Friday, July 15, 2011

ஈழக்குரல்

சூரியன் கூட தினமும்
எங்களின் கஷ்டத்தை கண்டு
கண்ணை கசக்கிக்கொண்டுதான் விழிக்கிறது!

புதிதாய் துளிர் விடும்
தளிருக்கு தெரியாது
மக்கிப்போன தமிழனின் உடல்தான்
உரமாய் ஆனதென்று!

இங்கே...
மலரும் மல்லிகையின் மணத்தில் கூட
தமிழ் ஈழ
பிணத்தின் வாசனை!

ரோஜாக்களின் நிறங்களில்
எங்கள் போராளிகளின்
உதிரத்தின் சிவப்புச் சாயல்!

கடற்கரையில் ஒதுங்கும்
சங்குகளை காதில் வைத்தால்...
வீரமரணம் அடையும்போது எழுந்த வீரர்களின்
மரண ஓலங்கள்.

எங்கள் ஊரில்தான்
கழுகுகள் அதிகம்...
சொந்த நாட்டு அகதிகளை
கொத்தித்தின்ன வட்டமிடுகின்றன!

எல்லா ஊரிலும்
ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாய் மாயானங்கள்...
சிங்கள தமிழர்கள் எங்கள் ஊரில் மட்டும்
மாயானத்துக்குள் எங்கள் ஊர்கள்!

தூர தேசத்து நாடுகள் எல்லாம்
இந்த...
அனாதை சிங்கள தமிழனுக்காக
கவலை கொள்கின்றனர்,குரல் கொடுக்கின்றனர்!
பக்கத்து நாட்டு சொந்த தமிழன் மட்டும்
ஐ பி ல்  பார்த்து அசதியாகிறான்!

எங்களை படைத்த பிரம்மனை விட
நாங்கள் பெரியவர்கள்!
மரணத்தின் தேதிகளை
மறக்காமல் வாசல்களில் குறித்துவைத்திருக்கிறோம்!

கடவுளே...கடவுளே...

எங்களின் ஆண்களின் விந்ததுக்கள்..
வீரியம் இழந்து போகட்டும்,
எங்களின் பெண்கள் மலடிகளாய் இருக்கட்டும்,
எங்களின் சந்ததிகள் இத்தோடு இறுதியாகட்டும்,
எங்களின் கர்மங்கள் எங்களோடு காலாவதியாகட்டும்,

இவையனைத்தும்...
புதிய தமிழ் ஈழம் மலரும் வரை!

1 comment:

  1. Gokul,

    Intha arumaiyana padaippukku mikka nandri.
    Nenjai thodum, sudum vaartaigal.

    Dhanaraju

    ReplyDelete