Sunday, July 24, 2011

ஆரம்பப் பள்ளி!




சார்...
நாலு பேரு அமெரிக்காவுலே டாக்டருங்க,
ஜப்பான்லே மூணு பேரு எங்ஜினியருங்க,
லண்டன்லே மூணு பேரு பிச்டி பண்றங்க,

ரெண்டு கலெக்டருங்க,
ஆறு மானேனஜருங்க,
மூணு மில் ஓனருங்க,
அரசாங்க வேலையிலே ஐம்பது பேர்,
தனியார் கம்பெனியிலே நிறய பேர்,

முக்கியமா...

ஐடி யிலே ஆயிரம் பேர்
ஃஃபேஸ் புக்கில் நூறுப்பேர்..
சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்!

இப்படியெல்லாம்
நேற்று வரை பெருமையாக பேசப்பட்ட
எங்கள் பள்ளியில்...
இன்று நாலேப்பேர்...

ஒரு தலைமை ஆசிரியரும்,
எங்கள் பத்மா டீச்சரும்,மற்றும்..
ஒரு சதுணவு ஆயாவும்,
ஒரே ஒரு மாணவனும்!

எங்களுக்கு எல்லாம்
பதவியையும்,குடும்பங்களையும் தந்துவிட்டு..
அனாதை ஆனது என் பள்ளிக்கூடம்!

நாங்கள்...
இன்று கம்பீரமாய் நிற்கும்போது
தலை சாய்ந்து,பாழடைந்து இருக்கிறது
என் ஆரம்பப் பள்ளி!

முன்பெல்லாம்...
பள்ளியின் விளையாட்டு மைதானத்தில்
எங்கள் ஊர் பிள்ளைகள் விளையாடுவார்கள
இப்போது...
பள்ளியின் விளையாட்டு மைதானத்தில்
ஒரு ரேஷன் கடை...
ஒரு நூலகம்...
ஒரு வி ஏ ஓ ஆபீஸ்...
இன்னும் வரும்..!

ஆங்கிலமும்,கான்வென்டும்
ஆடம்பர கட்டிடங்களும்
மஞ்சள் நிற பள்ளி வாகனமும்
எங்கள்...
ஆரம்பப் பள்ளிக்கு ஆப்பு  வைத்தன!

இந்த வருடத்துடன்
அரசாங்கம் இந்த பள்ளியை
இழுத்து மூடப்போகிறதாம்
எங்கள் ஊரின்
இன்னொரு அடையாளம்
ஆங்கில மோகத்தால் அழிக்கப்படுகிறது!

என் கவலையெல்லாம்...
அடுத்த முறை ஊருக்குவரும்போது
என் மகனுக்கு காட்ட
ஆரம்பப் பள்ளியின் சுவடுகளாவது மிஞ்சுமா?









No comments:

Post a Comment