இரண்டாவது பாதியும் படத்தின் தரத்தை குறைக்கின்றன.

“உயிரின் எடை படத்தின் தரத்தில் இல்லை”!


Sometimes some surprises happen…..this film is of that kind. Release of this film is not known by many of the people, even for me!
There is one more reason to watch this film. When the film got the sensor certificate around 42 scenes had cut, and censored and the got realised and it made me to watch this film. No crowd in the theater. With hesitation i started watching the film. But i got few surprising elements while watching this film because the whole film was taken by film institute students. Without much publicity about this good film people haven’t knew much about it.

let’s start the review. Uyirin Yedai 21 Ayiri is an underworld don story with the old message that one who takes the knife will die by the knife. The movie is all about a ruthless, paid killer who realizes the value of the human soul in his death bed. I searched meaning for the title finally i got to know “Soul’s weight is 21 Gram”.

The first half is about don Acha, his favourite goon Eeswar (Aegan) & the betrayal of the don’s son Seena. The narrative style of the director is neat and the interesting screenplay engages the audience with the notable scenes being the one in which the doctor realizes the influence of the don, and how Aegan is trapped by his own team mates. However, the blood-filled murders are clumsy and irritating. There are also no entertaining moments in the first half. The latter half is all about how the ruthless Eeswar transforms into a good human being. However, there are no good sequences to depict this. Forcefully added romance & the sentiment sequences make the movie look unrealistic.
Veteran Malayalam actor Thilkan, casted as don Acha, steals the show with his realistic performance. His body language, dialogue modulation, the style of his smoking are all spectacular. Murali, who plays as Seena, has also done a neat job.

Director Aegan plays the lead role as Eeswar and scores well in the second half, winning the sympathy of the audience in the climax. However, his physique and body language do not fit him into the shoes of a ruthless goon. Vinitha has minimum screen space.
village sidha docter, The Child, Cheenu’s acting and Goat comedy been plus for the film. Dialogues really excellent. For example “My tears is known to the Mirror and cot only” “the people who think about the past sin they become human in future, the people doesn’t realise their sin is referred to be animal”
Cinematography by J. P. Raj Selva is excellent with some good night-shots. He captures the beauty of Mothiramalai Forest with some stunning visuals. Editing by G. Karthika is so good that there is no evidence of the 42 cuts imposed by the Censor Board. Director Aegan also composes the music and background score. His background score in the stunt sequences have added tempo to the visuals. 
Overall, Aegan’s Uyirin Yedai 21 Ayiri, though technically scoring well, gets bogged down due to the blood spilling violence, the slow-paced second half and the lack of any entertaining elements.


“Weight of Soul is not in the Quality of the film”!